Een paar jaar geleden groeide dat ‘geitenwollensokkengroepje’ uit tot een club actieve schilders die voorop gingen lopen. Met aardig wat leden werkzaam met ‘groene’ verf. De Schilders van Nu, zoals ze gingen heten, bouwden een mooi netwerk op waarbij enorm veel praktijkervaring werd gedeeld. Met elkaar, met particulieren en met fabrikanten. Ook via social media. Biobased, recyclen en ecologisch waren de nieuwe termen in posts en blogs. Opgepakt ook door de SchildersVakkrant, die regelmatig aandacht besteedde aan deze schilders.
Naar mijn bescheiden mening heeft dit geroeptoeter de vergroening in de schilderswereld toch iets kunnen versnellen. Biobased is nu zo’n beetje de norm geworden. Niet alleen in verf, ook in veel andere materialen. Zo vragen opdrachtgevers tegenwoordig specifiek om plantaardig materiaal voor bijvoorbeeld isolatie. Met vlas en hennep als koplopers. Recyclen is erg belangrijk geworden en de wetgeving op duurzaamheid wordt beetje bij beetje strenger.
Huismussen, gierzwaluwen en vleermuizen zijn nu in staat om hele projecten stil te leggen. En terecht. Elk jaar pakken we weer een stukje van hun wereld af. Met weinig moeite kunnen we wat voor deze soorten terug doen. Goed rentmeesterschap en verantwoording nemen voor de gehele leefomgeving – mens en dier – hoort bij modern ondernemerschap. Allemaal zaken die in 2013 nog niet aan de orde waren.
En de branche wil het zelf ook. Opdrachtgevers, ondernemersverenigingen en bedrijven willen vooruit. Een toekomstbestendige wereld maken. Biobased zit allang, en in steeds ruimere mate, in onze verf. Spoelwater lever je gewoon in bij de groothandel, schuren met een stofzuiger, elektrisch vervoer. Gewoon logisch.
Het is eigenlijk heel snel gegaan. Van een groepje activisten in 2013 naar mainstream in 2026.
Meer blogs van Richard Hoogstraten lees je hier.