Ga naar hoofdinhoud

BUSJE KOMT ZO | Floris scootert zich uit benarde stadssituaties


Waar de schilder gaat, daar gaat zijn busje. De vakman en zijn vervoermiddel zijn sinds jaar en dag onafscheidelijk. Een klassieke dieselbus, elektrisch aangedreven exemplaar of misschien zelfs een (bak)fiets? In deze serie portretteren we de schilder en z’n trouwe vier-, drie- of tweewieler. In dit nummer Floris van den Berg (33) uit Amsterdam.

Eén keer per week rijd Floris van den Berg het grote materiaal naar de klus, de rest van de week pendelt hij heen en weer met de scooter. (Foto's: Roy Heethaar)

De lente loeit en de bomen kleuren langzaam groen aan de Prinsengracht. Ogenschijnlijk geen vuiltje aan de lucht op deze zonovergoten dag begin april, maar terwijl de terrassen volstromen zit de verslaggever met angstzweet achter het stuur. Uit alle richtingen komen auto’s, taxi’s, bakfietsen en overstekende toeristen langsgeraasd.

‘Parkeer maar ergens op de stoep met de knipperlichten aan, dat doen wij meestal ook om even te laden en te lossen’, was de boodschap van Floris van den Berg voor vertrek vanuit Twente richting hartje Amsterdam. Bij aankomst aan de Prinsengracht 1043 blijkt het een heel karwei om die taak zonder blikschade te volbrengen.

Draaien, keren, achteruit en toch weer iets naar voren. ‘Ho, pas op voor die fiets. Let op de stoep.’ Oef – en hij staat. De gemiddelde turnoefening van Epke Zonderland was minder risicovol, al geeft dit wel meteen een inkijkje in de beslommeringen waar Floris dagelijks mee van doen heeft.

Heen en weer pendelen

De ras-Amsterdammer grijnst. ‘Niet te doen hè. Je wordt langzaam in een fuik gedrongen hier’, weet hij als geen ander. Hoe redt hij zich dan, als zelfstandig schilder die vrijwel al zijn klussen in de binnenstad van Amsterdam heeft? Met de illustere combi van een Volkswagen Caddy en Symphony ST-scooter. ‘Eén keer per week rijd ik het grote materiaal naar de klus en de rest van de week pendel ik heen en weer met mijn scooter. Een koffer met handgereedschap over de schouder en schuurmachientjes in de buddy.’

Het is enigszins behelpen, maar het werkt voor Floris van den Berg. ‘Binnen vijftien minuten ben ik vanaf mijn appartementje in Amsterdam-West hier op de klus. Ik reken geen voorrijkosten en ook niet dagelijks parkeerkosten, zoals de meeste middelgrote bedrijven wel doen. Alleen als ik met mijn Caddy hier moet parkeren.’

Weinig flexibel

Het maakt Floris een financieel aantrekkelijke optie voor mensen die een schilder zoeken in de binnenstad van Amsterdam, want parkeren kost hier al gauw 60 euro per dag. Toch zijn er ook nadelen. ‘Ik moet heel zorgvuldig plannen en me idealiter steeds over korte afstanden verplaatsten van klus tot klus, anders is het haast niet te doen. Heel flexibel ben ik dus niet, en dat is wel iets wat eigenlijk ook bij het ondernemerschap hoort.’

Floris heeft zeker nagedacht over mogelijke oplossingen en gekeken naar alternatieven, zoals een elektrische bus of -bakfiets. Maar hij heeft besloten het de komende twee jaar uit te zingen. ‘Over twee jaar mag ik hier niet meer komen met mijn dieselbusje. De ontwikkelingen volgen zich in rap tempo op en ik denk dat er tegen die tijd meer – betaalbare – mogelijkheden voor mij zijn.’ Wie dan leeft, wie dan zorgt dus.

Hij wijst naar de overkant, naar de statige panden langs de grachten. ‘Dat zijn vrijwel allemaal appartementen. Al die mensen die daar wonen hebben een keer de wc verstopt, of een deur die moet worden gerepareerd. Maar het wordt ons steeds moeilijker gemaakt om hier te werken. Geef ons bijvoorbeeld een vrijstelling van een uur per dag, om hier te kunnen parkeren en het een en ander te organiseren. Dat zou al helpen.’

Gezegend man

Verder wil Floris eigenlijk niet te veel klagen. Hij heeft het goed, beseft hij. ‘Ik heb er zelf voor gekozen om op deze manier te werken, en geniet ervan om dat hier in hartje Amsterdam te mogen doen. Ik ken de omgeving op m’n duimpje en haal mijn klussen binnen via mond-tot-mond.’

Zijn werkdag aan de Amsterdamse grachten begint zo: Floris komt ’s ochtends aanrijden met zijn scooter en haalt altijd eerst een goede bak koffie om de hoek. ‘Niet te betalen, maar oké. Meestal maak ik overigens een omweg, want ik vind het heerlijk om hier rond te rijden en te lopen. En als de werkdag erop zit, bel ik vaak even mijn vrouw. Of we nog lekkere dingen nodig hebben voor in huis. Dan rijd ik op de terugweg langs de slager en mijn favoriete bakker. Mooi toch.’

Floris van den Berg geeft zijn scooter een vriendelijk “schouderklopje” en weet zich een gezegend man. ‘Ja, dit geeft me ook een hoop vrijheid.’

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.


Pas op: nepwebsites ZE-ontheffing actief

Ingestorte markt bestelauto’s zal licht herstellen

MKB-bedrijven worstelen met transitie naar zero-emissie 

Nieuw verkeersbord zero-emissiezones

Nederland inspireert Europa met zero-emissiezones


Naar archief >