‘Never change a winning team’

Niet weg te denken uit Moergestel: schildersbedrijf Th. A. Verbakel & Zonen, een familiebedrijf dat toe is aan de vijfde generatie. Vaste waarde is de verf van Veveo. Op de koffie bij opa Theo, vader Theo en (klein)dochter Joyce. ‘Wij krijgen altijd de sleutel.’

Slechts één keer per jaar een advertentie in de lokale carnavalskrant en verder nul reclame. Zelfs geen website. Oké, een bord langs het hoofdveld van de lokale voetbalclub. Maar dat is het dan ook wel. Welke onderneming komt vandaag de dag nog weg met zo weinig tromgeroffel? Th. A. Verbakel & Zonen dus, al 119 jaar een vaste waarde in Moergestel.

Het familiebedrijf, een vennootschap onder firma, is toe aan de vijfde generatie. Nu eens geen Theo, en ook geen Thea, maar Joyce. Zij zit bij haar opa Theo en oma Mien Verbakel aan de koffietafel. Ook haar vader Theo junior is aangeschoven. Drie generaties, met telkens keurig dertig jaar ertussen: 81, 51 en 21 jaar oud. Al bijna zeventig jaar werkt de familie naar volle tevredenheid met de verven van Veveo. ‘Fijne producten met een uitstekende kwaliteit’, zegt Theo junior. ‘We moeten vaak wel uitleggen waarom we geen Sigma gebruiken. Ik vertel dan dat Veveo zich al zeventig jaar bewijst, er is nooit reden geweest over te stappen op een ander merk.’

Theo junior heeft zijn huiswerk gedaan en laat een boekje zien met vergeelde foto’s uit vervlogen tijden: de familie Verbakel aan het werk in een trappistenklooster. Ook een bebaarde monnik hanteert de kwast. ‘Ik heb niet kunnen achterhalen welk jaar dit is geweest. De jaren vijftig misschien? Ik heb wel een oude rekening gevonden.’ Een kopie ervan schuift hij de verslaggever onder de neus. Handgeschreven prijzen, guldens en gedateerd op 29 april 1938. De Duitsers waren nog niet binnengevallen en Prinses Beatrix was 89 dagen jong. Theo senior veert op: ‘Ik ben even oud als Beatrix!’

Drie Theo’s op rij

Zijn opa, Adrianus Maria Gerardus, schrijft zijn schildersbedrijf in 1900 in bij het Handelsregister van de Kamer van Koophandel en Fabrieken voor Tilburg en omstreken. Zijn zoon Theo volgt hem op en is de eerste in een rij van drie Theo’s. ‘We zijn eens met drie Theo’s, een Leo en een Harry op klus geweest’, grijnst de vader van Joyce. Zij vindt het mooi om in de rijke familietraditie te staan, leerde het vak op het SintLucas in Boxtel en is sinds 1 augustus vorig jaar vennoot. Haar zus Evy heeft niet de ambitie om tot het familiebedrijf toe te treden. Ze wil architect worden en studeert bouwkunde in Brussel.

Samen met haar vader schildert Joyce voor particulieren in Moergestel of omliggende plaatsen als Oisterwijk en Tilburg. ‘Tussen de middag eten we altijd thuis.’ Personeel heeft Verbakel niet, Theo en Joyce kunnen het alleen af en werken uitstekend samen. ‘We hebben nooit ruzie’, beweert Joyce. Theo: ‘Ik heb nog nooit zo prettig gewerkt als in het laatste half jaar. Als Joyce met eigen ideeën komt, krijgt ze de ruimte. Ik zeg nooit op voorhand: doen we niet. We proberen altijd uit. En lukt het niet, dan gaan we gewoon op de oude weg verder.’

Met de verf van Veveo, dat zeker. De Verbakels vormen voor het merk van PPG dikwijls een testpanel. Is er een nieuw product, dan probeert de trouwe Brabantse klant het graag uit. Zoals dit voorjaar de Platina SB 4S. ‘Met een heel fijne primer die ontzettend goed dekt’, stelt Theo tevreden vast. ‘Zelfs op kantjes, de randen van een tafel bijvoorbeeld. Op zulke plekken heeft verf weinig ruimte om te hechten, maar met deze Platina Primer lukt dat wél goed. De bijbehorende aflak geeft een perfecte glans.’

Platina SB 4S is gesiliconiseerd. ‘Dat maakt de verf elastischer, waardoor ze langer meegaat’, weet Theo. ‘Zeker voor donkere kleuren is zo’n kwaliteitsproduct belangrijk. Lichte tinten worden in de zon veertig graden, donkere tachtig. Die krijgen dus veel meer te verduren.’

‘Elk raam is een gezicht’

Joyce knikt. Zij maakte op het SintLucas ook kennis met andere merken, maar ziet geen reden Veveo vaarwel te zeggen. “Never change a winning team”. Dat geldt uiteraard ook voor de samenwerking met haar vader. Theo: ‘Ik merk dat mensen dat leuk vinden; vader en dochter samen aan het werk.’ Opa is met pensioen, al namen ze gedrieën anderhalf jaar geleden nog wel klooster Het Broothuys in Moergestel onder handen. ‘Dat monument hebben we drie keer van buiten geschilderd. Zulke werken maken ons trots.’ Theo senior: ‘En wij krijgen altijd de sleutel, ook bij zulke projecten. Een kwestie van vertrouwen. Mijn grootvader zei altijd: elk raam is een gezicht. Met andere woorden: de nonnen kijken mee.’ Joyce: ‘Wij komen nooit in ruimtes waar we niet hoeven te komen.’

Klanten blij maken met strak schilderwerk en trefzeker kleuradvies zijn andere drijfveren waarmee Verbakel zich al langer dan een eeuw onderscheidt. Klopt de zesde generatie al op de deur? Joyce lacht: ‘Nee, en als ik kinderen krijg, ga ik niet zeggen dat ze per se schilder moeten worden.’ Zoals zij en haar zus ook niet gepusht zijn. ‘Wij zijn altijd vrijgelaten in onze keuzes. Zelf ben ik geen type om urenlang in de boeken te zitten. Ik wilde iets met mijn handen doen. Schilderen was een logische keus, want mijn pap is een voorbeeld voor me.’

Chris Berkelmans, Veveo’s rayonmanager in Zuid-Nederland, prijst zich gelukkig met de Verbakels. ‘Zij werken van begin af aan met onze verf en hebben de ontwikkeling als geen ander meegemaakt. We krijgen altijd eerlijke feedback van ze; want als het niet goed is, horen we het ook graag. De familie Verbakel is de meest trouwe klant denkbaar. Prachtig toch, dat ze van generatie op generatie met Veveo werken?’