Blog

Met aandacht en precisie parkeert er een smetteloze bestelbus voor het statige huis. De keurige heer die uitstapt draagt een typische witte broek. Met hier en daar een willekeurig geplaatste decoratiespetter. Een nieuwe trend? De gevelkozijnen kijken elkaar hoopvol aan. “Zou dat eindelijk de schilder zijn?” Zegt het woonkamerkozijn. “Hij ziet er wel netjes uit”.

De man luidt de deurbel. De chique, maar wat verweerde voordeur zwaait open en de man wordt binnengelaten. In de gevel gaat het geroezemoes verder. “Het zou wel eens tijd worden. Van de winter zal het wel weer erg koud zijn met die kale plekken in mijn onderdorpeltje”. “En vochtig, het water loopt zo onder mijn latjes door die gebrekkige kit”. “Die vorige schilder heeft er niet veel van gebakken. Kijk eens hoe wij er bijstaan, het is pas vijf jaar geleden” aldus het doucheraam. De deur draait weer open. De kozijnen horen de man nog net zeggen: “Nou, dan komen wij volgende week de steiger plaatsen”.  Het was bijna voor mensenoren te horen, het gejuich dat uit de gevel kwam. De gevelkozijnen verheugden zich al op de verwenbeurt, maar vooral het uitzicht op een warme en droge winter.

Schilders Sprookje :-)

Die maandag start het bedrijf met de werkzaamheden. Het weer is prachtig en het werk verloop naar wens. Het houtwerk in de gevel wordt met veel liefde en passie behandeld. De kozijnen smullen van al de aandacht. Ze worden geaaid, gekieteld en krijgen spiksplinternieuwe, warme kleren. Een glanzend, drielaags maatpak. In chique crémewit en monumentengroen. Het staat heel elegant en ze zijn er erg gelukkig mee. Het straalt er gewoon vanaf, wat een perfecte snit. “Wat zijn ze lief voor ons he?”. “Ja, zelfs mijn rotte plekje is mooi genezen, het deed niet eens veel pijn”. Alleen die statige voordeur, wat een arrogant buitenbeentje. “Nou, dat groen en crème is niets voor mij, zo gewoontjes. Ik ben uit zulks mooi hout gesneden, dat mag gezien worden”. Gelukkig vonden de opdrachtgeefster en de schilder dit ook. De man in de typische decobroek heeft de voordeur echt verwend. Eerst kreeg hij een warmtebehandeling, daarna een grondige scrub, waarna hij volledig ondergedompeld werd in vier lagen transparante lijnolieverf. En kijk hem nou eens glimmen!

Het werk zat erop. Bij het afscheid zegt de schilder “en in januari neem ik contact op voor de binnenzijde van de kozijnen”. Tijdens het lopen naar de bestelbus draaide de man zich plots om, hoorde hij daar nou iemand juichen?

Over Richard Hoogstraten

Richard is al meer dan 15 jaar ondernemend in de schildersbranche. Kwam in 1994 als vakschilder van het Nimeto. Heeft ervaring als schilder, houtrot-instucteur, (verf)technisch adviseur, projectleider. Sinds 2013 is duurzaamheid het speerpunt geworden. Als ambassadeur voor milieuvriendelijk schilderen onderzoek Richard de praktische kant van duurzaamheid voor schildersbedrijven. Onder Blauw Vlas adviseert, schrijft en fotografeert hij er op los. Hiermee helpt hij collega schilders, groot en klein, gezonder en minder milieubelastend te werken. Helpt hij opdrachtgevers bij de het maken van de juiste, duurzame keuzes. En verzorgt de Richard fotografie van schilderwerk voor publicaties, social media en print.

Bekijk alle berichten van Richard Hoogstraten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.