Een verflaag moet in ieder geval de ondergrond goed kunnen omhelzen
In het spel om een hechte, onderlinge band te creëren, speelt spanning een belangrijke rol. We bedoelen de spanningskrachten die aan elk oppervlak te vinden zijn. Iedere vaste stof kent zijn eigen waarde, het is gekoppeld aan de aard en de structuur. Iedere vloeistof heeft die ook en daarnaast spelen daarin ook nog de krachten in die vloeistof een rol. Als de deeltjes in een vloeistof elkaar sterker aantrekken dan dat die deeltjes door de ondergrond worden aangetrokken, betekent dat deze vloeistof de ondergrond nauwelijks zal raken. Benatten genoemd. Een druppel blijft een druppelvorm en vloeit niet uit.
Andersom zal de druppel uitvloeien tot een dun laagje; een groot stuk van de ondergrond wordt geraakt.
U voelt het al aan: verf, een vloeistof, zal een lage onderlinge aantrekkingskracht moeten hebben en een hoge affiniteit naar elke ondergrond. Samen vormt dit een lage oppervlakte spanning waardoor een goede benatting en hechting wordt gerealiseerd.
Dat gaat vrij gemakkelijk met oplosmiddelhoudende verven; terpentine heeft van nature een erg lage oppervlaktespanning. Verven hiervan gemaakt hechten dus gemakkelijk. Watergedragen verven doen dit slechter; water heeft een hoge oppervlaktespanning doordat de watermoleculen elkaar zeer sterk aantrekken. Er zijn nogal wat hulpstoffen nodig om deze krachten te breken.
2010
Duidelijk; het oplosmiddelgehalte gaat een stuk omlaag. En dus de gunstige invloed op de noodzakelijke, lage oppervlaktespanning!
De probleemloze hechting zoals we die al jaren kennen staat letterlijk onder druk. Het is ineens niet meer zo vanzelfsprekend dat de verf plakt op alle soorten grondlakken. Of alle reparatiemiddelen. Of op de, griezelig vaak toegepaste, droge beglazingskitten.
Mondjesmaat sijpelt er af en toe wat voorzichtige informatie door de mazen van het strak aangetrokken marketingnet. Er is dan ook geen eenduidig en onderbouwd verhaal voorhanden, zodat u weet wat er wel en niet kan. En bij welk product op welke ondergrond. Het spijt mij.
Ik kan alleen hopen dat u zich zo goed als mogelijk is, laat informeren. Vraag bij een nieuwbouwproject na welke grondlaag in de timmerfabriek is gebruikt. Leg dit voor aan de fabrikant waar u mee gaat afschilderen. Sta op een schriftelijke verklaring. Voor het kitverhaal; hechtte de alkyd nog redelijk, (al dan niet geholpen met trucjes) de nieuwe verf heeft meer moeilijkheden. Dit is nu eenmaal zo, maar laat deze moeilijkheden alstublieft niet de uwe worden, voorkom ze zo veel mogelijk!
Hechtingsproblemen bestaan al een paar jaar. Dezelfde problemen als met kraters en luchtbellen,die zijn tot nu toe ook niet opgelost.De nieuwe produkten moeten dan wel gezonder zijn voor de schilder,maar gaan ten koste van de kwaliteit. Wordt het niet eens tijd dat alle verffabriekanten de koppen bijelkaar steken en tot een goede oplossing komen,en niet de schilder als proefkonijn gebruiken.
Allen nog Prettige Kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar.
Er is de laatste jaren met de samenstelling van verfproducten geëxperimenteerd zonder dat deze goed proefondervindelijk zijn
uitgetest, dit veroorzaakt door de tijdsdruk die de verfindustrie
is opgelegd.
Zo zitten er in vrijwel alle watergedragen verven zgn. anti-schuimmiddelen
teneinde schuimvorming tijdens productie, transport opslag en applicatie te vermijden.
De anti-schuimmiddelen zijn zeer divers en worden in een dosering van 0,5 tot 5% toegevoegd. Als zodanig zijn siliconen zeer werkzaam, doch ook amylalcohol, minerale oliën, aluminium zepen, e.a. Een lage waarde van deze stoffen vergroot derhalve de kans, dat het anti-schuimmiddel nog werkzaam is. De anti-schuimmiddelen bevatten vaak ook grensvlakactieve stoffen in de vorm van hydrofobe componenten, dit om toch nog iets aan de oppervlakte spanning en/of grensvlak spanning te doen.
Door ervaring heb ik geleerd om meerdere merken/soorten grondverf bij me te hebben.
Wij zijn een nieuwe woning aan het bouwen en hebben Austria-deuren aangeschaft die in Indonesië in de watergedragen grondverf zijn gezet. Bij de eerste aflaklaag geen probleem maar na het aanbrengen van de tweede aflaklaag spat het verf uiteen. De ene deur laat dit beeld meer zien als de andere deur. Austria garandeert dat de deuren overschilderbaar zijn met watergedragen verf maar kan geen overzicht geven waaruit de grondverf is opgebouwd. Het verhaal duidt op oppervlaktespanning. Als we de tweede laklaag schuren en vervolgens met een lab spiritus behandelen is het probleem verholpen maar de oorzaak van het probleem is hiermee nog niet gevonden. Is er iemand met een tip of kan iemand vertellen hoe je de deurenleverancier kan activeren om de ingrediënten van zijn grondverf bekend te maken?
Greta Kesteloo