‘Wat nou zo vreemd was… vanmorgen gaf ik mijn huissleutel af aan zomaar een schilder die ik niet kende. Dat is toch eigenlijk best bijzonder, want zou ik dat ook voor een loodgieter doen? Ik geloof het niet.’ De schildersbranche zou deze positie moeten koesteren.
De collega die spontaan met deze ontboezeming kwam woont gehuurd in een meerlaags gebouw. Het onderhoud wordt door een groot, hem verder onbekend schildersbedrijf gedaan.
Een paar dagen achter elkaar staat er in alle vroegte, voor de collega onderweg gaat naar zijn werk, een in het wit geklede man of vrouw op de stoep die om de sleutel vraagt. EN DIE KRIJGT HIJ OOK NOG.
Cannabis
Nu weet ik ook wel dat er in bepaalde steden bepaalde buurten bestaan waar de schilder niet zoveel vertrouwen ontmoet, en ik hoorde dit weekeinde op een feestje nog een stel sterke verhalen over buurten waar je zo’n beetje om het huis niet binnen mag, maar ook niet zonder gasmasker naar binnen zou willen (want meeroken, zeker van cannabis, mag niet meer op de werkplek).
Witte overall
Maar laten we toch met zijn allen eens stilstaan bij dat gegeven dat het juist zo heel vaak wél goed gaat. Een even verwonderlijke als verheugende omstandigheid. Blijkbaar hoef je geen witte jas of een wit boord te hebben om vertrouwd te worden, een witte overall voldoet.
Claims
Cynisch genoeg zei ik: ‘je weet dat schildersbedrijf wel te vinden als je wat mist’. maar ook dáár hoor je weinig over. Want ook die kun je omdraaien: hebt u regelmatig claims aan uw broek van bewoners die beweren dat er door uw mensen van alles is ontvreemd? Ik heb daar nog nooit van gehoord.
Eigenbelang
Het lijkt dus wel of de witte overall ook een soort witte vlag is: bij schilders in de buurt staken we de criminele activiteiten. Het is natuurlijk ook wel: respecteer jij mijn openstaande raam, dan klim ik ook niet door dat van jou naar binnen: een wederzijdse wapenstilstand uit welbegrepen eigenbelang.
Vredescorps
Zou daar nog Vogelaar-achtige subsidie op te krijgen kunnen zijn? De schilders als peace-keeping force in de krachtwijken? Of zou dat alles op slag bederven?
in de regel doen mensen inderdaad niet moeilijk over het geven van de huissleutel.
1 van de dingen waar ik als eerste op hamer bij de klant is dat alle waardevolle spullen als geld en sieraden dienen te worden opgeborgen!
toen ik voor een baas werkte nog wel eens meeegemaakt dat de klant iets kwijt was,en de eerste die werd aangewezen waqs de schilder!
nadien bleek het voorwerp gevonden te zijn of men was gewoon vergeten waar men het had gelaten!