Schilders De Vries heet nu De Vries Vernieuwers. Waarom die nieuw naam?
Myrthe: ‘Schilders De Vries dekt allang niet meer de lading. Van het schildersbedrijf dat mijn opa 90 jaar geleden begon, zijn we uitgegroeid naar een onderneming die vastgoed vernieuwt in de breedste zin van het woord. Schilders in onze naamvoering begon steeds meer te knellen. We doen zoveel meer.’
Myrthe, stond al op voorhand vast dat jij ooit de leiding zou krijgen over het familiebedrijf?
‘Nee, absoluut niet. Na een studie maatschappelijk werk, ging ik aan de slag bij de kinderbescherming. Daar haalde ik door de vele regels steeds minder voldoening uit. En ik was toch wel nieuwsgierig naar hoe het er in het bedrijfsleven aan toe gaat. Zo deed ik mijn intrede in het bedrijf. Al snel bleek ik het superleuk te vinden. Zo leuk, dat ik vervolgens een studie bedrijfskunde heb gedaan. Dat is alweer tien jaar geleden.’
Roelof: ‘Ook ik had niet de intentie om het bedrijf van mijn vader over te nemen. Na mijn studie bedrijfskunde zocht ik begin jaren tachtig een baan in de automatisering. Mijn vader kreeg echter gezondheidsproblemen en vroeg of ik hem een tijdje in het bedrijf wilde helpen. Ik kreeg al direct veel verantwoordelijkheden. Als ondernemer voelde ik mij als een vis in het water. Ik heb het zo’n 40 jaar gedaan, nu werd het tijd om het stokje door te geven.’
Hebben jullie nog meer overeenkomsten?
Roelof: Ik ben altijd veel buiten het bedrijf blijven doen. Veel bestuurswerk voor wat nu OnderhoudNL heet. Zo’n 15 jaar geleden werd duurzaamheid voor mij een belangrijk thema. Ik heb allerlei netwerken op poten gezet en projecten gedaan. Centrale vraag was en is voor mij hoe we onze sector kunnen verduurzamen, geïnspireerd door het cradle-to-cradle principe. Ik stond aan de wieg van samenwerkingsverband Fareno. Opdrachtgevers, leveranciers en onderhoudsbedrijven werkten hierin samen om cradle-to-cradle toe te passen bij renovatie en onderhoud. Dat was enorm inspirerend. Samenwerken met andere ondernemers om meer impact te kunnen maken.’
Myrthe: ‘Ook ik heb de nodige nevenactiviteiten ontplooit. Dat geeft mij veel energie. Ik ben bestuurslid van de sector Glas van OnderhoudNL. Verder ben ik voorzitter van Vereniging Impact Noord. Dat is een vereniging van bedrijven dat sociale doelstellingen nastreeft. Voor De Vries Vernieuwers geldt bijvoorbeeld dat twintig procent van de 45 medewerkers mensen zijn met een afstand tot de arbeidsmarkt. Voor zowel mijn vader als mij geldt dus dat we op zoek zijn naar samenwerkingen om meer impact te kunnen maken.’ Lachend: ‘En ik ben natuurlijk columnist van SchildersVakkrant.’

En waarin verschillen jullie?
Myrthe: ‘Ik denk dat ik wat pragmatischer ben.’
Roelof: ‘Dat vind ik wat minder. We lijken eigenlijk wel heel erg op elkaar.’
Myrthe: ‘Maar ik zie wel dat we een andere focus hebben. Niet dat ik zaken nu heel anders ga aanpakken. Maar ik vind toch dat ik een meer pragmatische instelling heb. We zijn allebei wel van samenwerken, maar mijn vader hanteert meer theoretische kaders. Ik ben meer van ‘hoe gaan we dit met elkaar aanpakken?.’
Myrthe, je loopt al een aantal jaren mee in het bedrijf. Waarom is het nu het juiste moment om het stokje over te nemen?
‘Als bedrijf hebben we de afgelopen jaren ontzettend veel meegemaakt. In 2012 hebben we voor het eerst een sociaal plan moeten toepassen voor de winter. Daarna kwam er een conflict met de belastingdienst, dat uiteindelijk leidde tot een surseance van betaling om de toekomst van het bedrijf zeker te stellen. De impact van de claim van de belastingdienst was enorm. Niet alleen financieel, het vroeg ook veel aandacht en energie van onze mensen. In juli 2019 werd de surseance opgeheven. Pas op dat moment konden we serieus bezig gaan met de bedrijfsoverdracht. Ja, en toen volgde de coronapandemie. Daar hebben we ook erg veel last gehad. Woningcorporaties, onderwijs- en zorginstellingen zijn belangrijke opdrachtgevers voor ons. Die hielden de deuren vanwege het virus gesloten. Allemaal aspecten die een bedrijfsoverdracht ingewikkeld maakten. Toch zijn we robuuster en sterker uit deze periode gekomen. Met het vieren van het 90-jarig bestaan heeft mijn vader de bedrijfsleiding officieel overgedragen.’
Voel je de druk van drie generaties voor je?
‘Het zijn natuurlijk grote schoenen die ik moet vullen, maar ik voel ook de vrijheid om mijn eigen stempel te drukken. Voor mij is belangrijk dat ik me kan blijven ontwikkelen. Net als mijn opa en vader deden. We streven dezelfde principes na en dat sterkt mij. Tegelijkertijd voel ik wel de verantwoordelijkheid voor 46 gezinnen. Dat neem ik niet licht.’
Welke doelen heb jij jezelf gesteld?
‘Voor onze manier van ondernemen, met een focus op duurzaamheid, liggen er volop kansen. Opdrachtgevers krijgen daar ook steeds meer oog voor. Onze ervaring daarmee geeft ons een voorsprong. Bij aanbestedingen waarin aandacht is voor duurzaamheidselementen, maken wij grote kans. We kunnen echt meerwaarde leveren op de kwaliteitscriteria en hoeven dan niet zwaar te concurreren op prijs.
Sociaal ondernemen is voor mij de nieuwe manier van ondernemen. Het is mijn persoonlijke missie om ondernemers daarvan te overtuigen. Vandaar dat ik voorzitter ben van Impact Noord om de samenwerking tussen bedrijven te stimuleren. Voor De Vries Vernieuwers wil ik toe naar een nog meer geïntegreerde manier van impact maken. Ik zoek daarvoor de samenwerking, bijvoorbeeld met gemeenten en onderwijsinstellingen.
We komen uit een lastige tijd. Met het bedrijf zou ik graag nog iets groeien, of liever spreek ik van bloeien. Dat helpt bij het maken van meer impact, zowel sociaal als ecologisch. Dat doen we onder de nieuwe vlag van De Vries Vernieuwers.’
