Blog

Dakkapel XD

Je hebt ze in alle soorten en maten. Van klein tot groot. Van goed bedoelde knutselhobby tot professioneel prachtproduct. De laatste kom je niet vaak tegen. Op veel dakkapellen valt wel iets aan te merken. Meestal is het de geïmproviseerde maatvoering en als dat niet het geval is dan wordt er wel bezuinigd op deugdelijk materiaal. Maar zo nu en dan tref je het resultaat aan van formidabel vakwerk.

De opdrachtgever kende de timmerman al langer en mijn bedrijf kende hij weer van de achterburen. Mond tot mond reclame is toch altijd de beste. Uiteraard moet de offerte ook aan de verwachtingen voldoen maar als de combinatie klopt is internet niet meer dan toegevoegde waarde. Mijn website werd wel gecheckt maar bevestigde alleen de eerste indruk.

Een schilder met veel ervaring ziet verschil tussen timmerwerk en vakwerk. Het verschil zit hem in de details. Zware meranti kozijnen zonder pinholes, sierlijke boeiboorden van Western Red Cedar, de met Argon gevulde isolatieruiten en een tot op de millimeter nauwkeurige maatvoering. Om er maar een paar te noemen.

De dakkapel behoort ook nog eens tot de forsere knapen want ze beslaat nagenoeg de hele breedte van het huis: ruim zes meter lang en bijna twee meter hoog. Deze conclusies, op een zonnige lenteavond vastgesteld, brachten mij er toe de offerte te baseren op de meest duurzame verf die de Nederlandse verfindustrie heeft ontwikkeld: Rubbol XD.  Oplettende lezers met een olifantengeheugen weten nog dat mijn allereerste blog voor de Schildersvakkrant ook over Rubbol XD ging. Vijf jaar geleden.

Het bindmiddel van de verf is een vernuftige combinatie van Acrylaat- en Alkydhars. Technisch gezien een revolutionair hoogstandje. Revoluties hebben ook een keerzijde. Je moet er aangepast mee omgaan. De achilleshiel van Rubbol XD zat hem in die voorlichting. Het is namelijk geen traditionele verf.

Zonder daglicht bijvoorbeeld,  bleek de verf nauwelijks te drogen. Het ultra violet (UV) in daglicht is onmisbaar om de droging in gang te zetten. Als je  er dan alleen bij vermeldt dat je de verf niet binnen moet gebruiken, wat overigens een Arbowet is voor synthetische verf, dan is dat vragen om allerlei rampen. Schilders zijn namelijk niet gewoon eigenwijs maar hardnekkig eigenwijs.

Dat is de aard van het beestje. Dr. Mariel Polman beschreef dat heel mooi in haar proefschrift. Door empirisch onderzoek, wat de wetenschappelijke term is voor leren door waarnemen, hebben schilders zich door de eeuwen heen het vak eigen gemaakt. De geschiedenis laat zien dat alle grote veranderingen, zoals de introductie van alkydharsverf als vervanger voor lijnolieverf en de introductie van watergedragen verf als vervanger voor synthetische verf tot grote onrust binnen de schilderswereld heeft geleid.

Als je dan een revolutionair prachtproduct in de markt zet die niet alleen om Arbo technische redenen maar vooral om droging technische redenen binnen niet te gebruiken is, moet je niet raar opkijken als smeuïge borrelpraat over de verf-die-niet-droogt, zich als een olievlek verspreidt.

Daar komt ook nog eens bij dat de nieuwe verf, door het lage oplosmiddelgehalte veel dunner moet worden aangebracht. Te dikke verflagen geven niet eerder waargenomen problemen als slechte droging, schroeien of rimpelen en sommigen wijten zelfs de blaasjes daaraan.

Vanaf de introductie van de alkydharsverf, ergens in de jaren dertig of veertig, werden schilders geleerd dikkere laagdiktes aan te brengen en ineens moeten ze weer dunner schilderen.

Ja, maak dat de kat maar eens wijs. Een ouwe hond leer je ook geen nieuwe kunstjes.

De marketingafdeling van Sikkens had dat niet niet ingeschat. De peperdure reclamecampagne ten spijt.

Dat neemt niet weg dat Rubbol XD wat duurzaamheid betreft tot de buitencategorie hoort en dat die, in combinatie met lastig bereikbare objecten zoals dakkapellen, als het ware tot elkaar veroordeeld zijn.

Als praktisch voorbeeld dan want Rubbol XD is voor buiten veelvuldig te gebruiken.

Bij mij thuis bijvoorbeeld. Ons huis is een testcase voor diverse verfsoorten. Geen buurman die het opvalt. In 2008 heb ik het zesentwintig meter lange boeiboord van onze tamelijk royale carport met XD geschilderd. Een week of twee geleden besloot ik om de grijze aanslag af te wassen. Na het schoonmaken kwam de nog steeds glanzende verflaag weer tevoorschijn. Geen spoortje van degeneratie te bekennen. Empirisch onderzoek heet zoiets.

Even terug naar de dakkapel. Als er sprake is van crisis in de bouw dan geldt dat niet voor overtuigde en door de wol geverfde vaklui als het timmerbedrijf van Andries Bioch uit Hedel. Vakmanschap is crisisbestendig.

Ik was dan ook niet verrast dat de dakbedekking van de kapel iets totaal nieuws was. Een kunststof folie die met een hete lucht föhn geplakt wordt. De vijftien jaar garantie geloof je onmiddellijk als je het resultaat ziet. Leverancier Van Horsen BV surft enthousiast mee op de ontwikkelingen.

Alweer een teken dat de opmars van folie onstuitbaar is.

Trek uw eigen plan, ‘t is maar dat u het weet.

Over Bas Burema

Bas Burema (1957) is al veertig jaar schilder. Precies dit jaar heeft hij 25 jaar zijn eigen bedrijf. Burema is bewust OZP'er: Ondernemer-Zonder-Problemen. Hij volgde Mavo, Havo en Pedagogische Academie en haalde zijn schilderspapieren tussen de bedrijven door. Bas Burema schrijft in zijn blog over zaken waar de schilder van dag tot dag mee te maken heeft.

Bekijk alle berichten van Bas Burema

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.