Blog

Pas sprak ik een directeur van een groot onderhoudsbedrijf die geen personeelsprobleem had. Nee hoor. Ze hadden een prestatieafspraak met de Schildersvakopleiding in de buurt. Een x-aantal leerlingen per jaar, van voldoende kwaliteit. Die leerlingen bleven ze wel altijd afnemen, ook in de slechte tijd. Dat moet ik er bij zeggen.

Andere schildersbedrijven, bijna alle die ik spreek, zouden nu, op dit moment, onmiddellijk zo vijf a tien a vijftien schilders in dienst willen. Die zouden ze meteen vol aan het werk kunnen zetten. Maar die schilders zijn dus niet te vinden.

Vertellen over perspectief

De Schildersvakopleidingen doen natuurlijk hun stinkende best om leerlingen te interesseren. Daar zou u best een handje bij kunnen helpen, al bent u dan voor dit jaar redelijk laat. Naar beroepenvoorlichtingsavonden op de vmbo’s maar ook van de havo’s gaan bijvoorbeeld, vertellen over het vak en de perspectieven.

Geen drill sergeant

Die perspectieven moeten dan in de praktijk wel kloppen. Je moet er voor zorgen dat die jonge mensen het vanaf dag één naar hun zin hebben, en uitdagend werk. Dit is geen tijd om drill sergeant te spelen, ‘en als het je niet bevalt dan zoek je maar wat anders’. En als iemand met ambitie binnenkomt, dan zet je zo iemand niet op een traject van ‘eerst tien jaar schilderen en daarna zien we wel eens verder’.

Kantoorgrappen en schilders

En dan zijn er allerhande initiatieven om zij-instromers een kans te geven. Lang of minder lang geschoold en dan, hup, de praktijk in. Daar mag u zich best eens op voorbereiden. Zijn de collega’s er klaar voor om een leeftijdgenoot naast zich te krijgen met een heleboel leeftijdservaring en kantoorgrappen die ‘alleen nog maar even’ moet leren schilderen? Of met mensen met een drank- of drugsverleden, een psychisch dingetje, toestanden met de overheid?

Daar komt de tip

Om over de hulpen via de uitzendbureau’s, die je bij je wilt houden en dus in de watten moet leggen, en om over de schildervrienden van over de grens met hun taal- en cultuureigenschappen nog maar te zwijgen. U zult er over na moeten denken. Het is in deze tijd geen kwestie van óf dit óf dat doen: het moet allemaal. En ondertussen moet het werk ook nog gewoon gedaan worden, natuurlijk.
Tip: dingen waar je als ondernemer niet goed in bent moet je niet zelf willen doen. Misschien begint de werving van nieuwe schilders wel met het aannemen van een hr-functionaris, een kwaliteitszorger of een marketeer, het soort personeel waar u in de magere tijden afscheid van heeft moeten nemen…

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

1 reactie op “Het moet allemaal

  1. Chris Wanders schreef:

    Ik vind dat de leerlingen eerst verplicht 2 jaar als bol leerling naar school moeten en daarna als bbl leerling verder kunnen.
    Als er nu een leerling bij het begin als bbl er wil beginnen word de praktijk opleiding volledig bij het bedrijf gelegd terwijl de leerling in feite nog weinig kan, voor kleine bedrijven is dit bijna onmogelijk om hier tijd aan te besteden omdat deze leerlingen volgens cao betaald moeten worden en op die manier veel te duur zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.