Symboliek in de polder. Justin Verboom kwam vroeger regelmatig in de kerk. Tegenwoordig belijdt hij zijn geloof meer ingetogen, zonder bezoekjes aan het huis van God. Toch staat de jonge Zwollenaar nu weer in de hoek van een oud kerkje, in Marknesse. ‘Dit gebouw wordt omgebouwd tot kinderdagverblijf’, legt hij uit.
De jonge schilder mag helpen bij dit omvangrijke karwei. Hij is door bevriende werklieden uit Urk lastminute opgetrommeld, in een race tegen de klok om de klus op tijd klaar te krijgen. ‘Twee weken, meer kan ik niet vrijmaken. Ik heb het hartstikke druk’, zegt de zzp’er, die pas recent is overgestapt naar de schilderswereld.
Handen af van indeling
Zijn okergele werkbus verraadt nog min of meer zijn oude vak. ‘Ik ben opgeleid als meubelmaker en mijn bedrijf heette tot voor kort nog Verboom Houtwerk. Ik heb deze bus gekocht in exact deze staat en vond het okergeel goed passen bij hout en de bouw.’
Wat hij belangrijk vindt aan een schildersbus? ‘Hij moet er goed uitzien, want het straalt af op je werk. Minstens één keer per week rijd ik door de truckwash. En ik ben heel strikt met de indeling.’ Justin schuift de lades onder de bodem van de bus naar buiten. ‘Kijk, alles heeft een vaste plek. Ik werk veel samen met andere zzp’ers, maar oh wee als zij zich niet aan mijn indeling houden!’
Monumentale hoek
Nu prijkt er Verboom Schilderwerken op zijn bus. En daar schuilt een bijzonder verhaal achter. Met een voorname rol voor vader Theo. De twee hebben een hechte band. ‘Mijn vader werkt met glas-in-lood. Door hem ben ik het monumentale schilderwerk ingerold. Ik huur mijn vader regelmatig in, omdat hij in het verleden ook schilder was.’
Hun verbondenheid reikt verder dan dat. Sinds Justins relatie is gestrand, zo’n twee jaar geleden, woont hij namelijk weer “thuis”. ‘Mijn vader heeft een werkplaats aan huis en de bovenverdieping heb ik omgebouwd tot nieuw woongedeelte, mét eigen voordeur.’ Kwam zijn achtergrond als timmerman dus mooi van pas.
Van hamer naar kwast
Na een reis van vier maanden door Zuidoost-Azië kwam hij tot bezinning. ‘Ik sprong tijdens klussen steeds vaker bij voor zzp’ers die hun schilderwerk af moesten krijgen. Zo deed ik steeds meer ervaring op als schilder.’ Komt bij dat Justin een werkongeluk kreeg toen hij 18 was. ‘Ik heb mezelf toen lelijk in mijn hand gezaagd.’
Na zijn revalidatie ging hij als meubelmaker/timmerman aan de slag. Dat ging voorspoedig, maar het ongeval in 2018 speelde wel degelijk mee in zijn beslissing om uiteindelijk de overstap te maken naar het schildersvak. Begin 2024 sloot Justin zich aan bij een collectief zelfstandige schilders uit zijn woonplaats. ‘Zij hebben mij het vak geleerd. En had ik de zekerheid van klussen voor de rest van het jaar. Door een verschil van inzicht over de uitvoering van het werk besloot ik de stekker uit die samenwerking te trekken.’ Juni 2024, hartje zomer – en Justin zat zonder werk.
Verbannen uit centrum
De zaken gaan een jaar later weer crescendo. Ook daarvoor dankt Justin zijn vader. ‘Hij zei: “Zet gewoon een bordje in de tuin en ga je eigen kozijnen schilderen.” Het werkte, een paar dagen later kreeg ik al aanloop en werd ik gebeld door mensen die een schilder zochten.’ En dan kan het ineens rap gaan, heeft hij gemerkt. ‘Ik zit het hele jaar al vol en maak soms dagen van zestien uur.’
Er is één probleem: met zijn dieselbus mag hij het centrum van Zwolle niet meer in. ‘Ik heb nog een Euro-5, je moet een Euro-6 hebben. Ik heb vrijwel al mijn klussen in en rond Zwolle, dus moet wel gaan kijken naar een oplossing.’
Ook jouw bus aan schilderend Nederland tonen? Mail naar voor een plekje in deze rubriek. Waar overigens geen kosten aan verbonden zijn.