Klandizie

Met deze ietwat onorthodoxe brief heb ik een tijdje
geleden de relatie beëindigd met een stel dat meent dat je een schilder kan
bedotten als was het een kind.

 

Acht jaar geleden heb ik hun riante villa voor het eerst geschilderd. Niets aan de hand. Prima verstandhouding en de rekening wordt keurig op tijd betaald. Dus bij de overschilderbeurt, acht jaar later, heb ik er weer evenveel plezier in.

 

Duimendik
Begin dit jaar krijg ik hun telefoontje. Er is een poging tot inbraak geweest. Zoonlief is op zolder aan het spelen en na wat vreemde geluiden staat hij, door het raam van de dakkapel, oog in oog met een vreemde snuiter. “Onze zoon schrikt zich een hoedje en begint te schreeuwen. De inbreker schrikt en laat zich van de dakpannen glijden. Met een salto springt hij op het dak van de garage, springt daar met weer een salto vanaf en rent weg.” 

 

Bij mijn nauwkeurige inspectie van de aangerichte schade stel ik vast dat deze circusartiest slechts een putje ter grootte van een halve vierkante centimeter in het hout heeft aangebracht. Niettemin word ik verzocht een schadeofferte te maken voor het repareren van de raamkozijnen en het overschilderen van de binnen en de buitenramen…

 

Nu krijg ik wel vaker verzoeken voor schadeoffertes en soms liggen de eisen er zo duimendik bovenop dat je meteen duidelijk wordt dat de verzekeringsuitkering nooit ofte nimmer aan herstelschilderwerk zal worden besteedt. Contant af te rekenen offertekosten bieden een redelijke compensatie voor mijn werkzaamheden.

 

Eerst vakantie
Ook nu had ik deze strategie gevolgd ware het niet dat ik ook verzocht word een offerte te maken voor het schilderwerk voor het hele huis. En dan strijk je met je hand over je hart.

Tijdens het werk lijkt er weinig aan de hand tot mevrouw mij vraagt om de binnenkant van de ramen van de dakopbouw te schilderen want er is nieuw hang en sluitwerk aangebracht. Even later komt ze met een rood aangelopen hoofd zeggen dat het niet nodig is want dat zal haar man wel doen. Terwijl ik diezelfde dag al had gezien dat er helemaal geen sluitwerk was vervangen.

 

Tot aan de laatste dag heeft mevrouw het plotseling erg druk en zien we elkaar sporadisch. Bij de oplevering spreken we nog iets vaags af over vervolgschilderwerk.

 

Ik mag de factuur sturen (afgesproken 14 dagentermijn) en wacht vervolgens vier weken. Na de vijfde week bel ik ze en dan krijg ik te horen dat ze eerst op vakantie zijn geweest en o ja, er zitten nog een paar vliegen op een deur. “Kom je die deur eerst even overschilderen?” Ja hoor, geen probleem. Eén dag later is deze wens vervuld.

“Ik maak de betaling in orde,hoor”.

 

En bedankt hé
Na een week staat het bedrag nog niet op mijn bankrekening en ik ga maar weer eens bellen. “Ik vind het wel erg kinderachtig dat je mij zo achtervolgd” zegt mevrouw op verontwaardigde toon. Er kringelen plotseling twee kleine rookwolkjes uit mijn oren.

 

Ik tel veertien dagen tot tien en dan staat toch het verschuldigde bedrag op mijn rekening.

 

Omdat ik sinds mijn kindertijd niet meer in sprookjes geloof stuur ik een bedankbriefje.