Het is bepaald niet de eerste schilderbeurt voor de Korenbeurs. Het gebouw is immers al sinds 1792 in gebruik: ruwweg de eerste helft van zijn bestaan als plek waar in ingrediënten voor jenever werd gehandeld, in latere tijden – uitgebreid met een glazen dakconstructie – in gebruik voor verschillende doeleinden. Tegenwoordig biedt het onderdak aan de hoofdvestiging van de Schiedamse bibliotheek en een horecagelegenheid, die het hele jaar doordraaien. Extra uitdaging dus voor de drie tot vier man sterke schilderploeg die renovatie- en onderhoudsbedrijf Elk op dit project heeft gezet: zorgen dat bezoekers in betrekkelijke rust hun gang kunnen gaan, terwijl het gebouw aan de buitenzijde een grondige schilderbeurt ondergaat.
Half metertje opschuiven
‘De opdrachtgever heeft ons gevraagd om zo min mogelijk overlast te veroorzaken, al kun je dat natuurlijk nooit helemaal voorkomen’, zegt projectleider Vincent Somers. ‘Schuren maakt nou eenmaal geluid, net als de andere werkzaamheden. Maar het werk aan de voorgevel hebben we zo aangepakt dat het terras gewoon open kon blijven. Het hoefde alleen maar een half metertje op te schuiven. Verder ruimen we na het afföhnen bijvoorbeeld alles wat daarbij vrijkomt meteen op, zodat de mensen die de Korenbeurs bezoeken daar geen last van kunnen krijgen. Dat hoort er ook gewoon bij als je je opdrachtgever wilt ontzorgen.’
Verrotte onderbenen
Bijzondere dingen komen de schilders in dit gebouw regelmatig tegen. Somers: ‘In de voorgevel bevinden zich beelden van Mercurius en Neptunus. Van hout in plaats van steen, dat was al een verrassing.’ En dat hout was ook nog eens aan het rotten en voor een deel opgevuld met kranten.
‘Zoiets zie je pas als je er met de steiger bij komt. We hebben de benen van die beelden als het ware moeten amputeren. Ze worden door een specialist gerepareerd, zodat de ledematen teruggeplaatst kunnen worden en de beelden er weer helemaal uitzien zoals het hoort.’ Iets dat ze vooraf nooit hadden verwacht, maar dat het werk aan de Korenbeurs volgens Somers uniek maakt. ‘Zoiets komen we waarschijnlijk nooit meer tegen.’
Tegelijkertijd is het ook een uitdagend en leerzaam project. ‘Er zit echt ontzettend veel werk in. We moeten met allerlei details rekening houden, er moeten dingen gerepareerd worden en houten delen zijn aan vervanging toe. En het schilderen gaat zeker niet recht toe recht aan. We zijn gewend zo strak mogelijk te werk te gaan, maar dat is hier niet de bedoeling. Dan ziet het gebouw er niet meer uit zoals het eruit hoort te zien.’
Schrootjes die springen
Het zijn niet de enige uitdagingen waar Elk in de uitvoering tegenaan loopt. Teamlid Richard Timmermans, behept met alle voorbewerkingen zoals repareren en branden, noemt het houten lijstwerk op de gevels als een voorbeeld van iets waar veel werk in gaat zitten. ‘Vroeger waren dat schrootjes die ze op enig moment dicht geplamuurd hebben. Dat is allemaal open aan het springen en daardoor laat de verf los. Dus dat moeten we eerst allemaal afföhnen voordat we het weer op de juiste manier kunnen schilderen.’
En zo loopt het bedrijf wel tegen meer werk aan waar van tevoren geen rekening mee was gehouden. Somers: ‘We hebben een aantal nieuwe ramen moeten plaatsen omdat de bestaande exemplaren echt door en door rot waren. Door al die extra werkzaamheden doen we langer over dit project dan gepland. Maar we kunnen ook duidelijk aan opdrachtgever D&S Vastgoed laten zien waar we tegenaan lopen en waarom we daar meer werk aan hebben. Zowel de klant als de bibliotheek zijn gewoon heel tevreden met het resultaat.’
Leerzame buitenkans
Het schilderen van de buitenkant van de Korenbeurs vraagt zoals gezegd om een andere manier van werken dan de schilders gewend zijn. Dat komt doordat het bedrijf normaliter vooral renovatie- en onderhoudswerkzaamheden voor woningcorporaties doet. Een project als dit brengt dus veel ‘eerste keren’ met zich mee. ‘Daardoor is dit werk juist zo leuk en leerzaam voor ons’, zegt Somers. ‘Richard en onze voorman hebben in het verleden wel soortgelijke projecten gedaan, de andere schilders niet. Een uitgelezen kans om heel veel te leren. En ze vinden het ook echt heel erg leuk om te doen.’
Veel bekijks
Het helpt dat de Schiedammers positief reageren op hoe een icoon van hun binnenstad geleidelijk weer onder de steigers vandaan komt. ‘Vooral toen de steiger aan de voorkant als eerste wegging en het schilderwerk zichtbaar werd, kwamen mensen daar echt foto’s van maken’, vertelt Timmermans. ‘Ze hadden eigenlijk alleen maar complimenten voor ons.’ Lachend: ‘En vragen natuurlijk waar de benen van Mercurius en Neptunus zijn gebleven. Een keer kwam iemand naar me toe en zei “schilder, je hebt je pet daarboven laten hangen”. Toen heb ik uitgelegd dat dat geen pet was, maar de plek waar het been is afgezaagd.’ Somers: ‘Voor de wekelijkse voorleesochtend in de bibliotheek hebben ze zelfs een verhaal over die benen gemaakt, dus het maakt wel wat los.’