Blog

Opeens was hij geen zzp’er meer. Heeft-ie het over ‘mijn personeel’, over dat-ie soms op een project wel tien man heeft lopen, een een projectje verder nog tien. Die zzp’er die altijd alleen wou blijven, weet u wel? Ik zeg: binnenkort gaat-ie de stap nemen.

Ja, dit zou zomaar over u kunnen gaan. Ik spreek de laatste tijd bijna alleen nog schilders van dit soort. Bedrijven van oudsher hebben soms nog een kern van mensen met een vast contract. Daaromheen hebben ze mensen die ze als eigen personeel beschouwen. Pas bij aandringen en navragen blijken die collega’s dan via detacheringsconstructies aan de zaak verbonden te zijn. En dan nog een groep bevriende zzp’ers. Die eigenlijk ook doorlopend voor het bedrijf werken, nauwelijks eigen opdrachten uitvoeren.

Jongens: dit is geen wenselijke situatie op de middellange termijn. Ten eerste voor al die fijne gedetacheerde collega’s niet. Want keren of wenden: ze houden onder de streep minder over dan schilders in vaste dienst. Ik hoor daar erge verhalen over, ook wel betere, maar als ze precies hetzelfde zouden verdienen als hun loondienst-collega’s, waarom huurt u ze dan in via een ander? Betaalt u een fee op het loon alleen maar om geen administratieve rompslomp te hebben? Zou dat niet veel goedkoper zijn wanneer u de mensen wél aanneemt en uw personeelsadministratie aan een kantoor overlaat? Dacht het wel.

Ten tweede: je bent tóch al die baas die je misschien in het begin nooit had willen zijn. Je haalt werk binnen voor zoveel mensen. Als je principieel alleen bent neem je alleen werk aan dat je zelf kunt uitvoeren. Daar ken ik heus de voorbeelden ook van. Dus als jij drie, vier projecten draait met allemaal mensen met jouw kleren aan, dan heb je dat gewild, dan heb je dus gewoon een middelgroot schildersbedrijf.

Enne… misschien heb je het zo’n twintig jaar geleden niet meegemaakt, toen er ook schaarste aan schilders was, maar laat ik je vertellen: het ging er wild aan toe. Goede mensen die voor hele mooie prijsjes werden weggekocht bij de buurman. Dat ging toen nog over opslagen op het loon, nu gaat het in eerste instantie om vaste contracten. De eerste die die fijne vent waarmee u kunt lezen en schrijven, al jarenlang, een vaste baan biedt in plaats van een flexcontract, dat is de nieuwe beste vriend van die schilder. Want loyaliteit is mooi, maar eerst komt het eigenbelang.

Mensen die er diep in zitten zien een grappig trendje: zzp’ers die schildersbedrijven opkopen. De schildersbedrijven met personeel zijn in de afgelopen jaren door het stof gegaan. De eigenaren willen er van af. En de zzp’ers hebben met hun detacheringsvrienden goed geboerd en geld op de bank staan. En met voorzichtig drie of vijf mensen in vase dienst beginnen is zo pietepeuterig. Koop je een bedrijf met meteen vijf man en voeg je die vijf van jou erbij, heb je meteen een flinke basis. Ja, er staat nog veel te gebeuren in onze mooie branche.

 

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

2 reacties op “Ken je die mop van die zzp-er?

  1. Tjibbe schreef:

    En voor het gemak hebben we het maar niet over 2 jaar loon doorbetalen bij ziekte en afkoopsommen bij ontslag. Vast personeel is passé Jan Maurits, wen er maar aan.

  2. jan maurits schouten schreef:

    Ik zeg niet dat het makkelijk is. Maar op een gegeven moment wordt het gewoon het slimst om die risico’s zelf te gaan dragen. Zeker als binnenkort flexwerk nog duurder wordt door verandering van de ww-regels. Maar vooral om bedrijfseconomische redenen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.