Blog

Dat is eigenlijk best interessant: als ik zo rondkijk bij een bijeenkomst van OnderhoudNL-leden, zie ik opeens een stuk minder grijze haren. De zo lang aangekondigde verjonging is gaande, ook bij de uta-jongens en -meiden én op de steiger.

Dat zeg ik niet alleen, maar bijvoorbeeld ook Hans Wolters. Deze directeur van Wolters bv in Deventer, die tot voor kort zelf nog voor jong kon doorgaan, won vorige week de juryprijs in de categorie restauratie- en decoratieschilderwerk. Hij riep meteen het team op het podium dat aan het project had meegewerkt: twintigers en dertigers. Datzelfde gold voor Gerrit-Jan van Triest, winnaar in de categorie onderhoudsschilderwerk én van de publieksprijs. Ook al een schildersteam van ruim onder de veertig.

Jonge uta-ers

Volgens mij is het als eerste op de bedrijfsbureau’s begonnen: oude werkvoorbereiders en calculatoren gingen met pensioen of trokken de vastgoedonderhoudsslag niet en werden vervangen door jongere mensen of kregen die bouwkundig en schilderkundig onderlegde jongeren van de opleiding als collega. Ik kom tenminste al lang best vaak uta-mensen tegen waar ik een jaar of twintig mee scheel (en dat telt per jaar op).

Jonge directeuren

Aan de bedrijfstop en op de werkvloer bleef het lang grijzer. Directeur-eigenaren waarvan al twintig jaar voorspeld werd dat ze er mee op zouden houden en de boel overdragen vonden het tot voor kort nog veel te leuk en bleven stevig in het zadel zitten. Dat wordt nu in hoog tempo anders. Als je naar het OnderhoudNL-bestuur kijkt zie je, oké, weinig twintigers, maar wel een compleet nieuwe generatie ondernemers. Die ook allemaal weinig last hebben van oude structuren of van de geschiedenis van ooit gefuseerde katholiek en protestantse schilderspatroonverenigingen, om maar eens wat te noemen. Überhaupt weinig met dat woord ‘schilderspatroon’, laat staan met ‘schildersknecht’, wat ik ook nog wel eens ben tegengekomen.

Gave, jonge gasten en meiden

Mensen, dat schept hoop voor de toekomst. Want jonge, gave gasten en meiden in de top, op kantoor en op de werkvloer, dat trekt jonge, gave gasten en meiden aan. Er is zo ontzettend veel goeds en leuks te vertellen over het schildersvak: collegialiteit, samen iets moois maken, lekker buiten staan, technisch bezig zijn maar niet te moeilijk, je verbreden en verdiepen in alle vakken die er bij horen… Waarom zou je nog kiezen voor suf achter een beeldscherm zitten of in de fabriek achter een machine zitten wachten tot ze je voor een robot vervangen? Maar het werkt toch beter als een leeftijdgenoot je dat vertelt dan iemand van een andere generatie, sterker: elke dag fluitend onderweg naar zijn werk laat zién hoe leuk het is. Daar kan geen campagne tegenop.

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.