Eerste reactie is natuurlijk iets doen wat je echt leuk vindt. Een baan in het verlengde van je hobby. Maar als je van je hobby je werk maakt, ben je een hobby kwijt. Je begint ook weer helemaal onderaan de ladder. Plus, dat ik het eigenlijk zonde vind dat al mijn opgedane vakkennis dan geen waarde meer heeft. Dus in het vak blijven was het meest logische.
Nu had ik vorig jaar al een hele sollicitatieprocedure bij een verffabrikant doorlopen. De vacature was me op het lijf geschreven – vond ik althans – maar werd na twee goede gesprekken op een nogal onfatsoenlijke wijze afgekapt. Heel eerlijk: die afwijzing kwam best hard aan. Op dat moment nam ik dan ook het besluit om door te gaan met het schildersbedrijf. Het ging me gemakkelijk af, met mijn collega en vriend Gerco (Fraai Schilderwerk) was het erg gezellig en hadden we mooie klussen.
Na verloop van tijd begon het toch weer te kriebelen. Ik merkte dat schilderen, klimmen en tillen fysiek steeds zwaarder werden. De uitdaging van het ondernemen was ook wel weg. Op een gegeven moment draai je gewoon je vaste klantjes af. Er komen er een paar bij en er vallen enkele af, maar in de basis is je standaard klantenbestand voldoende om de agenda jaarrond gevuld te houden. Dus toch maar weer vacatures kijken. In het vastgoedonderhoud dit keer.
Daar bleken vacatures genoeg. Elk groot onderhoudsbedrijf zoekt wel één of meer planvormers, calculators of projectleiders. Een paar bedrijven aangeschreven en wat gesprekken gevoerd. Uiteindelijk ging het tussen twee heel leuke bedrijven, maar was het mijn oud-werkgever Kranendonk uit Noordwolde die snel doorpakte en mij een goede aanbieding deed. Na zo’n twaalf jaar terug op het oude nest. Niet als schilder maar op kantoor, als calculator werkvoorbereider.
Een vraag of opmerking aan het adres van Richard Hoogstraten? Mail hem: .