Ja, raar hoor. Als vakjournalist weet je wel eens wat, waarover je dan nog niet kan publiceren. Maar het heeft met spuiten te maken en het komt uit Uithoorn. Houd je vakbladen in de gaten, zou ik zeggen. Ondertussen is dat spuiten, met een aanloop van zeker dertig jaar, nu toch echt tot in de vezels van schilderend Nederland doorgedrongen. Zeg ik, al heb ik er geen harde cijfers over.
Waarom ik het dan wel zeg? Omdat ik via ons Twitteraccount (@schildersvak) en op Insta-account (@SchildersvakTV) het éne fotootje na het andere filmpje voorbij zie komen met spuitende schilders: zzp’ers, mensen in loondienst, bij particulieren, in spuiterijen, op grote projecten… overal en door iedereen wordt gespoten. Daar kan je dan als disclaimer bij denken: het feit dát die schilders zichzelf fotograferen of filmen wil vast zeggen dat ze het iets bijzonders vinden, dus misschien doen ze het ook weer niet zó vaak.
Maar dat denk ik toch niet. Die filmpjes zag je een jaar of wat geleden. De manier waarop ze er nu uitzien heeft meer te maken met dat schilders het gewoon supergaaf vinden als de machine dan eindelijk los gaat. Dat is natuurlijk best een verschil met met de hand schilderen: het aanbrengen van de verf maakt minder deel uit van al het wassen, schuren, afplakken en afdekken dat verder je werkzaamheden zijn. Bij kwasten en rollen is dat veel meer tijd en veel meer handelingen: de randen besnijden en inschilderen, één keer rollen, vaak een tweede keer rollen… bij spuiten is het anders: je bent al die wat tragere dingen nog altijd aan het doen, en dán gebeurt het: de magie! Een tel of tien, twintig en het plafonnetje is strak, de muur is gekleurd, de deur staat te glimmen. Gedweldig toch? Dat wil je op beeld hebben!
Aan spuiten zitten een paar wauw-aspecten: de lol van het spuiten zelf en het resultaat dat je boekt, maar ook de snelheid van werken en het aantal opdrachten dat je er dus mee kunst doen. En ook het onderscheid met de amateur, de beun en de doe-het-zelver: jij het de professionele apparatuur, jíj kón het al sneller dan een ander, maar nu helemaal! En: aantrekkelijkheid van het vak: die zit ook heus nog wel in het mooi met de hand opknappen van een monument, fijn kwasten, bolle glans. Maar die zit nu ook in het mogen werken met gave apparaten die bovendien het werk een stukje lichter maken.
Nu zul je zeggen: het heeft ook allemaal te maken met dat we in januari zitten, hoogtepunt van het binnenwerk. Dán pakken we de spuit erbij, de rest van het jaar niet. Sure. Maar de tijden veranderen. Maar daarover, zoals gezegd, later meer.
(foto van het Insta-account @sikkensservicecenterarnhem: overdracht van nieuwe airless-spuitapparatuur aan @renatovolpeschilderwerken)