De schilder, een tandarts • SchildersVAK.nl Ga naar hoofdinhoud

De schilder, een tandarts


Ik ga proberen de komende weken niet over mijn persoonlijke ervaringen te schrijven. Oeps, te laat. Het huis wordt geschilderd en ik zit in dat huis deze blog te schrijven. Ik ga anonimiteit waarborgen en niets lelijks zeggen (daar heb ik ook geen enkele reden toe).

Maar misschien wel waardevol om met je te delen is hoe het voelt, als huisbezitter, om schilders aan je pand te hebben. Schilders gekend om het feit dat ze zo goed met bewoners kunnen omgaan. En dat is een kwaliteit die je moet blijven koesteren.

Aan je persoonlijkheid kun je als schilder weinig veranderen en als je niet met mensen zou kunnen omgaan had je wel een ander vak gekozen, of je deed je werk vooral op plekken waar je weinig andere tweevoeters tegenkwam. Dus: gewoon jezelf zijn, dan komt dat stuk wel goed. Ik heb meerdere schilders meegemaakt. En bouwvakkers. Ik ga ook daarover niets zeggen en zéker niet vergelijken.

Meer algemeen: er staan mensen aan je huis te prutsen. Met stevige apparaten die flink herrie maken en waarvan het trillen zich voortplant door de constructie zodat je het voelt in je voetzolen als je aan de eettafel achter je laptopje zit. Je vóélt dus dat de schilder bezig is. Met stukken schil van je gevel te pellen, met rotte plekken uit je kozijnen te boren.

Het voelt als… de tandarts. Daar ga je niet voor je plezier heen. Meestal heb je helemaal geen klachten maar vaak (bij mij in ieder geval) ontdekt hij of zij dan toch een gaatje en moet je er aan geloven. En dan gaat hij of zij je pijn doen. Niet veel, meestal, en pijn is ook maar wat het is. Maar je voelt het wel, hoe die boor trilt, de haakjes trekken en soms, bij het spoelen, tast je tong opeens in een gat op de plek waar je oude vertrouwde niet-pijnlijke tand zat.

Wat je bij de tandarts én bij de schilder zeker weet: dit gaat beter worden, dit is goed voor mij. Wat me altijd verbaast van tandartsbehandelingen is dat ze er niet nog even een bleekbehandelingetje achteraan doen. Polijsten, verder gaan ze niet. Dus als je uit de stoel gekropen bent en voor de spiegel je jas aan doet, grijns je jezelf met nog altijd dezelfde kleur tanden toe. De reparatie zit van binnen.

Ik weet dat er mensen zijn die hun huis netjes om de vijf jaar laten schilderen, als de glans net onder de 90 GU aan het teruglopen is, zeg maar. Die mensen zullen ongeveer hetzelfde hebben als wie van de tandarts hoort ‘Geen gaatjes’: een beetje onbevredigd en toch voldaan. Zulke mensen zijn wij niet. Om eerlijk te zijn: het huis stond er tamelijk schandalig bij. Er zijn ingrepen nodig. We hebben het nog niet over een wortelkanaalbehandeling maar wel over een flinke sanering. Het voordeel is, en dat kan ik al een klein beetje voor me zien, hoe het er straks uit komt te zien. Een beetje zoals toen de tandarts bij mij de ouderwetse zilveren vullingen in mijn kiezen vervangen had voor tandkleurige: een heel ander gezicht.

Dus. De schilder en de tandarts, ze lijken op elkaar. Maar het resultaat van de schilder is bevredigender. Het verschil zit hem eigenlijk alleen in het uurtarief. Maar wil je dat mijn huisschilder (hoi N en M!) pas over een week of twee vertellen?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.


Zelfstandigen Bouw berust in uitspraak over schilderspensioen

Video | Tovenarij of de ‘touch van Ron’?

Al sinds 2014 schilderen voor bitcoins in Kollumerzwaag

SchildersVAKTV: Marathonschaatster is schilder (of andersom)

FNV wil zwaarwerkregeling voor schilders


Naar archief >