Home » Weblogs» Jan M. Schouten over ondernemers» Kroketten en schilderwerk

« Vorige   |   Volgende »

Kroketten en schilderwerk

08-01-2008 Geschreven door Jan M. Schouten

Kroketten en schilderwerk

Ach ja... die mooie tijd bij \' Snackkoerier \'...
 
Lach niet, is \'SchildersVakkrant\' niet een minstens even eenvoudige maar tevens duidelijke naam?
 
Sector
Je hebt in die branche een soort Fosag, een ondernemersorganisatie. Alleen, daar heette-ie: \'IJsfrica\'.
 
Uitgelachen? Tegenwoordig heet-ie \'Sector Fastservice\' , onderdeel van Koninklijk Horeca Nederland. Dat van dat \'sector\' klinkt bekend, nietwaar?
Ook de IJsfrica had te maken met de opgeheven vestigingswet. Iederéén mag een paar kroketten in het vet gooien en zich cafetariahouder noemen. Al die bedrijven, goed of slecht, mochten lid worden van die belangenorganisatie.
 
Media
In tegenstelling tot Fosag begon IJsfrica geen kwaliteitsorganisatie of erkenningsregeling. Dat vond men niet in de geest der wet. Kwaliteitsbevordering van de sector werd voor iedereen ter beschikking gesteld, regelmatig tegen vergoeding, maar ook vaak in samenwerking met sponsors of met media, zoals het onvolprezen \'Snackkoerier\'.
 
Formules
Het gevolg was dat cafetariahouders die vooruit wilden, gezamelijk wilden inkopen, marketingkosten wilden delen én elkaar wilden stimuleren te professionaliseren, eigen kwaliteitsorganisaties oprichtten.
Op de redactie werden we er wel eens ibbel van als er alwéér iemand meldde een \'kwaliteitsorganisatie\' opgericht te hebben.
Vaste ingrediënten: gezamelijke uitstraling met borden, vlaggen, menukaarten, give-aways en advertenties én een zeker set van regels over hygiënisch werken, regelmatige controle door onafhankelijke inspecteurs etcetera...
Deze commerciële \'formules\' werkten met allerhande organisatievarianten, de meesten met een of andere vorm van franchise.
 
Fee
Dat spectum loopt van zeer \'hard-franchise\' waarvan fast-foodketen Mc Donalds het beste voorbeeld is: zelfstandige ondernemers die tot op de kleinste details afhankelijk zijn van het moederbedrijf, tot zeer \'soft-franchise\' : de ondernemer betaalt een jaarlijkse fee, en kan vervolgens al-dan-niet promotiemateriaal of andere goederen of diensten aanschaffen.
 
Marketing en kwaliteit
In onze sector hebben we een aantal van dit soort particuliere initiatieven. Uniplan , bijvoorbeeld, Planbuilding , de Betere Schilder , het Huisschilderplan , \'Eigen Zaak\', \' Thuisinschildere n\', de \'Nationale Schildersbon\' , \' SchilderKTV\' : allemaal commerciële initiatieven met een marketinginsteek en een kwaliteitscomponent.
 
Winst
Het grote verschil met die andere MKB-sector: bij ons bestaat de AF-erkenning . Een stichting. Met relatief veel leden. Met een heel sterke missie waar het gaat om kwaliteit en om erkenning van de eigen erkenning. Met een sterk op incorporatie en samenwerking gericht beleid waar het gaat om andere marktpartijen. Met een weliswaar marktgerichte, voortvarende aanpak, maar zonder winstoogmerk. 
 
Bijhoren
Ziedaar de kern van de tegenstelling waarin enkele van deze partijen verwikkeld zijn geraakt. Het is trouwens ook de kern van de reden waarom andere van deze partijen juist tot samenwerking hebben besloten.
Uiteindelijk ligt de beslissing, of het nu om een stichting, een samenwerkingsverband of een formule ligt, bij de ondernemers zelf. Zij kunnen in alle gevallen gelukkig zelf bepalen waar ze wel of niet bij willen horen.    

Ach ja... die mooie tijd bij ' Snackkoerier '...
 
Lach niet, is 'SchildersVakkrant' niet een minstens even eenvoudige maar tevens duidelijke naam?
 
Sector
Je hebt in die branche een soort Fosag, een ondernemersorganisatie. Alleen, daar heette-ie: 'IJsfrica'.
 
Uitgelachen? Tegenwoordig heet-ie 'Sector Fastservice' , onderdeel van Koninklijk Horeca Nederland. Dat van dat 'sector' klinkt bekend, nietwaar?
Ook de IJsfrica had te maken met de opgeheven vestigingswet. Iederéén mag een paar kroketten in het vet gooien en zich cafetariahouder noemen. Al die bedrijven, goed of slecht, mochten lid worden van die belangenorganisatie.
 
Media
In tegenstelling tot Fosag begon IJsfrica geen kwaliteitsorganisatie of erkenningsregeling. Dat vond men niet in de geest der wet. Kwaliteitsbevordering van de sector werd voor iedereen ter beschikking gesteld, regelmatig tegen vergoeding, maar ook vaak in samenwerking met sponsors of met media, zoals het onvolprezen 'Snackkoerier'.
 
Formules
Het gevolg was dat cafetariahouders die vooruit wilden, gezamelijk wilden inkopen, marketingkosten wilden delen én elkaar wilden stimuleren te professionaliseren, eigen kwaliteitsorganisaties oprichtten.
Op de redactie werden we er wel eens ibbel van als er alwéér iemand meldde een 'kwaliteitsorganisatie' opgericht te hebben.
Vaste ingrediënten: gezamelijke uitstraling met borden, vlaggen, menukaarten, give-aways en advertenties én een zeker set van regels over hygiënisch werken, regelmatige controle door onafhankelijke inspecteurs etcetera...
Deze commerciële 'formules' werkten met allerhande organisatievarianten, de meesten met een of andere vorm van franchise.
 
Fee
Dat spectum loopt van zeer 'hard-franchise' waarvan fast-foodketen Mc Donalds het beste voorbeeld is: zelfstandige ondernemers die tot op de kleinste details afhankelijk zijn van het moederbedrijf, tot zeer 'soft-franchise' : de ondernemer betaalt een jaarlijkse fee, en kan vervolgens al-dan-niet promotiemateriaal of andere goederen of diensten aanschaffen.
 
Marketing en kwaliteit
In onze sector hebben we een aantal van dit soort particuliere initiatieven. Uniplan , bijvoorbeeld, Planbuilding , de Betere Schilder , het Huisschilderplan , 'Eigen Zaak', ' Thuisinschildere n', de 'Nationale Schildersbon' , ' SchilderKTV' : allemaal commerciële initiatieven met een marketinginsteek en een kwaliteitscomponent.
 
Winst
Het grote verschil met die andere MKB-sector: bij ons bestaat de AF-erkenning . Een stichting. Met relatief veel leden. Met een heel sterke missie waar het gaat om kwaliteit en om erkenning van de eigen erkenning. Met een sterk op incorporatie en samenwerking gericht beleid waar het gaat om andere marktpartijen. Met een weliswaar marktgerichte, voortvarende aanpak, maar zonder winstoogmerk. 
 
Bijhoren
Ziedaar de kern van de tegenstelling waarin enkele van deze partijen verwikkeld zijn geraakt. Het is trouwens ook de kern van de reden waarom andere van deze partijen juist tot samenwerking hebben besloten.
Uiteindelijk ligt de beslissing, of het nu om een stichting, een samenwerkingsverband of een formule ligt, bij de ondernemers zelf. Zij kunnen in alle gevallen gelukkig zelf bepalen waar ze wel of niet bij willen horen.    

Nieuwsbrief Print

0 Reacties op Kroketten en schilderwerk

Reageren