U tevreden, klant tevreden?

Zijn uw klanten tevreden? Nee, nu niet denken dat u het antwoord al kent. Gewoon eens, zo rond de Kerst, uzelf de vraag stellen: zijn mijn klanten tevreden? En? Weet u het antwoord eigenlijk wel?

- ja, want ze klagen nooit.

- ja, want ik mag er steeds terugkomen.

- ja, want ze betalen altijd netjes.

Dat zijn allemaal antwoorden die niet uitgaan van de klant zelf. Ook die tweede niet. Want ook dan wéét u niet waarom u steeds terug mag komen. Misschien kent uw opdrachtgever wel geen andere schilder. Misschien is hij wel niet zo tevreden over het schilderwerk, maar is-ie allang blij dat u het tafezilver niet gestolen hebt. Misschien, zulke mensen bestaan, vragen ze u steeds weer omdat ze het niet eerlijk vinden tegenover u als ze een ander zouden nemen en het u dan niet zouden laten weten, maar hebben ze geen moed om u eerst te vertellen dat ze liever een ander nemen... bent u daar nog? Zulke klanten bestaan, echt waar.

Niet schuren

Overigens: die klanten waarvan u dus helemaal niet zeker weet of ze tevreden over u zijn, die zijn misschien wel lááiend enthousiast over u, en vertellen ze het graag door: 'Eindelijk eens een schilder met een oorring en een tatoo.' 'Hij blijkt ook van de opera's van Verdi te houden; hij zingt de hele dag aria's, heerlijk!', 'Hij was in no-time klaar, want schuren was niet nodig, zei-die'

Rollen spelen

Het intermenselijke contact blijft een van de mooiste en een van de leukste aspecten van het schildersvak. En het is ook een beetje een spel: u zet zichzelf néér voor uw klant. Bijvoorbeeld als stevige kwant die elke klus kan fixen, of bijvoorbeeld als onderhoudsdeskundige die het vastgoed eens grondig zal bestuderen, of als de artiest die uit geheimizinnige potjes en tubetjes een waar kunstwerk van de woonruimte zal maken.

De klant speelt ook een rol: die van de toffe peer die het allemaal niet zo veel kan schelen. Die van zorgzame geïnteresseerde, die zo min mogelijk in de weg wil lopen met haar schaal met koekjes. Die van bullebak die zich geen knollen voor citroenen laat verkopen. En u reageert daar weer op.

Gewoon vragen

En ergens in dat netwerk dat wij om elkaar heen spinnen zit de waarheid verscholen: hoe we écht denken over de ander en zijn rol en zijn vak. Lang niet alles daarvan hoeft ooit aan het oppervlak te komen, alsjeblieft, zeg! Maar gewoon zo nu en dan eens vragen (of laten vragen) hoe men werkelijk over u denkt, kan onvermoede inzichten opleveren.