Blog

In de Budelse Marialaan staan aparte maar behoorlijk hoge huizen. Ze zijn gebouwd rond 1900 voor de medewerkers van de zinkfabriek die pal om de hoek ligt en zijn de voorloper van de tweekapper. De nok van het dak bevindt zich op 10,50 meter hoogte en de lijn naar beneden is de scheidslijn tussen de twee woningen.

Onder de huizen is ook nog een souterrain van 1,90 meter diep gerealiseerd. Da’s niet slecht denk je dan, voor arbeiderswoningen.

Binnenin de woning is het allemaal wat minder ruim bedeeld en de buurman rechts heeft al een heel stuk aangebouwd. Dat kon gemakkelijk want het perceeloppervlak is tien maal het vloeroppervlak van de huizen. Verhoudingen die vandaag de dag alleen voor de beter gesitueerden zijn weggelegd.

Retro en vintage
Mijn opdrachtgever is een verwoed hobbytuinman en het schilderen is niet zo zijn pakkie-an. Tijdens de vijfentwintig jaar dat hij er woont is z’n huis hooguit twee maal geschilderd en de laatste keer ergens in de buurt na de eeuwwisseling. Een beetje schilder kan zich voorstellen wat je dan aantreft.

Behoudend als ie is, zijn interieur is royaal voorzien van retro- en vintagespulletjes zoals jaren zestig/zeventig Philipsradio’s, lp-hoezen van vergane beatbandjes en posters met de nog heel jonge koppies van Van Kooten en De Bie als strijders voor het Simplistisch Verbond moet de kleur van het houtwerk, grachtengroen of rijtuigengroen, (QO-05-10) uiteraard hetzelfde blijven.

De test
Aan de keuze in tien jaar onderhoudsvrije verfsoorten geen gebrek, maar omdat Sikkens nu volop aan de weg timmert met hun nieuwe Primer Extra een goede gelegenheid om de combinatie met XD hier eens uit te proberen. Dat mijn opdrachtgever waarschijnlijk de komende tien jaar geen schilder meer zal uitnodigen was die andere overweging. Een goede reden voor een praktijktest.

Het houtwerk is een mengelmoes van oud en iets nieuwer. Maar ook meranti ramen zonder adequate verflaag scheuren en barsten dat het een lieve lust is. Ik had vorig jaar mijn prijsvoorstel gebaseerd op het afbranden van de verflagen, maar de RO 125 van Festool is een uitkomst. De tijdsbesparing is aanzienlijk en dat gaf mij de ruimte om ook aan de binnenzijde een aantal kozijnen te behandelen. In ruil voor, maar ook om mijn ‘buitenwerk’ een langere levensduur te gunnen.

Thixotrope boter
Na opening van het blik met de Primer Extra stuit je op een stevige boter die pas in beweging komt nadat je er in geroerd hebt. Een bekend verschijnsel van thixotrope verven. Onervaren schilders zullen misschien geneigd zijn om te beginnen met verdunnen maar dat is pas later nodig.

Eenmaal ‘aan’ de kwast smeert de verf inderdaad als boter maar ook de iets oudere rot pakt dan toch de natte laagdiktekam erbij en jawel, de eerste aangebrachte laag is royaal 100 mu. Je moet ook altijd blijven opletten. Rond de 70 mu is de max, ik mag dus nog verder uitsmeren.

De vloeiing blijft uitstekend en bij het schilderen van alle randjes van de voordeur viel mij op dat de Primer Extra (maar ook de XD) van het AZ syndroom (Altijd Zakkers) is verlost. Bij 70 mu blijft de verf ‘staan’ en zakt niet na een half uur alsnog uit. Een hele prettige bijkomstigheid.

Politoeren
Na 24 uur (lees: na een volledige dag) is de eerste laag zijdeglanzend opgedroogd. Sommige schuursporen zijn nog zichtbaar en dan is een tweede grondverflaag zondermeer wenselijk. De tweede Primer Extra laag glanst alweer meer en als er door de omstandigheden weinig of geen stof, pluisjes of vliegend gespuis in de verf terechtkomt moet je er verder maar van afblijven.

Als je toch moet schuren (= tot korrel 180) houd het dan bij heel voorzichtig politoeren. (= tussen de 240 en 400)

Het aflakken met XD Gloss (of de zijdeglanzende Semi-Gloss) is een waar genot. Ik heb gemerkt dat wanneer je iets rustiger strijkt de verf veel beter wordt verdeeld en de beste vloeiing krijgt. Maar die natte laagdiktekam blijft een onmisbaar attribuut.

De Primer Extra als basis geeft bij mij helaas nog geen absoluut streeploos eindresultaat maar de eindglans met XD is dan ook meedogenloos formidabel.

Tot ziens eh.. over tien jaar?
De Rubbol XD is een met styreen acrylaat (dat in de verte lijkt op piepschuim) verstevigde alkydhars, en die bindmiddelcombinatie blijkt uitzonderlijk goed tegen zonlicht bestand.

Tja, en dan de feitelijke levensduur. Met deze test zou ik In 2025 daar pas echt uitsluitsel over kunnen geven maar daar hoeft niemand op te wachten. Acht jaar geleden heb ik Rubbol XD op de boeiboorden van mijn carport aangebracht en die krijgen het aan alle kanten volop te verduren maar daar is tot nu toe helemaal niets op aan te merken.

Zeer waarschijnlijk is bij deze test de volgende schilderbeurt pas over tien jaar.

Als je mijn, dan inmiddels hoogbejaarde opdrachtgever er naar zou vragen zal hij waarschijnlijk zeggen: ‘Dat heb ik altijd al gedaan..’

Over Bas Burema

Bas Burema (1957) is al veertig jaar schilder. Precies dit jaar heeft hij 25 jaar zijn eigen bedrijf. Burema is bewust OZP'er: Ondernemer-Zonder-Problemen. Hij volgde Mavo, Havo en Pedagogische Academie en haalde zijn schilderspapieren tussen de bedrijven door. Bas Burema schrijft in zijn blog over zaken waar de schilder van dag tot dag mee te maken heeft.

Bekijk alle berichten van Bas Burema

1 reactie op “De Rubbol Primer Extra (en de XD Gloss) Test

  1. Idsko de Vries schreef:

    De primer extra is inderdaad een mooie grondlaag voor je XD aflak laag.
    Het is een beetje spelen met de verf om hem streeploos te krijgen.
    Sta je vol op de wind,dan vloeit hij minder, iets afdunnen verhelpt dit probleem.
    Maar met het juiste fingerspitzengefühl, zal het bij je volgende klus zeker streeploos verlopen Bas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.