Blog

De schildersbranche verkruimelt steeds verder en is het maar de vraag of daar een natuurlijk einde aan zit. Schilders maken allang individuele afspraken met hun personeel. Hoe belangrijk zijn de werknemersorganisaties nog?

Dertig jaar geleden werkten er nog een dikke 30.000 mensen in loondienst in de schildersbranche. Dat is een voetbalstadion van enige omvang vol. Niet echt veel, maar toch wel handig om het een en ander collectief te regelen, zodat de mensen niet te veel door elkaar gaan lopen.

Die 30.000 hebben het onderhoud in ons land geweldig aangepakt, moet ik zeggen. Wie foto’s bekijkt van een willekeurige Nederlandse stad in 1984 en die vergelijkt met de situatie nu, ziet dat de algehele conditie van de gebouwen en het schilderwerk in grote sprongen vooruit is gegaan.

Tegenwoordig zijn er nog maar zo’n 17.000 schilders in loondienst. Een gemiddeld evenement in de provincie is mislukt met zo’n deelnemersaantal. Niet dat er minder geschilderd wordt, ik denk integendeel: de circa 12.000 zzp’ers doen goede zaken, en het aantal detacheerschilders neemt ook nog altijd toe. Per saldo, wordt vermoed, zouden er wel eens meer schilders niét dan wél in loondienst actief kunnen zijn.

Ik kom steeds vaker ondernemers van een jongere generatie dan de mijne tegen die er niet aan moeten denken om met vast personeel te werken. Juist in de bedrijfsgrootte die altijd de ruggengraat van de schildersbranche geweest is: de bedrijven met een man of tien personeel, zie ik ondernemers met een vaste schare zzp’ers om zich heen, die er niet over peinzen ooit ook maar één man vast aan te nemen.

En ondertussen maken de bedrijven die wél personeel hebben vaak geheel eigen afspraken met hun mensen. Langer werken in de zomer en zo sparen voor de winter was allang praktijk voordat het wintermodel officieel werd goedgekeurd. En ff doortrekken in de avond of het weekeinde om een klus af te krijgen wordt ook allemaal heus niet getoetst aan en betaald volgens de cao.

Wat gebeurde er in het laatste cao-overleg? Er is wat geschoven met procentjes en er is opnieuw vastgesteld dat  een deel van de schilders in loondienst niet van zijn vakantiebonnen afwil. Oh, en verder zijn de bonden ermee akoord gegaan dat het persoonlijk spaarpotje van de schilders, geld voor opleiding, binnen drie jaar zal worden afgepakt, tenzij ze het aan leuke cursussen verbrassen voor die tijd… ik zou daar als werknemer niet blij mee zijn.

In de afgelopen decennia zijn de bestuurlijke verantwoordelijkheden over brancheinstellingen netjes verdeeld tussen werkgevers en werknemers. Vroeger het Bedrijfschap, nu nog het Kenniscentrum, het Pensioenfonds en tal van werkgroepen en commissies en fondsbesturen die met onderwijs of cao-achtige inititatieven samenhangen.

Je kunt je afvragen (en ik weet dat sommigen dat doen) waar in 2014 die werknemersvertegenwoordiging nog goed voor is. Als de hoofdmoot van de schilders flex of zzp is, als het onderwijs zakelijker kan worden ingericht, als het pensioenfonds professionaliseert, waarom moeten vakbonden dan overal iets over te zeggen hebben?

Ik heb er wel een mening over, maar ben benieuwd naar de uwe…

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

2 reacties op “Waar zijn bonden voor?

  1. Harold schreef:

    Evenzozeer vraag ik mij af waar de werkgeversvertegenwoordiging nog goed voor is. Het poldermodel wordt door werkgevers- en werknemersbonden krampachtig in stand gehouden terwijl ze links en rechts door de realiteit worden ingehaald. Maar dit erkennen zou betekenen dat ze de poten onder hun eigen bureaustoel (op het OnderhoudNL-, FNV- of CNV-kantoor) aan het wegzagen zijn.

  2. schilder die de bedrijfstak verlaten heeft schreef:

    Wat ben ik blij dat ik een eigen bedrijf begonnen ben buiten de sector.
    Dit is waar werkgevers al jaren op hoopten en mee bezig waren.
    Straks alleen nog zzp ers die ze flink kunnen uitknijpen.
    Ik zei het al jaren en zag het aankomen daarom op tijd uit die branche vertrokken. Mijn kinderen wilden schilder worden en het ze altijd verboden, nu zijn ze me achteraf dankbaar en zeggen ze bedankt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.