Blog

HaTee Trauma

4

Al heel lang ken ik een uitzonderlijke schilder. De man heeft een absoluut unieke persoonlijkheid. En dat is maar goed ook. Ongeveer net zo lang ik heeft hij een ‘Erkend’ schildersbedrijf maar al die tijd hoor ik niets anders over hem dan de meest bizarre verhalen. Hoe dan? Nou, veel van zijn klanten zijn weer bij mij terecht gekomen. Deze week betrof het een gepensioneerd echtpaar.

 

 

 

 

 

Bij toeval valt zijn naam tijdens de lunch. Mevrouw en meneer hebben de tafel gedekt en ik mag gezellig aanschuiven. Wanneer hun kleinzoon en kleindochter ook hun hapjes krijgen aangereikt gaat mijn mobieltje. Onze eindredacteur Hein aan de lijn.

 

‘Ik vermoedde dat je nu ongeveer aan het lunchen bent maar mag ik je even storen?’ Hein mag dat bijna altijd en omdat ik telefoneren in gezelschap onbeleefd vind loop ik naar buiten.  

 

Hein werkt aan een artikel over erkenningsregelingen of soortgelijke kwaliteits organisaties binnen de schildersbedrijfstak en wil graag mijn mening weten waarom ik daar niet – meer – aan meedoe. De weergave daarvan leest u binnenkort in de papieren krant.

 

Na een kwartiertje ‘diepte interview’ schuif ik weer aan tafel en mevrouw en meneer hebben binnen aan de eetkeukentafel een gedeelte van ons gesprek toch kunnen volgen. Nieuwsgierig vraagt meneer naar het waarom van organisaties als de Erkenningsregeling.

 

Ik leg uit dat in 1995 de vergunningplicht om een schildersbedrijf te mogen voeren is opgeheven en om de gediplomeerde vakman van de handige buurjongen te onderscheiden o.a. de Erkenningsregeling in het leven is geroepen. Ik heb daar tien jaar aan mee gedaan totdat een aantal factoren voor mij reden waren om daar weer van af te zien.

 

Een van die factoren was de in de intro beschreven ‘collega’. Ik heb dan nog geen naam genoemd maar mevrouw kijkt mij met grote ogen aan en zegt: ‘bedoel je HaTee?’

 

De lunch loopt dan aardig uit door hun eerdere belevenissen. HaTee verzint allerlei bijkomstige werkzaamheden tot en met het impregneren van de schoorsteen aan toe. Voor alles moest een bevestiging getekend worden en mevrouw vertelt dat ze helemaal kriegel van hem werd.

 

Het bontst maakt ie het als hij een jaar na het schilderen doodleuk aanbelt met de mededeling dat hij bij hen ‘even’ zijn lunch komt nuttigen. Mevrouw en meneer waren tijdens zijn werk door hemzelf al op de hoogte gebracht van zijn niet al te gelukkig huwelijk en mevrouw besluit haar relaas met de opmerking dat zij bijna een trauma aan de man heeft opgelopen.

 

Uit de lange rij bizarre verhalen teken ik de anekdote van een ander ‘slachtoffer’ op.

 

HaTee zou de buitenmuren van hun berging- en opslagruimtes dekkend schilderen. Na één aangebrachte laag zag zijn toenmalige opdrachtgever dat die ene laag niet mooi dekte. Voor een volgende laag, zo vertelde hij mij, zou HaTee extra kosten in rekening moeten brengen.

 

‘Hoezo? Je zou toch dekkend schilderen’, was zijn weerwoord.

 

HaTee antwoordt met de onsterfelijke woorden: ‘Maar jullie zijn toch tweeverdieners. Dat kunnen jullie toch gemakkelijk betalen?’

 

Nee, laat HaTee maar lekker Erkend zijn. Zo gemakkelijk heb ik nog niet eerder nieuwe opdrachtgevers erbij gekregen.

Over Bas Burema

Bas Burema (1957) is al veertig jaar schilder. Precies dit jaar heeft hij 25 jaar zijn eigen bedrijf. Burema is bewust OZP'er: Ondernemer-Zonder-Problemen. Hij volgde Mavo, Havo en Pedagogische Academie en haalde zijn schilderspapieren tussen de bedrijven door. Bas Burema schrijft in zijn blog over zaken waar de schilder van dag tot dag mee te maken heeft.

Bekijk alle berichten van Bas Burema

4 reacties op “HaTee Trauma

  1. klaasen schreef:

    een beetje een slap verhaal met dat ha tee.
    je maakt toch ,n offerte en als die niet word nageleefd word er ook niet betaald.
    en ik geloof niet dat die schilder vertelde over die twee verdieners ,schilders worden op deze wijze en door dit geschreven iets weer verkeerd beoordeeld, niemand deugd alleen degene die dit schrijft ,graag eens verhalen over keurig schilderwerk en hoe er daadwerkelijk er word om gegaan in de schildersbranche , je gaat vooral in deze tijd niet je goede naam vergooien , ik denk dat ha tee een overtrokken verhaal is. ,en ha tee is een persoon die gewoon zijn werk doet en z,n broodje wil verdienen met schilderen bij diverse projecten

  2. Bas Burema schreef:

    Klaasen, er is helaas niets in deze blog verzonnen of overtrokken.

  3. Piet Peut schreef:

    Beste Bas,

    Zegt het plaatje wat je hebt bijgevoegd niet genoeg???
    Oja en ik ben wel een Af-erkend bedrijf.. (met veel tevreden klanten).
    Kijk hiervoor maar op http://www.af-erkend.nl/
    Prettige dag vandaag en niet te veel verf verknoeien vandaag!

  4. klaasen schreef:

    ha bas .
    een collega afkraken is niet zo fraai van u .
    wat maakt het uit wat deze schilder onderneemt , laat deze man gewoon z,n werk doen ieder doet het op z,n eigen manier vind u dit nou zo,n boeiend verhaal voor schilderend nederland .
    en het lef dat u dit plaatst , denk niet dat u de beste schilder van nederland bent ,plaats gewoon een verhaal wat gewoon boeiend is .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.