Wat doe je als je in Amerika geen enkel bedrijf kunt vinden dat de ruiten voor een bijzondere glazen liftschacht in een villa in Florida wil plaatsen? Dan bel je dorpsgenoot, schilder en glaszetter Reinder Bergsma met de vraag of hij de risicovolle klus wil klaren. Anno van der Zee, eigenaar van HSD dat met XEL wereldwijd exclusieve liften levert, deed het. En Bergsma zei direct “ja”.
‘Waarop hij aangaf dat ik dan wel al een week later zou moeten vliegen’, blikt Bergsma terug. Dat was even schakelen. ‘Ik heb zo’n zeven man aan het werk en kan dat moeilijk loslaten.’ Lachend: ‘Die week heb ik dus veel werkvoorbereiding gedaan.’
De in het Groningse Zuidhorn gevestigde Bergsma ging niet alleen, maar nam twee andere schilders/glaszetters mee. ‘Kevin Batten is een zzp’er die veel voor mij werkt. En een compagnon uit Drachten waarmee ik samenwerk, raadde mij aan om Jacques Stokroos te strikken. Hij heeft veel ervaring met hijswerk. Ik werd zelf op maandag gebeld en heb toen direct beide heren gevraagd; op dinsdag zijn de tickets geregeld en de volgende zondagmorgen gingen we naar Schiphol.’
Vertraagde bagage
De start van de klus ging minder vlot. ‘Door problemen met een aansluitende vlucht was onze bagage niet aangekomen, met daarin essentieel handgereedschap, stelblokjes, sealband en dergelijke. Jacques is teruggegaan naar het vliegveld om dat te regelen, of beter gezegd: te wachten. Ik heb samen met Kevin alvast het glas gesorteerd, zodat de volgende dag alles in de goede volgorde stond voor montage.’ Het tijdverschil met Nederland maakte de rommelige start compleet. ‘Daardoor werd ik in de eerste nacht vijf keer wakker gebeld.’
Exclusief zweten
De klus was uitdagend, de omgeving fascinerend. ‘Het betreft een zeer exclusieve villa. Om op het resort te kunnen komen, moet je eerst een slagboom door. Vervolgens krijg je via een tweede slagboom toegang tot het deel waarin de villa staat. Die is zelf ook indrukwekkend, met zelfs een privéstrand. Binnen eten en drinken mag niet. En ook zomaar naar binnen lopen op je werkschoenen is een no go. Dan moet je schoenovertrekken dragen.’
Buiten dat kregen Bergsma en zijn collega’s niet heel veel mee van de omgeving. ‘We hadden ’s avonds wel een vakantiegevoel hoor, dankzij het mooie weer en het hotelzwembad. En op de terugweg naar het vliegveld hebben we een krokodillenfarm bezocht. De volgende keer nemen we de tijd om wat meer te zien.’ Nu vlogen ze al op donderdag terug, terwijl ze op dinsdag en woensdag tot een uur of zes doorwerkten. Dat mooie weer van Florida merkten ze trouwens ook overdag, als ze bij temperaturen van rond de 30 ⁰C stonden te zweten.
Amerikaanse steiger
Het werk kon het drietal zelfstandig uitvoeren, samen met twee liftinstallateurs van HSD XEL. Bemoeienis door de Amerikaanse aannemer was er nie’t. Wel moesten ze het doen met een Amerikaanse steiger die in de 16 meter hoge liftschacht was opgebouwd. Even wat anders dan een Nederlands exemplaar. Het staal is veel lichter en de steiger slingert meer heen en weer.’
Met een takel bovenin de liftschacht werden de ruiten – tot 2 x 2,2 meter, met een gewicht tot 140 kg – tussen de steiger en de schachtwand omhoog gehesen om ze van binnenuit te plaatsen. Voor de volgende serie ruiten werd de takel later naar de andere zijwand verplaatst.
De heren hadden één belangrijke werkorder meegekregen: het maakt niet uit hoelang het werk duurt, als het glas maar niet beschadigt. Dat was namelijk speciaal geproduceerd door Hero-Glas uit Duitsland, met een zwarte belijning in het gelaagde glas. Schade zou naast een hoge kostenpost vooral ook veel vertraging opleveren. ‘Er mocht geen flintertje afspringen, want dat zou de opdrachtgever niet accepteren.’
Van zeven naar vijftien ruiten
Leuk, typeert de nuchtere Groninger het glazen hoogstandje. ‘Het was allemaal nieuw en pas ter plekke konden we precies bepalen hoe we het gingen aanpakken. Dan geeft het veel voldoening als het gelukt is. Ook mooi: we zouden eigenlijk zeven ruiten monteren, dat werden er vijftien. Daar waren we heel blij mee.’
Met deze ruiten zaten de twee zijkanten van de liftschacht dicht, op beide een-na-bovenste ruiten na. Die zijn achterwege gebleven zodat de liftkoker erin kan worden geschoven. Wat dus betekent dat het Amerikaanse avontuur er voor Bergsma nog niet op zit. ‘We gaan terug om de voor- en achterkant dicht te maken. Het glas daarvoor laten we op het balkon van de eerste verdieping zetten, zodat we vanaf het dak van de liftkooi kunnen werken. Die kan mee omhoog bewegen. Dat moet het werk een stuk gemakkelijker maken.’