Duurzaam door de bocht • SchildersVAK.nl Ga naar hoofdinhoud

Duurzaam door de bocht


Je hebt van die vaste waarheden: de meeste vervuiling produceert een schilder met zijn uitlaat. En dat is, zover ik weet, ook serieus uitgezocht. laten we dan eens van bakfietsen uitgaan. Zijn we dan klaar?

Want over dat vervoer: die wal gaat ons schip heus wel keren. Ik rijd, neem ik aan, ook in mijn laatste of hoogstens eennalaatste auto op fossiele brandstof. Binnenkort is het elektra of waterstof of de benenwagen die ons verplaatst.

Dus dat, en dan? Dan hebben we samen nog een hele lange weg te gaan. We denken nu met zijn allen meer aan biologische verven. Biobased, al dan niet gemodificeerd of juist rauw gemalen. En dan ken ik schilders die ook die polymeren wantrouwen. Wegens microplastics. Wegens chemie. Overigens geloof ik dat dat best een misverstand was in dat onderzoek van USP, onlangs, dat Nederlanders het minst op Eco-labels letten van alle Europese schilders. Ik denk dat ze dat inderdaad niet doen. Maar omdat ze vaak veel verder en dieper kijken naar de samenstelling van het product. Zo’n label zegt niet veel, het gaat erom wat er in zit.

Maarruh… wat te zeggen van die blikken en die plastic emmers? Al tijden geleden zijn er experimenten geweest met bag-in-box-verven en er bestaan verven in stofvorm waar je ter plekke water bij mengt. Maar dat is nog marginaler dan de verspreiding van die biobased verven. Dat er plastic emmers zijn van plastic dat gerecycled is is goed om te weten, maar is de emmer leeg, wat doe je er dan mee? Opnieuw recyclen is lastig, er bestaat in ieder geval geen systeem voor. Zoals er ook nog steeds geen landelijk inzamelsysteem voor verfresten is, wat raar is, want verf kan vaak prima hergebruikt of gerecycled worden.


Zoals we ooit wel een experiment gehad hebben rond kitkokers. Meerdere. Ik herinner met een uitvinding om meer kit uit een koker te halen zonder dat hij uitdroogde? Ik herinner me ook een inzamelsysteem van een grote afvalverwerker. Weinig van gehoord. Het vlakglas, ja, dat zamelen we in en upcycelen we. Goed bezig. Maar verder zijn we niet zo heel goed bezig met onze materialen. Afdekpapier? masking? Eén keer gebruiken en dan alles in de kliko. Zelfs de meeste kwasten gaat vaak niet langer dan één klus mee, al zit er dan een touwtje aan om ze een leven lang op te kunnen binden. over rollers en lekbakjes wil ik het dan maar helemaal niet hebben.

Terwijl er allerlei kwast- en rollerbewaarsystemen zijn uitgedacht in de loop van de tijd. Val gels tot een soort condooms tot klikbare (plastic, altijd plastic) houdertjes. Terwijl Richard Hoogstraten allang een keer heeft voorgedaan hoe je een verzetblik rustig meerdere keren kunt gebruiken, daarna de verffilm kunt verwijderen en daarna gewoon nog meerdere keren kunt gebruiken.


Het geeft een goed en schoon gevoel om een klus met allemaal nieuw spullen te beginnen. Het geeft ook een opgeruimd gevoel om alles na afloop in plastic te wikkelen en naar de stort te rijden. Maar eigenlijk is dat juist een vies gevoel, vind je niet? Al dat afval dat we produceren, al die hoogwaardige materialen die we verbruiken. Nee, we zijn nog lang niet klaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.


Anker Stuy verdubbelt capaciteit

Radar test kwasten: Meesterhand wint

Afvalkorting voor Betere Schilders

Anza in handen van Orkla

Het aandeel biobased in verf uitgelegd (video)


Naar archief >