“t is weer voorbij, die mooie zomer. Die zomer die begon zowat in mei. Ah,
je dacht dat er geen einde aan kon komen. Maar voor je het weet is heel die
zomer alweer lang voorbij….”
Sommige liedjes hebben een zekere eeuwigheidswaarde. Zoals deze van Gerard Cox. Een vrij vertaalde versie van het Amerikaanse countryliedje “City of New Orleans ” uit 1970 van Steve Goodman over een nostalgische reis in een trein met die naam.
Coachingbureau
Dat de zomer afgelopen is wordt deze week wel duidelijk. De regen komt weer met bakken uit de lucht en afschermen is met al die wind niet zonder risico. Ik zie deze week al weer heel wat collega’s binnen aan het werk. Maar misschien wordt het deze week wat rustiger.
Dat de zomer afgelopen is wordt deze week wel duidelijk. De regen komt weer met bakken uit de lucht en afschermen is met al die wind niet zonder risico. Ik zie deze week al weer heel wat collega’s binnen aan het werk. Maar misschien wordt het deze week wat rustiger.
En dan prijs je jezelf gelukkig dat, wanneer je naar een vergadering moet en daarna naar een opening wilt, het die dag ouderwets tekeer gaat. Samen met een collega kruip ik, filerijdend, naar Nieuwegein. We stoeien wat met een computerprogramma en stappen na een uur of drie voldaan van de opgedane kennis en de lunch weer in de auto.
Een gezamenlijke kennis van ons opent in Helenaveen zijn nieuwe bedrijf. Een coachingbureau voor ondernemers. In het bijzonder voor die uit de schildersbedrijfstak. Want daarin heeft hij zelf dertig jaar gewerkt. In de jongste papieren krant (nr. 10) staat een paginagroot interview met Willem-Jan van der Sanden.
Leraar
Mijn collega en ik zijn razend benieuwd. Schilders zijn in onze ogen een tamelijk eigenwijs volkje maar tegelijkertijd ook heel menselijk. En leergierig. Getuige de hoge opkomst bij veel cursussen. Maar wat we kunnen leren van een coach wordt ons tijdens de opening niet meteen duidelijk.
Mijn collega en ik zijn razend benieuwd. Schilders zijn in onze ogen een tamelijk eigenwijs volkje maar tegelijkertijd ook heel menselijk. En leergierig. Getuige de hoge opkomst bij veel cursussen. Maar wat we kunnen leren van een coach wordt ons tijdens de opening niet meteen duidelijk.
We zijn getuige van een viertal vrolijke eenakters waarin een gestreste ondernemer, een brutale voorman, een voorbeeldige voorman en de coach zelf de hoofdrol spelen. Langzaam begint het ons te dagen dat het om het menselijke aspect moet gaan. Wanneer de technische kant van je werk, de druk en al het geregel dagelijks de boventoon voert, je de weg dreigt kwijt te raken in je omgang met mensen. En daarin ligt een interessante markt voor Willem-Jan open.
Ik prijs mij gelukkig dat tijdens mijn ondernemersopleiding van het SVS, één van de beste leraren die ik ooit voor de klas zag staan, ònze economieleraar is. Jo Schreurs is een man met een natuurlijk gezag. Altijd onberispelijk in het pak, vriendelijk, welbespraakt en streng wanneer het nodig is.
Doelstelling
Maar Jo Schreurs leert ons meer dan alleen economie, maatschappijleer of loonstrookjes uitrekenen. Terloops brengt hij het belang van doelstellingen van een bedrijf ter sprake. Dat wanneer je nooit afvraagt voor wie je wilt werken (opdrachtgevers), hoe je wilt werken (ambachtelijk of innovatief), en op welke mannier je wilt werken (rustig of gehaast), je bedrijf binnen de kortste keren verzandt in een chaotische club die alleen maar van verf geld wil maken.
Maar Jo Schreurs leert ons meer dan alleen economie, maatschappijleer of loonstrookjes uitrekenen. Terloops brengt hij het belang van doelstellingen van een bedrijf ter sprake. Dat wanneer je nooit afvraagt voor wie je wilt werken (opdrachtgevers), hoe je wilt werken (ambachtelijk of innovatief), en op welke mannier je wilt werken (rustig of gehaast), je bedrijf binnen de kortste keren verzandt in een chaotische club die alleen maar van verf geld wil maken.
De burn-out voor deze ondernemer ligt als een tijger op zijn prooi te wachten.
Voor wie de pech heeft nooit een man als Jo Schreurs ontmoet te hebben biedt Willem-Jan van der Sanden je een nieuwe kans.
Stap op de trein, reis terug naar toen je begon en kom terug in vandaag en besef dat het mensen zijn die jouw factuur moeten betalen.
