Blog

Prima paniek

Dat is toch eigenlijk wel vreemd: er gaat gi-gan-tisch veel gebouwd en verbouwd worden  in Nederland, de komende decennia. Er zijn schildersbedrijven die zich tot halve bouwbedrijven hebben ontwikkeld en graag een stuk van die cake willen. Maar het wordt vrij bier voor iedereen, de komende tijd. En toch zijn er bezorgde gezichten.

Die gezichten trekken vooral degenen die er het geld voor bij elkaar moeten schrapen. In eerste instantie de corporaties, die zich braaf proberen te houden aan convenanten en akkoorden die hun woningbezit CO2-neutraal moet maken. Maar de andere huizenbezitters; VvE’s, beleggers en uiteindelijk ook particulieren moeten er op wat langere termijn ook aan gaan geloven.

Dat is nogal normaal. In een vraagmarkt met schaarste moet de opdrachtgever veel betalen. Dat het nu een beetje anders ligt, omdat de duurzaamheidsopgave becijferd wordt op honderden miljarden euro’s, nogal een stukkie boven het gewone bouwbudget, dat verhoogt misschien de zorgen aan de vraagkant, maar zou de pret bij de aanbodkant eigenlijk niet moeten drukken: volop werkaanbod mensen!

Punt is natuurlijk dat we allemaal graag met elkaar willen meedenken en we best de problemen van de opdrachtgevers zien. Punt is natuurlijk ook dat we bouwbreed en in de schildersbranche bepaald niet overcapaciteit beschikken. Gunstig kun je redeneren: onze arbeid is schaars, ons product is schaars, we doen wat we kunnen en rekenen daar een niet al te hoge prijs voor. Ongunstig, vooruit, kun je zeggen dat we met al dat meedenken een probleem hebben: onze opdrachtgevers gaan hun convenanten en contracten dan niet halen.

Maar ook daar kunnen we eigenlijk alleen maar vrolijk van worden. Want een belangrijk deel van die miljarden mogen we dan gaan stoppen in innoveren: oplossingen die van de arbeidskrapte een technologische deugd maken. Die de renovatiebranche een sprong vooruit gaan helpen. Zul je zien dat je heel andere arbeidsmarkten aan gaat boren.

Nee, wat de transgressieve doempredikers ons ook proberen aan te praten: ik kan de toekomst voor de branche niet anders dan zonnig inzien.

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.