« Vorige   |   Volgende »

Kit en Pur

17-07-2012 Geschreven door Bas Burema

Kit en Pur

Achteraf gezien waren het twee welbestede dagen. Niet in de laatste plaats vanwege de totaal verregende dagen die ik onbekommerd binnen doorbracht met het schilderen van een keuken. Het buitenwerk kon ik probleemloos uitstellen vanwege de regen en de eigenaresse van de gloednieuwe keuken was maar wat blij dat mijn werk naadloos aansloot op de stukadoor, de keukenboer en de tegelzetter. Plannen is soms meer geluk dan wijsheid.

 

 

Nu kan je plannen wat je wil maar bij een verbouwing gaat er altijd iets mis. Anders is het geen echte verbouwing. Het draaiboek ziet er prima uit. Per dag staan de verschillende disciplines schematisch in de blokjes van de zelfgetekende kalender. Tot en met de schilder verloopt alles volgens plan. Op een ding na.

 

De nieuwe deur, die tussen de keuken en de entreehal moest komen werd beschadigd aangeleverd en wordt door de timmerman zonder pardon teruggestuurd. En dan duurt het even voordat er een nieuwe is. Je kunt er de klok op gelijk zetten maar die nieuwe deur wordt dan afgehangen uitgerekend op de dag dat de schilder in zijn tweede blokje zit.  Vandaag dus.

 

Je hebt timmermannen en je hebt vaklui. Het verschil zit hem in de kerels die ongeacht de situatie, hun kunstje vertonen en de mannen die zich soepel aanpassen aan de verbouwing. De samenwerking tussen de timmervakman en de schilder verliep vandaag weer eens uitzonderlijk gesmeerd.

 

Van de eigenaresse wist ik dat Huib een vroege vogel was en daarom gaf ik hem een voorsprong in de tijd. Dat kwam mooi uit. Op het gebruikelijke tijdstip dat een bouwvakker begint werd onze kleindochter bij ons thuis bezorgt en hadden wij tijd voor het ritueel van het ontbijtje voeren, Teletubbies kijken en rond de tafel rennen.

 

Rond de klok van negen arriveer ik op het werk en is Huib al halverwege. Vakbekwaam timmerwerk is een feestje om te zien. De kalme rust die een vakman heeft zie je soms ook aan zijn uiterlijk. De boomlange, in zwarte werkkleding mét bouwvakkersbretellen gehesen reus, heeft iets dat je doorgaans alleen bij kappers aantreft. En dat heet dan geen snor maar een moustache. Een weelderig krullende neuslipbegroeiing.  

 

Een ander kenmerk van de vakman is respect voor andermans werk. De wanden rond de af te hangen deur worden door Huib nergens beschadigd. De architraven die met zijn CO2 nagelpistool tegen de kozijnen worden geknald, staan strak en stijf langs het geschilderde stuukwerk.

 

Over de kieren en naden maakt Huib zich geen zorgen. Hij leunt al jaren op de schilder.

 

Met een knipoog zegt hij:

 

Als ge het niet meer wit,

dan vatte kit,

kiekt ge er dan nog dúr,

Dan vatte Pur.

Nieuwsbrief Print

0 Reacties op Kit en Pur

Reageren