De week van Weekers

Het kan zijn dat u er weinig tot niets van meegekregen hebt maar een tot nu toe op de achtergrond gebleven bewindspersoon heeft het afgelopen weekend voor het nodige tumult gezorgd. De krantenkoppen en de journaals heeft hij er niet mee gehaald want daarvoor verkeren zijn plannetjes nog in een te pril stadium maar menigeen heeft de afgelopen dagen wel zijn wenkbrauwen gefronst.

Politici zijn als geen ander er op gebrand om hun voetafdruk in de geschiedenisboekjes achter te laten en de een is daar wat handiger in dan de ander. Mateloze ambitie is soms een handig hulpje. Maar timing en politiek-strategisch instinct zijn net zo handig. Diplomatie is soms zelfs onmisbaar.

 

Helemaal wanneer je op de vingers van een hand kunt uitrekenen dat als je je plannetjes niet uiterst zorgvuldig formuleert de goegemeente er geen bal van begrijpt. Niet van jou en niet van je bedoelingen. Politiek bedrijven  is en blijft tenslotte balanceren op het slappe koord.

 

Dat ’s Lands financiën in zorgwekkende toestand verkeren moge allang duidelijk zijn. Dat de bedrijvigheid en werkgelegenheid barre tijden meemaken lezen we bijna dagelijks in de krant. Massaontslagen en ontsporende prijzen zijn nauwelijks meer verbazingwekkend. De huizenmarkt ligt al geruime tijd op zijn gat en menigeen zal nog veel meer moeten sappelen om de eindjes aan het eind van de maand aan elkaar te knopen.

 

Met een conjuncturele depressie op de economische weerkaarten danken de huiseigenaren en de schilders God, de FOSAG en Jan Kees de Jager dat de laatste twee het voor elkaar hebben gekregen de omzetbelasting voor schilderwerk definitief onder het lage btw-tarief van 6% te laten vallen.

 

Wie nu zijn huis met geen mogelijkheid nog verkocht krijgt, heeft toch de aantrekkelijke optie om de boel dan maar op te knappen. Huiseigenaren blij. Schilders en stukadoors blij.

 

Op je opgelapte fiets breng je je die lekker zittende maar licht versleten stappers naar de schoenlapper. Toch nog netjes geknipt vormt de wekelijkse gang naar de supermarkt nog net geen volledige aderlating. ’s Morgens lees je de krant en ’s avonds je favoriete opinieblad.  En dat allemaal omdat het nog net te betalen is.

 

In dat licht bezien moet je toch een ongelooflijke plaat voor je kop hebben om met voorstellen naar de Tweede Kamer te gaan om alle lage btw tarieven, op termijn weliswaar, af te schaffen en op te krikken naar de beruchte negentien procent.

 

Maar Frans Weekers, prominent lid van de ‘ondernemerspartij’ VVD draait er zijn hand niet voor om. Op zijn persoonlijk website zegt ie letterlijk:

 

 'Als staatssecretaris van Financiën ga ik me inzetten voor meer eenvoud in de belastingwetgeving, want die is nog altijd buitengewoon complex. Zo moeten de administratieve lasten voor het bedrijfsleven verder omlaag en het loonstrookje moet begrijpelijk worden.'

 

Als ik spindoctor was zou ik zeggen; briljante tekst. Eenvoud en begrijpelijkheid beloven maar ondertussen de lasten verhogen.

 

Politici zijn soms net zo doorgrondelijk als Onze Lieve Heer.

 

Gewone stervelingen snappen er niks van.