De Helmondse woningcorporatie Woonpartners, met 7500 huurwoningen tegenwoordig geen grote speler te noemen, al zal elk onderhoudsbedrijf uit de buurt ze wel in onderhoud willen hebben, zocht zijn onderhoudsaannemers voor het mutatie- renovatie- en regulier onderhoud op een alternatieve manier, met video. Waarin Mikel Segers, vastgoedmanager van de corporatie, bedrijven uitnodigt om zich te melden als de ‘droompartner’ waar hij naar op zoek is:
Uiteindelijk zijn er twee van die partners gevonden, waarvan één zich vooral voor het vastgoedonderhoud meldt, een samenwerkingsverband van Hendriks/SGR en De Variabele. De beide gelukkigen presenteren zich met filmpjes waarbij vooral die van Hendriks/SGR, met een hoofdrol voor directeur Marith Bloem zich onderscheid door een goed gevoel voor humor (al is die wel erg geleend van de reclames voor verzekeraar Het Klaverblad):
Ik zou denk ik zelf niet snel voor dit script gekozen hebben, want Marith kan niet helemaal zichzelf zijn, ze moet zichzelf spelen. En dan zichzelf in een kritische rol: ze hoort de praatjes aan van een gladde verkoper en vindt veel van zijn ideëen maar onzin en geldverspillerij: ‘Da’s toch zunt!’. En daardoor is de directeur het grootste gedeelte van de video met een kritische blik in beeld. Maar misschien denk ik wel te gelikt en te commercieel, Hendriks/SGR heeft immers, net als aannemingsbedrijf Van der Meijs overigens, een deel van de opdracht van Woonpartners te pakkken.
Welk deel dat is? Geen idee. Er is namelijk geen heldere uitvraag, alleen spraken van ’twee droompartners er bij’. Er is ook geen plan van aanpak of meerjarenonderhoudsplan. Van beide kanten worden wensen uitgesproken en beloftes gedaan, nergens wordt het concreet.
Dan is natuurlijk de vraag: is Woonpartners werkelijk op de filmpjes van de gegadigden afgegaan? En hebben de gegadigden werkelijk alleen op de video van de corporatie gereageerd? Ik mag toch aannemen van niet. Maar waar kijken we dan naar? Voor wie zijn deze video’s bedoeld?
Een tijd terug was er enig oproer onder onderhoudsbedrijven. Voor het opknappen van een wijkje werden aanbestedingsrondes uitgevochten alsof het bokspartijen waren. Soms letterlijk, met een ring in het midden en de bewoners er om heen. Terwijl het om de deskundigheid en de aantoonbare kwaliteiten van het onderhoudsbedrijf gaat, toch? Niet om de mate van showwaardigheid.
Ik gun de droompartners van alle harte hun samenwerking. En ik ben wel de laatste om videoproductiebedrijven hun omzet te mischunnen. Maar misschien dat het de volgende keer wat minder kan… want zo, da’s toch zunt!