Blog
spettacoli

Ja, daar kun je lang over discussiëren: of je in acht weken, of in 12 weken, of in twee jaar eigenlijk wel een vakvolwassen schilder kunt worden. Wat volgens mij wezenlijk van belang is is dat die mensen die zich ook komende winter weer met enige tientallen laten omscholen heel erg graag schilder willen worden!

In korte tijd sprak ik met twee schildersdirecteuren wier bedrijf in de afgelopen crisistijd helemaal vanuit het niets tot behoorlijke omvang gegroeid was en lekker doorstoomde. De ene directeur was loodgieter van zijn vak, de ander stukadoor. De loodgieter vond het aan pijpen draaien niet meer leuk en liet zich omscholen tot schilder en werd daarna al rap eigen baas. De stukadoor is meer een man die kansen ziet en in oplossingen denkt en man-volgt-werk dus werd het schilderen.

Ja, dan heb ik het over succesvolle ondernemers. Maar dus ook over mensen die van de zijkant de branche inkomen en daar hartstochtelijk aan het werk]gaan. Bijvoorbeeld die zij-instromers die nu op de Schildersvakopleidingen een tweejarige cursus volgen en over die mensen die binnenkort bij één van al die initiatieven in het land weer beginnen met een crashcourse schilderen: of ze nu in 8 of in 12 weken worden klaargestoomd: ze willen het heel graag leren, ze willen heel graag schilder worden.

Ik benadruk dit omdat je in bedrijven nogal eens weerstand voelt tegen zij-instromers. ‘Wat moet zo’n voormalige buschauffeur/warenhuismedewerker/sportschoolhouder nou bij ons op de zaak? Wij hebben het schilderen met de paplepel ingegoten gekregen, wij doen het al twintig, dertig, veertig jaar. Moet die nou per se bij ons komen werken?’

Antwoord: Ja, dat moet. Dat moet omdat we als branche blij mogen zijn met iedereen die met ons mee wil doen, want anders hebben we binnenkort helemaal geen collega’s meer. Dat moet omdat het van die mensen zelf moet: ze willen slagen in het leven, hebben een grote stap gewaagd: schilder worden, dus ja: dan móet je. En… het moet voor de branche. Om ons een beetje op te porren. Om eens van andere kanten tegen ons aan te kijken. Om eens met een vernieuwend inzicht te komen. Júist omdat ze eerst gemeentesecretaris/uitkeringtrekker/bloebollenteler geweest zijn.

De zij-instromers zijn de vleugelspelers van het elftal. Als je ze laat verpieteren gaat alles door het midden en krijg je kluitjesvoetbal. Geef je ze de ruimte dan zijn ze er voor de creativiteit, de doorbraak, de voorzet. Dan maken ze zich onmisbaar en heb je ze heel hard nodig.

Over Jan Maurits Schouten

Jan Maurits Schouten (1965) is getrouwd, 'heeft' twee kinderen. Studeerde aan de Hogeschool Arnhem en de Radboud Universiteit Nijmegen. Werkte voor verschillende vakbladen. Regisseerde bedrijfsfilms. Liefhebbert in de literatuur. Hoofdredacteur van SchildersVakkrant sinds 2000.

Bekijk alle berichten van Jan Maurits Schouten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.