Blog

Misschien kent u dit programma of heeft u er wel eens van gehoord. Olcay Gulsen, succesvolle zakenvrouw, modeontwerpster van Koerdische Armeense afkomst en eigenaar van het kledingmerk Supertrash neemt samen met een ontwerpbureau winkels onderhanden die wel wat hulp kunnen gebruiken.

De uitzending van 24 april.

In deze aflevering kreeg een echtpaar, een Nederlandse man en zijn Chinese echtgenote een rigoureuze restyling. Zij zijn de uitbaters van de Soete Inval, een snoepwinkel in Tilburg. Jan de man van 52 heeft een werkverleden in de bouw en wilde graag met zijn echtgenote zijn passie volgen, een snoepwinkel. Zij hadden de winkel 5 jaar geleden overgenomen en de omzet liet nogal te wensen over. De inrichting en de klantgerichtheid eveneens. Dus werk aan de winkel!

Het team.

Het team bestond uit Olcay Gulsen en een reclame bureau. Olcay nam de zakelijke kant voor haar rekening en het reclamebureau de nieuwe uitstraling. Zakelijk gezien was hier wel heel wat werk te verrichten want de tijd dat je een bord op de gevel kunt hangen en de klanten vanzelf komen is toch echt verleden tijd. De verwende hedendaagse koper verwacht meer, ook van de verkoper. De verkooptraining die zij aangeboden kregen bracht helaas niet het gewenste soelaas. De training verliep stroef, mede dank zij het echtpaar, ook stroef en was dus wellicht ook te kort.  De restyling liet ook veel te wensen over.

De restyling.

Het reclamebureau staat voor durf, lef en creativiteit volgens eigen zeggen en ging voortvarend aan de slag. Opperde ook de buitenkant wild te transformeren, maar daar was de Chinese echtgenote faliekant op tegen. Niet enkel omdat zij het niet zag zitten, maar omdat het ook behoorde tot het beschermde historische stadsgezicht en dit enkel trammelant zou veroorzaken. ‘Juist!!’ zei de man van het reclamebureau. ‘Dit is extra aandacht en dus reclame en dan schilderen we het later wel weer terug in de oude staat’. Maar het bleef gelukkig nee.

Het nieuwe ontwerp.

Dit werd geïnspireerd op de Favela schilderingen uit Rio de Janeiro. Favela’s zijn de sloppenwijken van Rio waar de Nederlandse kunstenaars Jeroen Koolhaas en Dre Urhahn met behulp van de lokale bevolking gemeenschappelijke kunstwerken hebben gecreëerd. Het zijn uitbundige en zeer kleurrijke ontwerpen die zich positief onderscheiden in de grauwheid van de sloppen en onder de zon van Rio zoals u op de foto kunt zien. Maar werkt dit nu ook in een Tilburgse snoepwinkel?

imageskopie

De kleuren.

De snoepwinkel heeft natuurlijk maar zeer beperkte afmetingen en kleur kun je zien als visueel geluid. Ik heb hier in 2010 een onderzoek over gedaan. Dus eigenlijk sta je in een klein historisch buurtwinkeltje verschrikkelijk vals visueel te schreeuwen. Dit is vanuit de psychologie van de waarneming niet echt handig. Ook het argument: Kinderen houden van kleur en zij verwachten in deze winkel een kleuren-spektakel is dan ook een oneigenlijk argument. Iedereen houdt van kleur, maar wil echt niet visueel de tent uitgeschreeuwd worden. De Mac Donalds is qua kleur erop ontworpen dat je na twintig minuten toch echt weg wilt! Bovendien zou je ervoor moeten zorgen meer volwassenen binnen te krijgen. Zakelijk gezien genereren deze categorie logischerwijs meer omzet want van zakgeld kun je immers niet leven. Van lieve opa’s en oma’s die hun kleinkinderen graag verwennen en zoetmindende volwassenen lukt dit vast beter.

De vorm.

Probeert u het maar eens als je iets lekkers proeft, dan zeg je mmmmmm en dit is rond en niet hoekig. Het nieuwe interieur heeft echter scherpe hoeken en rechte lijnen en dit is niet mmmmm! De vormen zijn zelfs over de stellingen heen geschilderd. In de oude winkel met het teveel aan assortiment had je geen overzicht, maar nu is de oriëntatie ook ernstig verstoord door de visuele vormentaal en de lawaailawine.  Het echtpaar riep dan ook niet hiep, hiep hoera over de nieuwe winkel. Kijk, het zijn natuurlijk geen zakenmensen en denken dat het reclame bureau wel heel deskundig zal zijn, dus neem je maar aan we ze zeggen ook al voelt dit niet zo.

Het logo.

Het winkeltje werd ook voorzien van een nieuw logo. Een soort aap met een roze suikerzoete suikerspin. Kindgericht en ronde vormen. Vergeleken met de inrichting zou je denken dat dit een heel andere winkel is. De beeldtaal en kleurgebruik van het logo komen absoluut niet overeen met het uitbundige scherpe en extravagante kleurgebruik van het interieur. Deze dualiteit in beeldtaal is dan ook niet slim. Bij het zien van dit logo verwacht je een bepaalde inrichting. Indien dit niet aan de verwachtingen voldoet wordt de klant teleurgesteld en zal niet of minder snel tot een aankoop overgaan.

logokopie

Het pandje.

Je zou in een historisch nostalgisch pandje in de binnenstad een dito uithangbord en inrichting verwachten. Veel mensen zijn gecharmeerd van nostalgie. Veel snoepfabrikanten, zoals bijvoorbeeld Klene Drop en Werther’s Original maken vanuit deze zienswijze reclame voor hun product. Maar het werd een visuele janboel. Een reclame bureau zou toch van op de hoogte moeten zijn van deze materie want hier is al genoeg onderzoek naar gedaan.

Een maand later.

Zoals bij veel van dit soort programma’s gaan ze naar een tijdje nog eens kijken wat het heeft opgeleverd. In dit geval niets, wat heel erg sneu is voor deze mensen. De omzet was niet gestegen en zij zitten opgescheept met een winkel waar niemand graag wil zijn.

Wilt u deze uitzending ook eens bekijken? Klik dan op deze link: http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1412905

Over Marijke van Loon

Marijke van Loon is zelfstandig gevestigd kleur- en belevingsspecialist (www.marijkevanloon.nl  www.vanloonkleuradvies.nl) en aangelsoten bij de Stichting Kleurenvisie, voorheen de Nederlandse Vereniging van Kleurenstudie (NVVK) Zij adviseert particulieren, architecten, onderhouds- en schildersbedrijven, maar voornamelijk gemeenten, instellingen en corporaties op het gebied van kleurgebruik in het in- en exterieur. Van Loon ziet 'kleur als visueel geluid'. Zij geeft workshops in kleur, kleurpsychologie en beleving. Marijke geeft regelmatig lezingen over Kleur, mens en beleving.

Bekijk alle berichten van Marijke van Loon

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.