Twee grote veranderingen staan mij nog het meeste bij. Grote regelwijzigingen op verfvlak: de stap naar watergedragen binnenschilderwerk in 2000 en de stap naar minder oplosmiddel in buitenverven in 2010. Beiden hadden enorme impact op schilderend Nederland. En in beide gevallen waren de verffabrikanten bij de start nog niet klaar om goede, nieuwe producten te leveren. De watergedragen binnenverven van begin 2000 leken wel muurverf. Niet te vergelijken met de alkydverven die we gewend waren. Strak werk was niet te leveren en de verwerking was, op z’n zachts gezegd, heel erg wennen.
Bij de nieuwe regelgeving van 2010 was de schok kleiner. Het bindmiddel bleef gelijk, maar er moest een manier gevonden worden om ongeveer 25 procent minder oplosmiddel te gebruiken. Het resultaat: een dikkere verf die dunner aangebracht moest worden. Dit bleek erg moeilijk. De verf verleidde je juist om lekker dik te verwerken in plaats van dun. Het leidde tot heel veel zakkers en schroeiplekken. Het commentaar van de schilder was niet van de lucht; net als in 2000 viel deze verandering niet in goede aarde.
Anno 2025 ben ik blij dat deze regelgeving toen is doorgevoerd. Ik moet er niet aan denken om nog op terpentinebasis binnen te moeten schilderen. En de buitenverven met minder oplosmiddel zijn ondertussen zo goed geworden, dat ze bijna twee keer zo lang goed blijven in vergelijking met de verven van vóór 2010. Doordat deze twee enorme veranderingen uiteindelijk prima hebben uitgepakt, is mijn angst voor veranderingen binnen het vak eigenlijk wel verdwenen.
Een vraag of opmerking aan het adres van Richard Hoogstraten? Mail hem: .