Gevelstenen

Monumentenzorg
In het hek naast de voordeur zie ik het jaartal 1788. Dat hek staat er dus al die tijd. De enorme bewerkte voordeur gaat open en Ton en Ria verwelkomen mij in 200 jaar geschiedenis. Het standbeeld van Jacob Cats , schuin tegenover de voordeur op de markt, kijkt geamuseerd toe.

 

Het huis is al die tijd in bezit van de familie van Ria en als erfgenaam neemt zij de verantwoordelijkheid de geschiedenis te bewaken. De evolutie heeft niet kunnen voorkomen dat bouwkundige veranderingen zijn aangepast aan de voortschrijdende inzichten van het veranderende tijdsgewricht. Om kort te gaan: de voorgevel en de dakspanten zijn nog authentiek maar van binnen is het huis bewoonbaar gemaakt naar moderne maatstaven.

 

Het aanzicht van het huis valt onder de Zeeuwse monumentenzorg en dat wordt het uitgangspunt voor mijn opdracht.

 

fresco
Aan de voorgevel prijken drie gevelstenen die, in volgorde van rechts naar links een jagertje, een jachthond en een vluchtend konijntje (of haasje) voorstellen. Het huisje heet in de volksmond het jagershuisje. (de ansichtkaart dateert vermoedelijk uit de jaren 70 of 80)

 

De dikke, gebarsten verflagen zien er in 2002 slecht uit. Ik raadpleeg verscheidene schildersbedrijven in de omgeving. Ik kan viavia aan loog komen maar dan ben ik, zonder buitengewone bescherming, wel voor altijd mijn vingerafdrukken kwijt.

 

Dan maar iets minder drastisch. Met een föhn en stopmes ga ik aan de slag. Voorzichtig week ik de buitenste lagen en steek ze aanvankelijk millimeter voor millimeter af. Tot mijn verbazing kom ik talloze kleuren tegen. Zelfs een goudgele laag. Als de laatste verflaag is afgestoken stuit ik op een fresco-achtige verf die zo hard is als steen. Een onmiskenbare minerale verf. De kleuren zijn verweerd maar duidelijk herkenbaar. Ik bel met Ton en Ria en bespreek mijn bevindingen. Ik krijg de opdracht om de gevelstenen te restaureren in de, bij benadering, oorspronkelijke kleuren. Het jagertje is een kleurrijk mannetje, de jachthond is vervaarlijk zwart met bloedrode ogen en bek en het arme haasje is onschuldig wit.

 

Gevelstenen.net
Anno 2002 moet ik roeien met de riemen die ik heb. Bij bouwmarkt Big Boss in Burgh-Haamstede koop ik kwart liter blikjes watergedragen verf in de kleuren rood, geel, blauw, groen, wit en zwart. Het deksel van een verfemmer wordt mijn palet.

 

Met de originele kleuren in mijn gedachten volg ik schilderend mijn intuïtie. Ik hoor fototoestellen achter mij klikken en iemand mompelt: “Da ist ein richtig Holländische Malermeister.”

 

Als Ria en Ton een paar weken later mijn werk in ogenschouw nemen vertellen ze me dat ze er wel even aan moesten wennen.

 

Een paar jaar later krijg ik van Ton een mailtje met de verwijzing naar de site: gevelstenen.net . (om te surfen even opnieuw intypen) Een mooiere bevestiging hebben we zelf niet kunnen bedenken.

 

Alleen vragen Ria, Ton en ik nog steeds af wat pijprokende vrouwen met jagende mannen te maken hebben.