Blog

De lengte van The Wall was aanleiding voor architect Fons Verheijen om in het ontwerp veel aandacht te schenken aan het aspect tijd en de ervaring van de voorbijrijdende snelweggebruiker. Het moest een bijzondere ervaring zijn om hier langs te rijden. Nu weet ik niet hoe u dit ervaart, maar zelf rijd ik hier regelmatig langs en persoonlijk vind ik dat de architect geslaagd is in deze opzet. Het lijkt zich inderdaad als een rode golvende massa te bewegen terwijl je het passeert. Het heeft door zijn afmetingen ook een mooie functie als geluidsscherm en landmark langs de snelweg. Tot zover kun je het project als geslaagd beschouwen, tenminste zo ervaar ik het persoonlijk

De achterzijde.

Op de site van The Wall staat dit aangeprezen als belevings- en winkelcentrum. Nu zijn er inderdaad winkels, maar daar is dan ook alles mee gezegd. De eerste eigenaar die de gemeente Utrecht 17 miljoen voor de grond betaalde was in 2011 al failliet, omdat er, zoals zij dit interpreteerde te weinig huurders waren in verband met de crisis. Sinds 2013 is het gebouw deels in handen van de staat, als onderdeel van het genationaliseerde SNS Property Finance. Medio 2013 was het gebouw nog niet voor de helft gevuld en de vastgoed-ontwikkelaar is in april 2013 failliet verklaard. De Karwei bouwmarkt is er sinds kort ook weg dus het wordt er steeds stiller en voelen de ondernemers in het winkelcentrum zich benadeeld. Al met al een financieel drama voor alle partijen. Min-min in plaats van win-win.

Het belevingsconcept.

Dit is ronduit zwartgallig. Zo kom je binnen en zo ga je hier ook weer uit. Vanuit psychologisch oogpunt zijn de looplijnen te lang en valt er tijdens deze noodzakelijke wandeling werkelijk   he-le-maal niets te beleven! Geen groen, geen boompje en geen bloemetje. Geen kleur, geen verrassende elementen, slechte oriëntatie, weinig licht en al helemaal niet gezellig. Kortom als je niet in een reclame krantje hebt gelezen dat hier wel een zeer lucratief voordeeltje te behalen valt dan blijf je weg.

DeWall.07-14 009kopie

DeWall.07-14 015

DeWall.07-14 053

Vreemd.

Bijna alles is zwart en als het geen zwart is dan is het aluminium, dus ook kleurloos. Alleen de vlaggen langs de gevel doorbreken de monotonie. Wat mij bevreemd is dat zowel de opdrachtgever als de architect van mening waren dat een dergelijke deprimerende omgeving mensen aan zou trekken om hier gezellig te komen winkelen. Dit is  wel een heel kostbare denkfout gebleken. Op de site schijnen ze de omgeving ook anders te interpreteren dan de gemiddelde mens. Hier staat: The Wall is een centrum om te winkelen, beleven, ontspannen, inspiratie opdoen, spelen en genieten van een bijzonder staaltje architectuur. Het is allemaal mogelijk bij The Wall. Volgens mij zijn ze het voorvoegsel on- vergeten bij mogelijk.

DeWall.07-14 021

De toekomst.

Enkele Utrechtse politici hebben voorgesteld om er de nieuwe megabioscoop van de stad in te huisvesten, maar het gemeentebestuur wil hier niet in investeren. Lijkt mij eigenlijk niet zo´n gek idee.

S ´avonds is het meestal donker en als er een bioscoop zou zijn dan is ook je verwachtingspatroon van de beleving anders. Dan zou je met beperkte middelen de beleving kunnen optimaliseren. Als ´gezellig´ winkelcentrum zit het er op deze manier niet in. Dan moet je toch echt meer gaan denken aan een belevingsgerichte transformatie en dat red je niet met één laurierstruikje en drie geraniums.

Voor een foto impressie van The Wall ga dan naar:  http://vanloonkleuradvies.nl/blog/

Over Marijke van Loon

Marijke van Loon is zelfstandig gevestigd kleur- en belevingsspecialist (www.marijkevanloon.nl  www.vanloonkleuradvies.nl) en aangelsoten bij de Stichting Kleurenvisie, voorheen de Nederlandse Vereniging van Kleurenstudie (NVVK) Zij adviseert particulieren, architecten, onderhouds- en schildersbedrijven, maar voornamelijk gemeenten, instellingen en corporaties op het gebied van kleurgebruik in het in- en exterieur. Van Loon ziet 'kleur als visueel geluid'. Zij geeft workshops in kleur, kleurpsychologie en beleving. Marijke geeft regelmatig lezingen over Kleur, mens en beleving.

Bekijk alle berichten van Marijke van Loon

4 reacties op “Het drama The Wall in Utrecht.

  1. Edwin schreef:

    Marijke,

    Ik ben het met je eens. Het voordeel dat steeds meer huurders uit het gebied trekken is dat de herontwikkeling er in een later stadium wel eenvoudiger op wordt. De leegstand wordt momenteel in de meeste gevallen nog te projectmatig aangepakt. Dat betekent dat er direct in concrete oplossingen gezocht wordt en dus naar nieuwe huurders wordt gezocht. Dan wordt het allemaal knippen en plakken. Wij hanteren voor dergelijke problemen een ander traject. Wij zijn er van overtuigd dat een goed onderbouwde planambitie de basis vormt voor een succesvolle vastgoedexploitatie. ben je in staat een dergelijke planambitie te formuleren, dan is daarmee voor een belangrijk deel de uiteindelijke oplossingsrichting duidelijk. Alle opvolgende acties die daarna worden ondernomen liggen dan als het ware voor de hand. Belangrijk onderdeel daarvan is het sturen op beleving. Dat ontwikkelt zich naar mate we steeds verder in het proces komen, op basis van klantdefinities die wij maken. Ontstaat daartussen een mismatch dan is ook een dergelijk plan gedoemd te mislukken. Om die reden staan wij een integrale planvorming voor waarbij alle aspecten voor een duurzame vastgoedexploitatie stap voor stap worden ingevuld.

  2. Steven.brand schreef:

    Ik houd van architectuur. The Wall valt m.i. onder wanarhitectuur.
    Als je aankleding nodig hebt om het iets te laten lijken dan heeft het gebouw dus tekortkomingen en heeft architect plank mis geslagen. Het bewijs staat er.

  3. Steven.brand schreef:

    Ik houd van architectuur. The Wall valt m.i. onder wanarhitectuur.
    Als je aankleding nodig hebt om het iets te laten lijken dan heeft het gebouw dus tekortkomingen en heeft architect plank mis geslagen. Het bewijs staat er.

  4. P.J.M>pieter jan stallen schreef:

    Wat een frasen! Van het orang-oetan achtige ‘planambitie’ (is dat niet dubbel-op, een tautologie ?) met het grootste gemak door naar een volgende duistere positie (is ‘integrale aanpak’ niet in tegenspraaak met ‘stap voor stap’ ? ). Leegte. Het nodigt net zo min uit als de Wall.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.