Pensioen... een open zenuw

...blijkt maar weer uit de discussies op onze LinkedIn-site. Ik probeer altijd zoveel mogelijk neutraal te blijven, maar langzaamaan begin ik last van een mening te krijgen: ons pensioensysteem is gewoon niet meer van deze tijd.

...en dat blijkt wel het meest bij het schilderspensioen, dat, als één van de weinige, een VERPLICHTING kent om mee te doen voor iedereen die maar als schilder bekend staat. Inclusief, dus, de jongeman die spaart voor zijn wereldreis en onder andere bijklust als schilder en dat netjes wit wil doen en zich daarom inschrijft als schilder bij de KvK. Inclusief de man die een grote erfenis van zijn eigen ouders en van die van zijn vrouw te verwachten heeft, en dus bepaald niet zit te wachten op die paar honderd euro per maand na zijn 65ste.

Onderzoek dat de Kamer van Koophandel deze week publiceerde laat zien dat een groot deel van de zzp'ers over flinke reserves beschikken: spaargeld, eigen huis, toelages of ww-voorzieningen. Appeltjes voor de dorst waarmee ze het rustig een jaar of vier denken te kunnen uitzingen als de nood echt aan de man komt. Al gaat de belastingdienst daar niet bepaald vriendelijk mee om.

Bemoeien

... en wij maar mensen verplichten zich te verzekeren voor hun eigen oude dag. Een flink bedrag per maand niet ter eigener beschikking laten houden maar VERPLICHT laten afdragen aan een spaarsysteem van de branche. Waar bemoeien wij ons mee?

Verdachte komaf

De veronderstelling is dat zzp'ers met open ogen de armoede inlopen. We gaan er van uit dat er hele volksstammen bedrijven beginnen zonder zich ook maar een moment gedachten te maken over hun financiële toekomst. Waar is dat op gebaseerd? Op onderzoeken, niet zelden van in dit verband verdachte komaf: banken, verzekeraars die zorgelijk laten weten dat 'meer dan 80 procent van de zzp'ers geen pensioenverzekering afsluit'. Dát kan kloppen, maar het kan ook kloppen dat die 80 procent van de zzp'ers een ander plannetje heeft: belegt in vastgoed, vertrouwt op een erfenis, rekent op het pensioen van de partner, jaarlijks een bedrag opzij zet, van plan is om levenslang te blijven klussen 'omdat ik toch niet stil kan zitten'.

Wie zijn wij eigenlijk dat wij zo'n lage dunk over zzp'ers mogen hebben?

Schijnbescherming

Het andere is marktbescherming: als wij zzp'ers verplichten kosten te maken, moeten ze hun prijzen wel verhogen tot het niveau van die van ons. Ik vraag me af of dat eigenlijk wel mág. Lijkt me een NMA-kwestie: onderlinge afspraken maken, anderen onder druk zetten om zo marktprijzen te beïnvloeden... je kan er een aardige casus van maken, lijkt me. En het is schijnbescherming. Want wat doe je tegen zzp'ers die zich als onderhoudsbedrijf inschrijven, of klusbedrijf, en als zodanig het schilderwerk uitvoeren?

Reservaat

Kritiek leveren is gemakkelijk. Oplossingen verzinnen moeilijker. Die liggen mijns inziens eerder op rijksniveau dan in de schildersbranche. Een reservaat van protectie vormen in een grote boze buitenwereld lijkt me geen toekomstveilige voorziening.