Blog

Twee blogs geleden pakte ik nogal uit over het schilderonderwijs. Ik had
daar ook mijn redenen voor. Inmiddels is er veel ten goede veranderd. Daar ben
ik blij om. Wat niet wil zeggen dat er niet nog veel, heel veel gepraat zal
moeten worden.

Vlak voor ik die blog schreef sprak ik een handjevol mensen uit allerlei verschillende kanten van de schildersbranche. Ze hadden gemeen dat ze meer dan gemiddeld bezig zijn met de onderwijshervormingen. Uit die gesprekken kwam naar voren dat het moeizaam ging, met die hervormingen, en leken de standpunten zich te verharden.
 
Ik wist dat de dag nadat ik mijn blog postte er een aantal belangrijke besprekingen zouden zijn. En ook vorige week waren er weer bijeenkomsten. Ik vreesde een patstelling, misschien wel gesmijt met de deuren. Inmiddels lijkt er weer beweging ten goede in te zitten. Hoera!
 
De vorming van een branchebegeleidingscommissie, met zowel werkgevers als werknemers er in is natuurlijk van groot belang, en had al lang aan de orde kunnen zijn. Nu kunnen ze bij Fosag wel zeggen dat ze dat altijd gewild hebben, maar zo duidelijk was dat niet. Aan de andere kant hebben de bonden misschien ook wel wat lang aan Savantis als heilig huisje vastgehouden. Er zijn meer wegen die naar Rome leiden.
 
Ik werd er op gewezen dat over het standpunt van Fosag over de verdeling BOL-BBL nogal een karikaturaal beeld bestaat. Fosag wil wel degelijk maatwerk leveren en kerels en meiden die de handen uit de mouwen willen en kunnen steken direct betalen in een lerend-werken-structuur. Voor de ‘zwakke broeders’ die meer begeleiding nodig hebben (en daar zullen we er steeds meer van nodig hebben in de bedrijfstak), is er de weg via school.
  
En dan de Spossen. Langzaam wordt de sleutel gevonden waarmee de harten van die kant van de branche ontsloten kunnen worden. Want allemáál willen we dat zwakke Spossen opkrabbelen. En allemáál willen we dat er zo min mogelijk dubbel (administratief) werk wordt gedaan. En allemáál zien we dat samenwerken grote voordelen heeft.
Maar de manier waarop dat moet worden vormgegeven, daarover spelen veel emoties en veel bevlogen idealen een rol. Mensen willen houden wat ze hebben. Mensen laten zich op sleeptouw nemen door een redenering en komen bij een ‘Superspos’ uit.
 
Zoals zo vaak lijkt de polderende middenweg uitkomst te bieden.
 
Ik wens iedereen die zich hier de komende maanden en soms jaren mee bezig houdt veel wijsheid en inzicht toe. Het gaat om iets moois: instroom en scholing in onze bedrijfstak.

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.