Blog

Schilderen

‘Verffabrikanten: Afzet loopt terug, vooral binnenslands’. Dit kopt de Schildersvakkrant van vijf april op de voorpagina (en hier online). Hierbij wordt een beeld geschetst dat dit een probleem is. ‘De fabrikanten niet kunnen profiteren van de opleving van de economie na de crisis’ staat er verder in de subkop. Onzin natuurlijk, de fabrikanten doen het namelijk hartstikke goed. Het is de manier van meten waar het fout gaat.
Oude economie

In de oude economie werd alles uitgedrukt in financiële groei. Als je bedrijf, je omzet, je grootte niet groeit, dan doe je iets niet goed. Krimp is slecht. Zo staat het sinds jaar en dag in de economieboekjes. Zo langzamerhand komen we op een punt waarin we beseffen dat financiële groei eindig is. Nog lang niet iedereen ziet dat nu al in, maar het kwartje begint bij steeds meer mensen te vallen. Nu die verfplas. De krimpt, dus dat is slecht. Dat ademt het hele artikel ook uit. Mineur. Typisch oude economie. Terwijl dit gegeven juist een groot compliment aan ons allen is!

Nieuwe economie

In de nieuwe economie kijkt met veel meer naar de toegevoegde waarde, de betekenis. En als je door die bril naar deze kop kijkt, ziet het er ineens heel anders uit. Dan staat er bijvoorbeeld “Door toegenomen kwaliteit van het onderhoud is minder verf nodig”. Met andere worden er is toch groei! Groei in de kennis bij de verfmakers. Groei in kwaliteit bij de schilders. Slimmer onderhoud bij grote opdrachtgevers. Allemaal groei, dus waarde. Veel van grotere waarde dan groei puur alleen in financiële zin. Maar ja, de meeste mensen aan de top van de grote bedrijven hebben de oude boekjes nog gelezen. Krimpt is slecht. Dus al doen we alles beter, toch mineur. Beetje gek natuurlijk.

Schilderwerk
Krimp

Het slinken van de verfplas is in mijn ogen dus echt een groot compliment aan de onderhoudsbranche. In de hele breedte is de kwaliteit toegenomen, zo ook de kwaliteit van de moderne verfsystemen. En steeds minder verf is ook minder grondstof, minder milieubelasting. Nog meer betekenisvolle winst dus. Het enige nadeel is misschien dat de verffabrikanten qua grootte (personeel, omzet) langzaam moeten mee krimpen, maar hoe erg is dat nu eigenlijk echt? Verf moet een beetje mee kunnen bewegen, waarom de fabrikanten dan niet?

Over Richard Hoogstraten

Richard is al meer dan 15 jaar ondernemend in de schildersbranche. Kwam in 1994 als vakschilder van het Nimeto. Heeft ervaring als schilder, houtrot-instucteur, (verf)technisch adviseur, projectleider. Sinds 2013 is duurzaamheid het speerpunt geworden. Als ambassadeur voor milieuvriendelijk schilderen onderzoek Richard de praktische kant van duurzaamheid voor schildersbedrijven. Onder Blauw Vlas adviseert, schrijft en fotografeert hij er op los. Hiermee helpt hij collega schilders, groot en klein, gezonder en minder milieubelastend te werken. Helpt hij opdrachtgevers bij de het maken van de juiste, duurzame keuzes. En verzorgt de Richard fotografie van schilderwerk voor publicaties, social media en print.

Bekijk alle berichten van Richard Hoogstraten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.