Blog

De olifant in de kamer begint steeds vaker genoemd te worden. Heel lang draaiden de politici en de beroepsbestuurders een beetje om de zzp’ers heen. De laatste tijd liggen ze steeds meer onder vuur. Zonder, overigens, ooit zelf bij de gesprekken betrokken te worden.

Da’s weer zo’n mooie poging tot ‘spin’. Vanmorgen op mijn radionieuws hoorde ik iets over een onderzoek waaruit zou blijken dat vier op de tien zzp’ers er alweer binnen een paar jaar mee ophouden, met dat irritante onafhankelijke ondernemertje spelen. En gewoon weer braaf in dienst gaan. Het lijkt een manier om een probleem weg te blazen: het komt vast vanzelf allemaal wel weer goed.

Terwijl het pensioenstelsel dus onder andere staat te wankelen onder de ca 1 miljoen geregistreerde zzp’ers die allemaal uit die fondsen gedonderd zijn, of, in precies één geval, juist met dwang binnenboord gehouden zijn, namelijk in de schilderssector. Waar ze allemaal massaal kiezen voor een zo laag mogelijk jaarloon waardoor de uitkering na het 67ste levensjaar wel heel schraal uitpakt.

Omdat er geen fatsoenlijk pensioenfonds voor zzp’ers bestaat. Een fonds waar je in goede jaren goed geld kunt wegzetten, belastingvriendelijk, en in slechte jaren niets in stopt of zelfs iets uithaalt. Ja, er is wel zo iets, het zzp-pensioen, maar dat is een beleggingsproduct en ondanks alle propaganda voor beleggen dagelijks in de media: niemand heeft zin om van die snotjochies op de Zuidas met oudededagsgeld van een ander te laten spelen. heel wat zzp’ers schijnen overigens gewoon met een beetje banksparen, een beetje beleggen in stenen, een erfenisje en een zaakje erbij, heel aardig met hun oude dag bezig te zijn. Veel meer dan de ‘spin’uit allerlei onderzoek lijkt aan te tonen.

‘Ja…’ zeiden pas een paar symphatieke schilders tegen mij… ‘Jij hebt het over de ozp-er. Dat is heel iemand anders dan de zzp’er.’ Ze maken een onderscheid tussen die twee, maar niet ten gunsten van de ondernemer zonder personeel. Nee, die paar schilders die het dan zo goed voor elkaar hebben moeten dan maar lijden onder die heel grote groep zzp’ers, die arme sloebers die zich voor veel te weinig euro’s per uur laten inhuren. Die lui moeten beschermd worden, verplicht worden zich te verzekeren en verplicht pensioen afdragen, en verplicht..

Mij lijkt het een schijntegenstelling, en een manier om je als groep nog verder uit elkaar te laten spelen. Als zelfstandig gevestigd schilder moet je zelf je broek ophouden. En dus zelf voor je aov en je pensioen opkomen. Dat doe je door voldoende te verdienen. Ofwel door heel hard te werken, ofwel door heel goede prijzen te vragen en het liefst nog allebei.

Zit je in een situatie dat je niet door extra te werken of door je prijs omhoog te brengen meer kunt verdienen, dan ben je inderdaad geen zpp’er, maar dan ben je een loonslaaf: iemand anders bepaalt het aantal uren dat je werkt en het geld dat je daarvoor krijgt. Die mensen heb je. Daar zijn er veel te veel van. Daar zijn hele businessmodellen op gebaseerd. We vinden het allemaal erg van die pakketbezorgers en die maaltijkoeriers, maar in onze eigen sector ken ik de voorbeelden ook: vastgoedbedrijven die aan de voorkant, in de besturen en in de vergaderingen met de corporaties mooi weer spelen en aan de achterkant het werk laten opknappen door zogenaamde zelfstandigen, gestoken in de bedrijfskleding, tegen vastgesteld huurloon.

En dan klagen ze dat hun eigen werknemers concurrentie ondervinden van de te lage tarieven van de zzp’ers. Die ze dus zelf afdwingen. In de particuliere sector hoor ik zelden van uurlonen van 15 of 20 euro, behalve als er gemopperd wordt over Oost-Europese vrienden.

Een van de betere plannen die de laatste tijd de ronde doen vind ik dan ook dat ondernemers die zzp’ers inhuren over de rekening van die zzp’er een aantal procenten pensioenafdracht en aov-verzekering betalen. Zodat de zzp’er even duur of zelfs duurder wordt dan een vaste werknemer.

Dat is natuurlijk veel gecompliceerder dan als je het zegt, want zo’n pensioenfonds met kleine bedragjes ‘op de man’ bestaat natuurlijk helemaal niet, en ook de aov-verzekeraar ziet je aankomen. Dus daar zal nog heel wat haut-finance-gesteggel aan te pas komen. Maar dat de lasten worden gelegd waar ze veroorzaakt worden, dus bij de bedrijven die zelf oorzaak zijn van neerwaartse prijsdruk, dat vind ik nu eens een verfrissend idee. Mogen al die ozp-ers die nooit voor een onderhoudsbedrijf werken lekker alles verder zelf uitzoeken

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

1 reactie op “Jongens, wat doen we met de zzp’ers?

  1. hugo derksen schreef:

    Heerlijk nooit wat met die grote jongens te maken gehad. Ik ben er altijd ver van weggebleven, je eigen broek ophouden kwaliteit leveren bij voornamelijk particulier die daarvoor wil betalen en ook nog gewaardeerd worden door deze mensen waarvan menigeen al een ambassadeur van mijn bedrijf is. De grote jongens staan nu alleen aan het roer van ons mooie vak met alle gevolgen van dien. Ik vraag mij tegenwoordig af of er niet meer bedrijven zijn zoals die van mij waar je je kennis en knowhow dagelijks kombineer met mijn dagelijkse schilder-, glaszet en wandafwerkingen en dat deze bedrijven ook behoefte hebben om met soortgenoten iets op te zetten zodat het schildersbedrijf zoals wij die nu nog kennen niet zal verdwijnen met gedegen opleidingen .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.