Once-upon-a-bathroom

Samenleven kent vele genoegens. Naast alle lol is er soms een klein nadeeltje. Ben je als single al snel tevreden met stromend water, een werkende kachel en een redelijk klinkende stereo, wanneer je eenmaal samenwoont raak je bijna niet uitverbouwd.

Natuurlijk wil je dat jouw prinses zich thuis voelt in je geïmproviseerde kasteel. Aan pragmatisme van beide zijden ontbreekt het meestal ook niet. We roeien met de riemen die we hebben. Maar is er de gelegenheid voor een leuke verbouwing, dan gaan alle remmen los.

Als eindverantwoordelijke moet ik dan op mijn  tellen letten. Ik ben een beetje thuis in de aannemerij maar dat neemt niet weg dat ik elke keer weer stomverbaasd ben hoe sommige aannemers met hun klanten omgaan.

Het kan best zijn dat een bepaald type werk je niet ligt. Dat overkomt mij ook wel eens. Wees dan eerlijk en hang dan niet de onnozele hals uit.

In het kort. Nadat de begane grond een metamorfose heeft ondergaan is het huiselijke geluk van mijn Lief nog niet geheel bevredigd. En dat ligt voornamelijk aan de badkamer. Met zijn enigszins Yab Yum-achtige entourage. Zwarte, glanzende tegels, goudkleurige kranen en tapijt op de badkamervloer. De aanblik ontlokte zelfs bij mij, tien jaar geleden, het inzicht: die gaat er uit. Maar als zo vaak, waar ik het eerst aan wil beginnen komt meestal op het laatst.

Nu wij de gelegenheid hebben raadplegen wij verschillende partijen. Om erachter te komen wat wij allemaal op onze hals halen. Aannemers dus. En o gut-o-gut, wat je dan niet over de vloer krijgt.

Een bouwservicebedrijf – geen aannemer dus – uit mijn netwerk, raadpleeg ik voor het hak- en breekwerk en de nodige constructiewerkzaamheden. Het nog jonge bedrijf is ambitieus en wil de hele verbouwing op zich nemen. Na gedegen overleg valt zijn offerte in de bus. Precies twee keer zo hoog als wat wij in gedachten hadden.

Ondertussen hebben we ook een echte aannemer uitgenodigd. Meneer neemt tijdens ons kennismakingsgesprek niet de moeite om ook maar één aantekening te maken maar klept wel honderduit over andere klanten. Na twee weken beantwoordt hij mijn mailtje met de vraag of ik zelf de vierkante meters wil opmeten en dat het werk in nacalculatie wordt gefactureerd ‘want je weet nooit wat je tegenkomt.’

Helder licht krijgen pas we van de eigenaar van het sanitairbedrijf waar wij badkamermeubilair hebben bekeken. Niet alleen verrast hij ons met een drie dimensionale voorstelling van onze nieuwe badkamer, hij heeft ook een netwerk van bedrijven die, in geschat drie weken tijd, alle rompslomp voor hun rekening nemen.  En de prijs? Net boven onze verwachting maar daarvoor krijgen we wel een nieuwe cv ketel.

Zijn beste tip was wel het huren van een mobiele douchecabine.

Samenwonen en verbouwen lijken onverbrekelijk met elkaar verbonden maar om drie weken met een washandje aan het aanrecht te staan is wel veel gevraagd.

Ik kan met een gerust hart in de tuin douchen.

Mijn Lief baddert wel bij haar dochter.