Het is de gemoedelijke sfeer bij Prins Vastgoedonderhoud uit Ede waar Alex de Wit zich uitstekend in thuis voelt. De onderlinge omgang is heel open, zonder dat onderscheid wordt gemaakt in bazen en leerlingen. ‘Ik ben hier echt op mijn plek en hoor er helemaal bij. Je wordt niet gezien als leerling maar als werknemer en gaat bijvoorbeeld mee met uitjes en zo.’
Nu is Alex (net 19) ook geen vreemde binnen het bedrijf. Hij woont in Ede, maar volgde de opleiding Praktijkonderwijs aan de Meerwaarde in Barneveld. ‘Dat is de eerste jaren heel breed onderwijs, van mensen die de zorg in willen of het groenonderhoud tot en met de bouw. Ik wilde in het eerste jaar al stage lopen bij Prins Vastgoedonderhoud. Mijn vader kende het bedrijf en de mensen. Hij heeft toen voor me gebeld. Ik herinner me nog dat ik met een trillend stemmetje bij de telefoon zat.’
Niveau 3 in een half jaar
Van dat trillende stemmetje is weinig meer over. Alex is een zelfbewuste jongen die weet wat hij wil. Hij volgde de Schildersvakopleiding eerst op niveau 2 – ‘omdat ik dan in ieder geval een diploma had als ik het toch niet zo leuk zou vinden’ – en rondde vervolgens in een half jaar tijd niveau 3 af. ‘Ik wacht nu eigenlijk op mijn diploma. Dat had ik al zullen krijgen, maar er was iets met administratie van uren.’
De eerste stage van enkele weken bij Prins Vastgoedonderhoud beviel hem zo goed dat hij daar ook de stages in de volgende leerjaren doorbracht. ‘In het vierde jaar bij Meerwaarde mochten we ons specialiseren; ik koos schilderen. Daar ontmoette ik een maatje en samen besloten we voor de Schildersvakopleiding te kiezen. Dat werd Amersfoort, vanwege de goede verbinding vanuit Ede. Inmiddels maakt dat niet meer uit, want heb ik mijn rijbewijs en een eigen auto.’
Snelheid erin krijgen
Bij de Schildersvakopleiding gaf hij meteen aan al een bedrijf te hebben, uiteraard na overleg met Bart Prins. Nu, twee en een half jaar later, werkt hij er nog en na het behalen van zijn diploma blijft hij. ‘Zeker nog een aantal jaren om ervaring op te doen. In het begin dat ik hier werkte, vroeg ik mijn leermeester altijd wat ik moest doen. Terwijl ik het eigenlijk wel wist. Inmiddels weet ik zelf wel wat ik moet doen en kan doen. Maar zo snel als mijn leermeester ben ik nog niet. Ik ben een pietje-precies; wil het graag goed doen. En dat moet ook, ook bij corporatiewoningen zoals we veel doen. Al moet je dan toch wel wat snelheid hebben.’
‘We werken hier met ongeveer dertig mensen. Die doen eigenlijk alleen schilderwerk, vooral grote projecten. Een klein beetje houtrotherstel pakken we zelf aan, maar als het meer is of het om deelvervanging gaat, schakelen we andere bedrijven in. Hetzelfde geldt voor glaszetten. We hebben ook wel wat particulier werk, maar dat wordt natuurlijk toch over dertig man verdeeld. Laatst had mijn leermeester aangegeven dat we graag een keer een mooie villa wilden doen. Dat werd een mooie woning in Barneveld. Een fantastisch project. De opdrachtgever was ook heel tevreden.’
Met bus en maat op pad
Voor zijn Schildersvakopleiding moest Alex uiteraard meer opdrachten doen dan alleen schilderen. ‘Ik heb examen gedaan in behangen en we moesten bijvoorbeeld glaslatten in verstek zagen. Ook decoratief schilderen was een onderdeel. Dat doe ik hier bij Prins dus niet. Maar dat heeft MBO Amersfoort wel goed geregeld: als je bij Willem Blom aangeeft dat je iets wilt leren, dan neemt hij daar echt de tijd voor. Behangen vond ik wel erg leuk om te leren en te doen. Onlangs mochten we een woning in de buurt voorzien van glasvliesbehang. Heel mooi werk.’
Alex de Wit zijn grootste wens: op wat grotere afstand van Ede werken. ‘Met een bedrijfsbus en een maat op pad, lekker door Nederland rijden, alles zelf regelen en lange dagen maken. Dat lijkt me super.’ Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij als hobby aangeeft graag in zijn auto te rijden. ‘Gewoon een heel eind toeren. Ik heb nu een VW Golf 7 en spaar voor een Golf GTE. Niet verstandig volgens mijn ouders, maar hé: je bent maar één keer jong!’
Ook deze talenten bestormen binnenkort de schildersbranche: