De Andreaskerk, of Oude Kerk in Katwijk deed haar bijnaam als Witte Kerk al jaren geen eer meer aan. Zwarte vlekken, kale plekken en een grauwe waas ontsierden de eens zo karakteristieke witte buitenkant van het rijksmonument. Zout in de muren – een combinatie van een verkeerde verfkeuze (cementverf) in de jaren 50 en de ligging aan zee – zorgde ervoor dat de witte verf afbladderde.
Ademende kalkverf
De oude verflagen zijn inmiddels verwijderd, zodat de muren goed konden drogen. Op zilte plekken is vervolgens ontzoutingspasta gesmeerd, een kaleilaag (kalkpleister, red.) heeft de resterende zouten geabsorbeerd. En dus kan er geschilderd worden, met een kalkverf die de oude kerkmuren wél laat ademen. Een klus die de gemeente Katwijk – als eigenaar van de toren – en gebouwbeheerder de Hervormde Gemeente Katwijk aan Zee gezamenlijk uitvoeren.
Als alles volgens planning verloopt, is de Oude Kerk eind juni weer de hagelwitte blikvanger aan de kust van Katwijk.
Deze kerken kregen ook een opknapbeurt:
