Onder de naaldhoutsoorten is Oregon pine een opvallende verschijning. Het hout is sterk en wordt vanwege afmetingen gebruikt voor zware constructieve toepassingen. Maar ook als kozijnhout komen we Oregon pine binnen en buiten regelmatig tegen.
Vaak is Oregon pine afgewerkt met een blanke lak, omdat het hout zo’n mooie, warme oranjegele uitstraling heeft. Bij dosse gezaagd hout zie je ook een prachtige vlamtekening. Bij architecten is het hout dan ook populair. Het hout is afkomstig van de Douglas fir en groeit als boom tot hoogten van 40 tot 60 meter met diameters tot circa 2 meter. Vooral Canada heeft veel Oregon pine. Opvallend is het contrasterende kleurverschil bij de groeiringen tussen het voorjaars- en najaarshout. Gedroogd Oregon pine is hard en lastig handmatig te nagelen. Spijkers slaan gemakkelijk krom en het hout splijt snel. Vooral bij het aanbrengen van nieuw hang- en sluitwerk of een extra scharnier, bijvoorbeeld bij het plaatsen van zwaarder glas, is het verstandig om voor te boren. Lijmen gaat goed met alle lijmsoorten. Ook reparaties met epoxy zijn bij Oregon pine goed uitvoerbaar.
Corroderende werking
Oregon pine heeft een corroderende werking op metalen. Het gebruik van roestvast stalen bevestigingsmiddelen is dan ook noodzakelijk. Het hout is over het algemeen goed te schilderen. Het moet dan wel voldoende droog zijn en er moet geen hars uittreden. Is dit wel het geval, dan moet het hout eerst worden ontvet. Oregon pine heeft een behoorlijk harsgehalte. Dit is voor de schilder dan ook een aandachtspunt. Alle gangbare afwerkingsmiddelen zijn geschikt, inclusief watergedragen verven. Alkyds kunnen trager drogen. Ook dit is een aandachtspunt. Oregon pine wordt in de bouw toegepast voor dragende houtconstructies, ramen, deuren en kozijnen, trappen, pergola’s, hekken en allerlei binnen- en buitenbetimmeringen. Ook in de scheepsbouw wordt Oregon pine regelmatig toegepast. Masten, spanten, roeiriemen en kano’s worden vaak uitgevoerd in deze houtsoort. Verder wordt Oregon pine tamelijk vaak toegepast als fineer bij plaatmaterialen. Er is ook een periode geweest dat men Oregon pine in gevingerlaste en/of gelamineerde vorm toepaste. Dit leverde in de praktijk soms problemen op: loslatende verbindingen en het delamineren van houten delen kwamen en komen voor en is ook een aandachtspunt.
Onderhoud
Transparant afwerken van Oregon pine gaat prima. Vooral binnen is dit goed en verantwoord uitvoerbaar. Bij buitentoepassingen is het echter oppassen geblazen. Architecten willen het vaak graag blank afgewerkt hebben en zo het fraaie houtmateriaal tonen, maar na verloop van tijd treedt verval snel op. Jaarlijks tot tweejaarlijks onderhoud is nodig. Dit wordt echter door de opdrachtgever vaak niet uitgevoerd met schade en frustratie tot gevolg. Wanneer het hout eenmaal vergrijsd, verweerd of is aangetast, blijkt dit namelijk vrijwel onmogelijk zo te herstellen dat het weer fraai blank kan worden afgewerkt. In een dergelijk geval wordt vaak dekkend afgewerkt, met kans op protest van de architect. Hierdoor ontstaat soms gekissebis onderling. Beter is gelijk dekkend te schilderen. Schilders worden geadviseerd hun opdrachtgevers tijdig te wijzen op het nodige jaarlijkse tot tweejaarlijkse onderhoud van Oregon pine bij buitentoepassing.