Home » Weblogs» Bas Burema over de praktijk» Gijs, de timmerconsulent

Gijs, de timmerconsulent

17-04-2012 Geschreven door Bas Burema

Er zijn van die klussen die je vrolijk maken om een andere reden dan de klus zelf. De opdracht krijgen op zich was al aardig. Tijdens het werk aan een rijtjeshuis raak ik in gesprek met een buurman. Even later sta ik in zijn tuin en een paar dagen later al heb ik de klus. Omdat hun buurvrouw ook mee wil doen kom ik ’s avonds nog even op bezoek om ook met haar kennis te maken. Dat koste mij wel enige moeite.

 

 

 

Gijs, na deze avond mag ik Gijs zeggen, is een gepensioneerde heer die geen enkele moeite heeft een gesprek op gang te houden. Tijdens het kopje koffie vertel ik wat over mijn achtergronden. Dat ik tijdens mijn dienstplicht met het schildersvak in aanraking ben gekomen, dat ik via de ROC mijn vakdiploma’s heb behaald en dat ik tijdens en na mijn ondernemersopleiding een paar jaar parttime examinator voor de SVS ben geweest.

 

Of je een vonk in droog stro laat vallen. Gijs staat meteen in vuur en vlam. Hij komt uit de timmer- en meubelmakers wereld en is, na de nodige jaren praktijkervaring, consulent geworden in het leerlingstelsel. Stad en land heeft hij afgereisd om bedrijven te vinden voor ‘zijn’ leerlingen.

 

Moeiteloos rollen de anekdotes over de koffietafel. Over onderwijs, over bedrijven en balsturige leerlingen. Zijn vrouw Anneke heeft, op het serveren van de koffie na, zich tot nu toe op de achtergrond gehouden (er is voor haar ook geen speld tussen te krijgen) en gebaart met veelzeggende hoofdknikjes dat, als ik niet oplet, ik hier vanavond om elf uur nog zit. Ik gebaar dat ik de hint begrepen heb.

 

Ineens zegt Gijs iets opmerkelijks: ‘Weet je dat ‘wij’ altijd jaloers zijn geweest op de organisatie van de schildersopleidingen?’ Verbaast kijk ik hem aan. In mijn gedachten ben ik terug bij de oude LTS’en waar de schilderklassen min of meer de afvoerputjes van de technische opleidingen waren.

 

Die tijd kent hij als geen ander maar hij doelt op de SVS. (en het latere Savantis) Van die organisatiestructuur konden de timmeropleidingen alleen maar dromen. Tussen neus-en-lippen stipt hij ook de Winterschildercampagne aan. ‘Jullie waren tenminste een hechte club. Met elkaar en voor elkaar.’

 

Anneke en ik hebben weer even oogcontact en samen besluiten we om aan de woordenstroom een eind te maken. Ze haalt oude verfblikken uit de schuur om de kleurnummers te achterhalen en met haar spreek ik af dat ik zal bellen als ik weet wanneer ik het werk kan uitvoeren.

 

Het is nog licht en de buurvrouw is thuis. Een kwartiertje later zit die opdracht ook in de pocket.

 

Op weg naar huis weet ik al waar mijn blog over zal gaan.

Nieuwsbrief Print

0 Reacties op Gijs, de timmerconsulent

Reageren