Hoewel inmiddels weer iets op zijn retour, is het aantal brouwerijen in Nederland de laatste vijftien jaar explosief gestegen. Van 123 in 2009 naar 921 nu. Bierbrouwerijen welteverstaan. Met enige fantasie kun je stellen dat elke verfproducent in wezen ook een brouwer is. Een nieuw merk – volgens bovenstaande analogie een nieuw speciaalbiertje – heeft hiervan letterlijk zijn naam gemaakt: De Verfbrouwerij. De architect van dit product blijkt uit Nijverdal te komen: Robin ter Hedde, sinds zes jaar eigenaar van zijn eigen vrije verfgroothandel, Verfplus.
Dus jij zit hier ergens in je eigen laboratorium lekker te kokkerellen met bindmiddelen, pigmenten en vulstoffen?
‘Ha, die verleiding is wel heel groot. Het zou een droom zijn die uitkomt. Maar helaas, zo romantisch is de werkelijkheid niet. Want dan moet ik van alles aanschaffen: machines, grondstoffen. Die investering is gigantisch. Bovendien moet je dan enorme hoeveelheden gaan produceren om de kosten eruit te krijgen.’
Hoe doe jij het dan?
‘Ik laat het maken, door twee of drie verfproducenten in Nederland en over de grens.’
Dus… het is géén eigen verfmerk?
‘Zeker wel! Letterlijk maken we niks zelf, maar ik heb wel een nadrukkelijke vinger in de pap. Het is niet: maak maar wat je wil en doe ons wikkeltje eromheen, zoals je bij veel private labels ziet. Ik wil het zelf naar mijn hand zetten qua glansgraad, vloeiing, dekking en algehele kwaliteit. Misschien moet er dan iets meer van product X in, een grondstof, om het aan mijn wensen te laten voldoen.’
Hoe moet ik dat voor me zien?
‘Ik test heel veel. Voelen, kijken. Mijn verfinteresse gaat vrij ver. Ik vind niet alle zijdeglansjes mooi. Inmiddels heb ik de glansgraad die ik wil. Grondverf idem dito: ik wil zeker weten dat-ie net iets beter vloeit, net iets beter dekt dan andere producten. Ik wil me de verf echt eigen maken.’
In eerste instantie heb je De Verfbrouwerij voor de doe-het-zelver ontwikkeld, nu is het ook voor de vakschilder. Klinkt als Sigma en Histor ineen. Bestaat dat wel?
‘Elke grote verfproducent heeft A-, B- en C-producten. Maar ik sta ervoor in dat wij A-kwaliteit leveren. 104 procent!’
Waarom zou de vakschilder – gehecht aan zijn vaste merk – ervoor kiezen?
‘Zoals je al zegt: het is heel lastig de schilder te overtuigen. Maar ik steek mijn hand ervoor in het vuur dat wij een hoogwaardig product hebben waar hij achter kan staan bij zijn klanten. Het is geen prutmuurverf, maar profkwaliteit én supergoed reinigbaar.’
Wij van Wc-eend adviseren Wc-eend.
‘Negatieve reacties hebben we niet gehad, positieve des te meer. Bovendien kan de vakman met De Verfbrouwerij zijn marge beter bewaken. Wat ik bedoel: de eindprijs staat vast, ik ben de enige aanbieder, dus je zult mijn potje verf nergens anders vinden voor een lagere prijs. De consument kan hem niet om de oren slaan met een lagere prijs die óók verkrijgbaar is. Zijn marge is gewaarborgd en dat is steeds moeilijker in de online-wereld van de laatste zes, zeven jaar.’
Hoe zorg je ervoor dat je zelf de prijs laag houdt?
‘Wij hebben weinig overhead. We ontwikkelen en adverteren niet als een malle, zoals de grote merken doen. En, ik zeg het maar even heel plat: er zit hier niemand in een colbertje gekke dingen te bedenken. Met een enthousiast en betrokken team doen we alles zelf.’
Vijf jaar geleden was je streven binnen een jaar een tweede vestiging in de regio te openen. Gelukt?
‘Kort daarna kwam corona en hebben we dat plan in de diepvries gedaan. Ik wilde toen een webwinkeltje beginnen met Verfplus, maar daar dacht ik te makkelijk over. Dat werd ’m niet. De Verfbrouwerij – ook online te verkrijgen – is eigenlijk de verbeterde versie daarvan. Daar hebben we twee jaar lang rustig aan gebouwd.’
Waarom wilde je dit?
‘Ik heb af en toe een prikkeltje nodig, daar doe ik het goed op. Zo ben ik ook deze groothandel begonnen. Ik heb 25 jaar geschilderd en op een gegeven moment kon ik wel uittekenen hoe de dagen verliepen. Er mocht wel wat meer gebeuren van mij, ook als dat betekent dat je een keer op je bek gaat en het een beetje tijd kost. De Verfbrouwerij is mijn nieuwe avontuur.’
En nu, het buitenland?
‘Wie weet: België, Duitsland. Maar daar is het nog te vroeg voor. We moeten eerst dit bedrijf goed neerzetten en zorgen dat we kostendekkend zijn. De investering is gigantisch geweest. Gelukkig gaat de verkoop boven verwachting. Overigens hebben we ook een eigen kleurenwaaier. Elke kleur kunnen we maken, ook uit de RAL- en NCS-waaier en alle overige consumentenwaaiers. En ik wil graag nogmaals benadrukken dat we niet zomaar even een potje verf ergens inkopen en daar een wikkeltje omheen doen. Daar ben ik veel te veel verffreak voor.’