Afgelopen SGA beurs heb ik mijn focus gelegd op de duurzame wereld binnen de verffabrikanten. Dat viel nogal tegen. Nog niet veel fabrikanten zijn er mee bezig. Zeker de grote spelers vinden het op dit moment niet belangrijk. Al heb ik het vermoeden dat het voor hen achter de schermen wel een serieus item is. Dit was echter op de beurs niet zichtbaar.
Totaal heb ik zo’n vijf a zes verffabrikanten getroffen die echt met duurzaamheid bezig zijn. Voornamelijk op het gebied van duurzame verf. Hoewel duurzaamheid tweeledig uit te leggen is ga ik uit van de duurzaamheid voor mens en milieu en niet de verlenging van een levensduur.
Deze duurzame verven zijn in mijn beleving niet gemaakt van fossiele grondstoffen, maar van natuurlijke, herwinbare grondstoffen. Dit is vaak lijnolie maar ook sojaolie of combinaties van diverse natuurlijk oliën. Dat hier prima verf mee te maken is weten we al zo’n 400 jaar.
De duurzame verfmakers in Gorinchem vertelde mij dat zij er trots op zijn een duurzaam alternatief te bieden. Uiteindelijk hebben deze fabrikanten natuurlijk hetzelfde doel. Een rendabele en volledig duurzame verfplas. Ons nageslacht met zo min mogelijk (milieu)problemen achter laten.
Transparantie is ook een onderdeel van de duurzame beweging. Open zijn over producten en keuzes. Eerlijk vermelden wat er in de verf zit en waar het vandaan komt. Op eerste gezicht lijken deze fabrikanten hier aan te voldoen. Het etiket en de technische documentatie voorzien ons van prima informatie en je zou denken dat ze ook onderling kennis uitwisselen. Dit om een breder blok te vormen en meer daadkracht te genereren.
Helaas kreeg ik de indruk dat de samenwerking tussen de duurzame merken op zijn zachts gezegd stroef verloopt. Dit is erg jammer voor ons, de schilders, want dit zou de verduurzaming van de verfplas zeker versnellen.
Samenwerken is het nieuwe concurreren. De door jezelf ontwikkelde producten beschermen is een natuurlijke reactie en niet meer van deze tijd. Kennis delen is, zeker voor progressieve, duurzame partijen onmisbaar en een grote kans om de voorsprong op de gevestigde orde te vergroten.
Beste Richard, aangaande jou oproep tot samenwerking tussen verffabrikanten inzake duurzaamheid het volgende.
Allereerst is elke broodbakker of productontwikkelaar trots op zijn eigen product en ziet zijn productie als de reflectie van zijn of haar ideeën en inspanningen. Brood is brood, maar niet bij elke bakker even lekker.
Dat is ook zo met op maar gemaakte kledij of confectie. Allebei een pak of jurk, functioneel, maar wel verschillend. Het moet aan een aantal criteria voldoen maar geeft ontwikkelaar of ontwerper voldoende ruimte om zijn/haar creativiteit rot uiting te brengen.
Welnu, dat is met verf net zo. Verf is verf, maar bij iedereen toch een beetje anders.
Het een smeert lekkerder, het ander gaat langer mee of is gewoon veel veiliger of gebaseerd op natuurlijke grondstoffen. Qua prestatie doen ze vaak niet onder voor elkaar omdat dit nu eenmaal door de markt wordt verlangd. Er zijn grote en kleine spelers en allemaal willen we verf aan de man of vrouw brengen.
De een geeft daar een duurzaamheidsgegevens aan en de ander biedt sfeer en kleur. Weer een ander zegt binnen 2 uur door te zijn en regenvast. Zonodig kiest de schilder daarvoor.
Wat ik bespeur momenteel is dat de creativiteit is toegenomen en dat er wat te kiezen valt. Verf is niet meer verf en een eenheidsworst. De gebruiker heeft nu weer keus. Maar wat te kiezen? Als we transparanter zouden zijn en onze creativiteit blootleggen dat weer leidt tot een eenheidsworst, valt er niks meer te kiezen en zal het weer een grijs product worden in plaats van fleurig en kleurig. Waar we het allemaal wel over eens gaan worden is dat er minimale prestatie-eisen moeten zijn. Zo ook zijn er normeringen in de maak die de duurzaamheid duiden en op het gebied van LCA’s slaan we de handen ineen en komt er een grondstofgendatabase waarmee elke fabrikant zijn LCA kan bereken van zijn eigen product. De branche wordt nog creatiever en er zal nog meer keus zijn. Mooi toch? Het houd ons allen op de been en het blijkt dat er behoefte is aan diversiteit. Ook op het gebied van duurzaamheid. Ik hoop je hiermee weer wat plezier te hebben gegeven in je zoektocht naar voor jou de beste verf. Vriendelijke groeten,
Geert Duijghuisen
Baril Coatings
‘S-Hertogenbosch en Etten-Leur