Ga naar hoofdinhoud

Beits 2010


Deze week heb ik een mooie gelegenheid om weer eens een verfsoort uit te
proberen waar we na 2010 mee gaan werken. Het huis is van een gepensioneerde
kennis die een paar straten verderop woont. We komen elkaar geregeld tegen als
we onze honden uitlaten.

Transparante houtafwerking
Onze wijk is gebouwd rond 1960. Architecten vinden dan ineens dat Nederlandse rijtjeshuizen uitgerust moeten zijn met grote doorzonramen in smalle kozijnen. Begin jaren 80 worden deze kozijnen echter voorzien van thermopane beglazing. En daar zijn de smalle kozijnen weer helemaal niet op berekend.
 
Mijn kennis ziet de bui op tijd hangen en heeft voor alle zekerheid de vurenhouten gevelpuien vervangen voor hardhouten merantikozijnen en heeft daar meteen, daarop berekend, isolatieglas in laten aanbrengen. Van die gesoldeerde isolatieruiten.
 
De merantikozijnen zijn al die jaren met een transparante houtafwerking door de eigenaar zelf behandeld. Maar wanneer je 77 bent zoek je iemand die nog wel de ladder op durft.
 
Bolle glans
Aan de zonzijde zijn de verflagen behoorlijk verweerd. Om er iets fatsoenlijks van te maken besluit ik de oude beitslagen volledig te verwijderen met behulp van de verfbrander. Daarna schuren, ontweren, afwassen en met een kleurimpregnant voorbehandelen.
 
Ik kies voor een verf waarvan de fabrikant helder op het blik zet dat die klaar is voor de VOC richtlijn van 2010. En dan ben ik in voor een praktijktest. Het blik gaat open en ik roer door een tamelijk dikke verf. Een high-solid, lijkt het. We mogen het zo niet noemen. Onverdund aanbrengen is het advies. Alleen, omdat de verf nogal stroperig is gaat het vertrouwde besnijden van de glasranden over de rafelige siliconenkit (jaren 80 onhebbelijkheid) niet soepel.
 
Ik houd mij keurig aan de voorgeschreven natte laagdikte van 80 mu. Na één laag zien mijn opdrachtgevers al verschil met vroeger. Als de tweede laag is aangebracht staan ze bijna te juichen. Wat een mooie bolle glans. Geen leukere klant dan een tevreden klant.
 
Kleinigheidje
Er zijn echter twee kleinigheidjes die deze nieuwe transparante hoogglans houtafwerking (de naam beits kom je nergens meer tegen) nog niet heeft kunnen tackelen: blaasjes en zakkers.
 
Wat de blaasjes betreft ken ik geen enkele beits die daar geen last van heeft dus mag wat mij betreft merantihout binnenkort op de lijst van ongewenst timmerhout komen te staan. Of weet iemand een betere oplossing?
 
En dan die zakkers. Denk je alle tranen weggestreken te hebben en kom je een half uurtje later nog eens controleren staat je profielpaneel weer vrolijk te druipen. Kan er heel misschien iets aan de verf toegevoegd worden waardoor het drogen versneld wordt. Drie uur lang op en neer lopen om zakkers weg te strijken komt het eindresultaat ook niet ten goede.
 
Maar de algehele indruk van deze nieuwe transparante houtafwerking is heel goed. En da’s wel zo prettig voor de toekomst.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.


Vincent Sapuletej terug op het OnderhoudNL-nest

Bijspringende ondernemer staat groei bedrijf in de weg

Voorjaarsbeurs dag 2: Een en al nijverheid

Voorjaarsbeurs dag 1: ‘Biobased wordt mainstream’

Oproep: ‘Behandel netcongestie als nationale crisis’