Dahliengelb

‘Tjonge’, zegt Dimphy als ik haar de zevende liter Nova Satin in de kleur RAL 1033 vraag te maken, ‘wat moet je daar allemaal mee doen?’ Dimphy werkt al enige tijd op de kleurmakerij van Driessenverf en is ondertussen wel wat gewend maar zo’n hoeveelheid oranje-gele watergedragen lakverf maakt ze niet elke dag. Dat kan kloppen want ik verwerk die kleur ook niet dagelijks. Toen mijn opdrachtgevers daarmee op de proppen kwamen was ook ik enigszins verbaasd.

 

 

 

 

Smaken verschillen. Vertel mij wat, maar er zijn altijd aangename uitschieters. Nederlanders staan niet bepaald bekend om hun expressieve kleurgebruik. Zeker niet binnenshuis. Waar gebroken wit en pasteltinten de boventoon voeren steken primaire zware kleuren er bovenuit.

 

Speciaal voor Dimphy dus deze voetnoot. Het corpus delictum in kwestie is de woning van twee bijzonder aardige en ook dankbare opdrachtgevers. Hierna te noemen Frank en Ine. In 2010 vragen zij mij een prijsvoorstel te maken voor het buitenschilderwerk aan hun woning. En jawel, ook hun huis staat in de wijk in de bocht van de Hogt.

 

Hun enigszins verborgen achter welig tierend groen, vrijstaande huis is aan de buitenkant al geschilderd in een niet alledaagse kleurencombinatie: 5011 en 3011. Kenners weten dan al genoeg maar voor de leek onder ons: staal blauw en bruin rood. Wanneer het buitenwerk in het voorjaar naar ons aller tevredenheid is afgerond vragen Frank en Ine mij ook om prijsvoorstel te maken voor het binnenschilderwerk.

 

Achter hun voordeur gaat het er, naar Nederlandse begrippen althans, nog iets uitbundiger aan toe. Drie primaire kleuren,  rood, geel en blauw wanen mij in een Corneille achtig schilderij. Dat blijkt niet helemaal toevallig want de heer des huizes is een verwoed amateurschilder. De ingelijste creaties hangen, afgewisseld met werken van beroepscollega’s, door het hele huis.

 

Frank heeft tot nu toe altijd zelf de kwast gehanteerd maar zijn eigenlijke beroep trekt  nu een te zware wissel. Als planner bij een medisch-technische fabrikant heeft de kwast plaats gemaakt voor de laptop. Mij hoor je niet klagen.

 

Om jarenlang hobbyisme te stroomlijnen krijg ik het verzoek het kleurensysteem binnen professionele paden te leiden. De verschillende kleuren oranje of geel gecombineerd met rood en blauw maken het ook voor hen wat rommelig en daarmee ligt  hun vraag voor de hand.

 

Om orde in de chaos te scheppen wordt eerst een streep door het rood gehaald. Blijven over geel/oranje en blauw.  Omdat Frank visueel is ingesteld ben ik terughoudend bij de eerste verfinkoop. Van allebei de kleuren één litertje. Niet onverwacht waren het net niet zijn kleuren. Met de waaier erbij kiezen we de volgende twee en aan de big-smile te oordelen schiet ik nu wel in de roos.

 

De hoofdkleur van het interieur wordt oranje-geel oftewel Dahliengelb (1033) en de gevelkozijnen op de begane grond Signalblau. (5005)

 

Met een dergelijk vooropgezet kleurplan word je bij de gemiddelde Nederlandse consument hartelijk uitgelachen maar hier blijkt het wonderwel goed te werken. Het gemiddelde woonhuis is ook geen plaatsvervangend museum voor expressieve kunst en dat scheelt een hoop.

 

Voor de toegevoegde penseelstreek vermeld ik dat hun Amsterdamse nichtje, vanwege stage bij het High-Tech Campus doordeweeks bij hen inwoont en haar witte keffertje dikke maatjes is met hun Friese Stabij. Het parkietje racet overdag ongedwongen op-en-neer tussen voor en achterkamer.

 

Binnen schilderen vergt uiteraard wat aanpassingen over-en-weer. Hun bezorgdheid over mijn koffie- en theepauzes verdwijnen als sneeuw voor de zon als blijkt dat bij hun afwezigheid hun domicilie in vertrouwde handen is.  Frank kan weer naar zijn werk en Ine kan onbekommerd de honden uitlaten en haar sociale kontakten onderhouden.

 

De Senseo kent geen geheimen meer voor mij en verdomd als het niet waar is…

 

Met die oranje-gele kleur op de deuren lijkt het zelfs dat op gure winterdagen de zon binnen schijnt.

 

Maar daarvoor moet je bij een kunstenaar zijn.