Scheer Achterhoekers nooit over één kam. Dat blijkt wel bij een bezoek aan een fonkelnieuwe vrijstaande villa tussen de weilanden bij Zieuwent. Waar interieurontwerpster Elize Wikkerink gekscherend ‘vrome Sjoks’ wordt genoemd, vanwege het van oudsher gelovige gehalte van haar woonplaats Aalten, beweert Kim Froeling met een al even grote knipoog dat ze ‘een gezonde dosis Grolse wind’ komt brengen. Wat dat precies is, weet ze ook niet. Wel dat Grollenaren doorgaans trots zijn op het vestingstadje waar ze wonen: Groenlo.
Hoeveel inwoners die plaats heeft? ‘100.000’, zegt Froeling. Henk Hilderink, die een kozijn staat te schuren en zich tot nu toe onberoerd heeft gelaten, zucht. ‘Dat is dus de Grolse wind’, sputtert de Twentse schilder van het Lichtenvoordse Lefering. ‘Hoog inkoppen’, grapt Froeling, waarna zij zichzelf glimlachend corrigeert: ‘Eén nul te veel.’
Niet de minsten
De toon van de wonderlijke ontmoeting bij het fraaie kerkdorpje is gezet. Toch moet er wel degelijk geschilderd worden. Door twee bedrijven die het al eens ver schopten bij de Nationale SchildersVakprijs: Lefering vorig jaar, als genomineerde, en Froeling met Statement Walls als voorgeselecteerde in 2018 en 2021. Niet de minsten dus.
‘Leuk om hier met allemaal Achterhoekse bedrijven te werken’, zegt Froeling, ook doelend op de andere aannemers. ‘We hebben een nuchtere kijk en gunnen elkaar wat.’ Cliché? ‘Nee. Ik rijd voor mijn werk heel het land door en het sfeertje dat je hier hebt – de gemoedelijkheid, elkaar helpen én roepen als er koffie is – heb je echt niet overal.’ Voor Hilderink opnieuw gelegenheid om in plat Twents in te grijpen: ‘In Winterswijk kriej’ ook geen koffie.’ Want in dát dorp schijnen de inwoners weer wat bekakter te zijn.
De 23-jarige Joep Schenk is namens Lefering uitvoerder/werkvoorbereider. Zijn moeder is de zus van oud-bedrijfseigenaar Eric, die inmiddels is opgevolgd door zoons Stan en Mick. ‘Hier stond al een huis’, vertelt Schenk, ‘en de eigenaren wilden eigenlijk eerst verbouwen. Maar ze kwamen zó veel dingen tegen, dat ze hebben gekozen voor nieuwbouw. Wij nemen, in nauwe samenwerking met de stukadoors van Lurvink, de plafonds, wanden en het lakwerk voor onze rekening. Ook behangen we. Vooral mijn oom Mark Lefering heeft hier veel geschilderd.’
Spuiterij
Zelf schildert de aan het Nimeto gediplomeerde Schenk niet mee, al kan hij in noodsituaties bijspringen. ‘Ik ben ervoor opgeleid, in Zutphen, en het blijft leuk om te doen. Zo werk ik soms ook in onze spuiterij aan de zaak.’ Dat zat er wat de deuren van de woning in Zieuwent betreft niet in, vanwege de onzichtbare scharnieren. ‘Heel lastig om deuren met zulke blinde scharnieren weer terug te plaatsen. Dus hebben we ze gerold. Spuiten efficiënter? Ogenschijnlijk wel. Maar vergis je niet in de tijd die transport vergt. Spuiten geeft vooral een mooier en gladder resultaat.’
Pronkstuk van de woning is de muur van 22 vierkante meter die Kim Froeling vervaardigde naast de trap. Een echte ‘statement wall’, schatplichtig aan haar bedrijfsnaam. Het ontwerp komt uit de koker van Studio Elize Wikkerink. ‘Zo’n muur is vooral mooi in de nieuwbouw’, vindt zij. ‘Omdat het zo lekker breekt met de rest. Ik heb Kim mijn moodboard en materialenplan en de kleurnummers toegestuurd.’
Dat is bij de ervaren decoratieschilder in uitstekende handen. Opgeleid aan het Cibap, begon zij haar loopbaan in 1997 in het decor- en standbouwatelier van Johan Wassink in Velp. ‘Daar heb ik veel imitatietechnieken toegepast, zoals steen, hout en marmer namaken.’ Pikanter werd het in Arnhem, waar ze werkte voor glamourfotografen. ‘Zij fotografeerden vooral naakte vrouwen en BN’ers voor tijdschriften. Daar moest ik achtergronden voor maken. Een wandje in mekaar timmeren en aansmeren om het op steen te laten lijken, bijvoorbeeld. Voor een uitklapposter in de Playboy moest ik eens stenen gebouwen op Rhodos namaken, zodat het leek dat de gefotografeerde op dat eiland stond.’
Decoraties voor disco’s
Het eiland waar ze zelf belandt, is Ibiza. ‘Daar heb ik elf jaar gewoond en gewerkt. Veel finca’s geschilderd, Spaanse landhuizen, met sponstechnieken. Dat was begin zero’s hip. Ook heb ik er veel decoraties voor discotheken gemaakt. Wat me te binnen schiet? Een Venetiaans masker van drie meter breed met ogen waar laserlichten uitkwamen. En grote letters van tempex waarmee proppers op het strand liepen.’
Terug in haar geboortestreek, als zzp’er sinds 2017, stort ze zich op bijzondere muurafwerkingen. In Zieuwent brengt zij, na het renovlies te hebben voorgestreken met stucprimer, met sjablonen de gewenste structuur aan. In dit geval een combinatie van Portugese tegel en een honingraatpatroon, ‘want zulke tegels hebben ze ook in het sanitair. Boven op het donkere schilderwerk, twee lagen, komen highlights van bladmetaal en ik haal kleuren uit de ondergrond naar voren die ik bijwerk.’ Bladkoper tot slot geeft het geheel de glans die het verdient. ‘Zodat de muur wat hoge glimaccenten krijgt.’
Het is het sluitstuk van de Achterhoekse samenwerking die zeker niet ten einde is na deze nieuwbouwklus. Al is het maar omdat Froeling sinds maart een nieuwe werkplaats heeft tegenover Lefering en de onderlinge krachtenbundeling beide partijen prima bevalt. Bij het schildersbedrijf kunnen ze af en toe wel een frisse dosis creatieve Grolse wind gebruiken. En met die (vermeende) cultuurverschillen valt het op de werkvloer best mee. Toch ziet schilder Henk Hilderink uit Haaksbergen in dat licht een belangrijke rol voor zichzelf weggelegd. Droog: ‘Als rasechte Tukker kom ik hier ontwikkelingswerk brengen.’