Het blijft maar voor verwarring zorgen. De termen waarmee wij onze verfsoorten aanduiden. Natuurverf, synthetisch, watergedragen, lijnolieverf, en zo kunnen we er nog een paar noemen, zie verderop. Ik acht de tijd rijp voor duidelijkheid! Want, de ene keer noemen we de verf alkyd, dan weer synthetisch. Of acryl en dan weer watergedragen. Deze zijn momenteel de gangbare termen. Vernoemd naar bindmiddel of naar het oplosmiddel. En dat gebruiken we continu, gezellig door elkaar.
Voor de reguliere schilder, de schilder die met de meest gangbare verfsoorten werkt is dit nog wel te behappen. De grote lijn is gewoon alkyd buiten, acrylaat binnen (bindmiddel). Of, met andere woorden, synthetisch buiten, watergedragen binnen (oplosmiddel). Tot zo ver overzichtelijk. Het wordt al lastiger met spuitverven en sommige hoogglansproducten voor binnen. Dit zijn vaak alkyd bindmiddelen in water (emulsies). Nou vooruit, dat kunnen we er nog bij hebben. Komt ook niet zo veel voor als de andere twee. Voor het gemak kunnen die door als watergedragen.
Nu zit ik in de groene hoek en gebruik ik weer andere producten. En dan wordt het echt lastig. Bio-based, lijnolieverf, azijnzuurester, hybride, natuurverf, standolieverf. En dan ook nog watergedragen, oplosmiddelvrij, oplosmiddelarm en oplosmiddelhoudend. Iets met bomen en een bos… Lastig uitleggen aan mijn reguliere collega’s. Wat? Zelfs lastig uitleggen aan mijn groene collega’s! Laat staan dat ik er uit op kan maken wat de minst en wat de meest vervuilende verf is. Dat moet dan maar met gezond verstand. En natuurlijk telt de gewenste kwaliteit ook een grote rol. Dus de verf waar ik mee werk is een gemiddeld gewogen product op basis van eigenschappen en gezond verstand. Maar voor zo’n gewogen gemiddelde moet je wel de meeste verven, eigenlijk allemaal, goed kennen! Gelukkig heb ik al veel foute keuzes gemaakt en kom ik nu een heel eind.
Ok, toen ik begon na te denken over dit blog hoopte ik de meeste verven netjes in hokjes te kunnen zetten. Na het schrijven van bovenstaande hang ik dat idee maar hoog weg, ergens aan de wilgen. Wel heb ik moeite met het feit dat veel watergedragen (muur)verven worden aangeduid als milieuvriendelijk. Maar dat geldt alleen voor het oplosmiddel, het water. Maar zeker niet voor de verf zelf. Dat is in de meeste gevallen een plastic-achtig aardolieproduct (acrylaat) met synthetisch pigment. Niet echt lekker fris. Verf in hokjes stoppen blijkt op zich al lastig, het al dan niet bewust in het verkeerde hokje plaatsen (zoals hier voor DHZ) vind ik echt niet netjes.
Join the club, Richard. Laat ik maar met een eenvoudige stelling beginnen: het schildersvak is een van de meest onderschatte beroepsgroepen in de bouw.
De complexiteit ervan die je in een paar zinnen in je blog beschrijft spreken al boekdelen.
De mogelijkheden die oliën in elke denkbare variant bieden voor het maken van coatings zijn als een olievlek die, als je er een grafische voorstelling van zou maken in de vorm van een boom, je een 1500 jaar oude sequoia kan tekenen waarbij de stam en elke tak een hoofdgroep is en elk blaadje weer een apart product. De mogelijkheden lijken eindeloos en dat geldt ook voor de voor- en nadelen.
Groen, Bio-based of whatever zijn in de kern bruikbare marketing etiketten die de zorg om onze erfenis uitdrukken maar die intelligente scheikunde niet uitsluiten.
Verspilling en uitholling zijn de eigenlijke boosdoeners maar dat verkoopt lastiger.
Hallo even een vraagje of zoiets je noemt acrylaat verf voor binnen maar ik noem maar een voor beeld sigma nova satin is een pu polyurethaan watergedragen of heb ik dat verkeerd
Hallo, Richard,
Sigma Nova Satin is een aflak met een acrylaat-polyurethan bindmiddel. In de basis een acrylaat maar versterkt met polyurethaan. Een puur pony-urethan bindmiddel komt nauwelijks voor.