Blog

Gisteravond hadden we weer een bijeenkomst van de DCV. DCV staat voor Discussie Club Verftoepassing. Ik ben al zo’n 15 jaar lid van deze club.
Harm Jellema van Jellemadvies en Johan Glorie van het Verfadviescentum stonden hierbij garant voor een boeiend verslag over hun onderzoek naar Cradle to Cradle.

 

Dit even terzijde.

Een van de aspecten hierbij was de samenstelling van de diverse verfproducten en aanverwanten en een van de conclusies was dat fabrikanten niet echt scheutig zijn met hun informatie in deze. Verder ontbreekt het de leek, ik dus onder andere en zelfs een deel van de professionals, het aan de juiste kennis om de informatie die wel versterkt wordt op de juiste manier te interpreteren. Maar goed, dit onderzoek, de testresultaten en gebundelde kennis is zeker zeer zinvol en weer een stap in de goede richting.

 

Peolple, Planet, Profit.

Maar nu even iets anders. Het is natuurlijk belangrijk op welke manier en met welke middelen men onderhoud pleegt. Zo min mogelijk het milieu belasten. Je moet er natuurlijk ook je brood mee kunnen verdienen. En voor de onderhoudsbranche zo gezond mogelijke werkomstandigheden creëren . De drie bekende PPP. Het is wel grappig dat de onderhoudsbranche het aspect People vertaalt in gezonde werkomstandigheden voor de werknemer in het onderhoud. Dit is natuurlijk ook heel belangrijk, maar volgens mij bestaat de wereldbevolking uit meer mensen dan de onderhoudsbranche. Het is maar hoe je het interpreteert.

De discussie.

Omdat wij een discussieclub zijn discussiëren wij natuurlijk. U snapt waarschijnlijk al dat ik in deze club een van de leden ben als tegenwicht van alle bouwtechniek. Al moet ik zeggen dat ik hier ook veel van opsteek. Ik hoop vaak dat het omgekeerd ook zo is. En ja hoor, gisteravond, nog voor ik maar het woord kon krijgen werd door twee andere leden van de club duurzaamheid vanuit mijn vakgebied belicht. Een vastgoedmanager en een verftechnisch onderwijsdeskundige.

Hoor je het ook eens van een ander. Resumé.

Duurzaamheid begint bij het ontwerp. Mensgericht bouwen. Anticiperen op de behoefte van de mens. Wijken en een omgeving waar men zich veilig en geborgen voelt. Ontwerpen die de tand des tijds kunnen doorstaan. Waarbij men niet de behoefte heeft deze na 20 jaar te slopen of dermate drastisch te renoveren zodat het bijna nieuwbouw is. Lelijkheid is namelijk niet duurzaam zo concludeerde deze heren. Als kanttekening gaven zij hier echter wel bij dat het moeilijk voorspelbaar is of een ontwerp tijdsbestendig ontworpen kan worden.

Niet altijd.

Dit is inderdaad soms heel moeilijk. De tijden veranderen en hiermee ook de voortschrijdende inzichten. Een goed voorbeeld hiervan is de Bijlmer. Destijds dacht men dat dit een ultieme woonvorm zou kunnen zijn, maar de toekomst wees anders uit.

Wat gaat er nu fout?

Hierbij één voorbeeld, maar ik zou er legio kunnen geven. Op de afbeelding staat een nieuw winkelcentrum in de Vinexwijk Leische Rijn bij Utrecht.  Als het zo uitkomt dan ga ik  nog wel eens met een collega van een aanverwante discipline projecten bekijken. Dit winkelcomplex heeft echt alles wat het niet fijn maakt om hier te komen. Een open ruimte met  uniforme grijze stalen  winkelruimten. Sfeerloze verlichting, een uitmate ongezellig terras en verder een kale tochtige open ruimte. Twee bomen als armetierige  “sfeermakers” en dan alleen nog in de zomer. De “Einstein” die dit ontworpen heeft en de commissie die dit heeft goedgekeurd zijn in mijn optiek niet capabel voor hun functie. Het aanbieden van een dergelijke troosteloze bijna-omgeving aan People is noch mensgericht noch duurzaam. Ik ben benieuwd wanneer het gerenoveerd of afgebroken wordt.

Duurzaam kan wel.

Niet altijd gemakkelijk, maar we kunnen er wel naar streven. Er is al heel veel onderzoek gedaan op allerlei gebied naar de beleving van de omgeving. Het toepassen van deze kennis en het samenwerken met de juiste expertises geeft ons steeds meer mogelijkheden om de omgeving belevingsgericht te ontwerpen. Een goede sfeer en een duurzame mensgerichte omgeving zijn steeds beter maakbaar.

Over Marijke van Loon

Marijke van Loon is zelfstandig gevestigd kleur- en belevingsspecialist (www.marijkevanloon.nl  www.vanloonkleuradvies.nl) en aangelsoten bij de Stichting Kleurenvisie, voorheen de Nederlandse Vereniging van Kleurenstudie (NVVK) Zij adviseert particulieren, architecten, onderhouds- en schildersbedrijven, maar voornamelijk gemeenten, instellingen en corporaties op het gebied van kleurgebruik in het in- en exterieur. Van Loon ziet 'kleur als visueel geluid'. Zij geeft workshops in kleur, kleurpsychologie en beleving. Marijke geeft regelmatig lezingen over Kleur, mens en beleving.

Bekijk alle berichten van Marijke van Loon

1 reactie op “Hoor je het ook eens van een ander

  1. Lut Gielen schreef:

    Zó, die is weer duidelijk Marijke! Mag die bij de notulen van deze vergadering? Groeten, Lut

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.